Aleksander Szynagel

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Szynagel
lekarz kardiolog
Data urodzenia 30 stycznia 1910 r.
Miejsce urodzenia Wieliczka
Data śmierci 10 maja 1968 r.
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie, kw. 21, rz. 2, grób nr 13


Aleksander Szynagel (Schynagel) (1910–1968), lekarz kardiolog

Życiorys

Urodził się w Wieliczce z ojca Jakuba i mamy Anny z d.Rozenzweig. Ojciec był notariuszem. Miał pięcioro rodzeństwa; trzech braci i dwie siostry. Bracia Marek i Artur w 1934 roku wyemigrowali do USA. Matka, ojciec, brat Henoch i siostry zginęli w czasie wojny.

Aleksander zdał maturę w Wieliczce w 1926 roku, w latach 1928-1935 studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dyplom lekarza uzyskał w 1939 roku.

Kiedy zaczęła się wojna znalazł się na terenie ZSRR, gdzie został wcielony do Armii Czerwonej i skierowany do służby jako lekarz. Ożenił się z Rosjanką, która zginęła na froncie. W 1941 r. znalazł się w Abakanie. Został szefem lazaretu i wraz z Armią Białoruską przeszedł cały szlak bojowy aż do Polski, dosłużywszy się stopnia majora. Po zakończeniu wojny w 1945 r. wrócił do Krakowa. Został skierowany do Krynicy Górskiej na kurs specjalistyczny z kardiologii. W Krakowie poznał swoją przyszłą żonę wyzwoloną przez amerykanów z obozu. Wzięli ślub w listopadzie 1946 roku. W tym też roku przyjechał do Szczecina i jako osadnik wojskowy został skierowany do pracy w 109 Szpitalu Garnizonowym, gdzie podjął pracę jako kardiolog i internista. W późniejszym czasie został ordynatorem oddziału interny. Równocześnie organizował służbę zdrowia na terenie Szczecina. Pracował jako kardiolog w Przychodni Kolejowej prowadząc równolegle w domu praktykę prywatną oraz międzyszkolną poradnię dla dzieci.

W 1955 r. dostał pierwszego zawału co go zmusiło do ograniczenia pracy i spowodowało,że zwolnił się z pracy w szpitalu. W 1965 r. brat przywiózł mu z USA nowoczesny aparat do EKG, który był pierwszym takim w Szczecinie.

Pracując w wojsku doszedł do rangi podpułkownika. Miał szereg odznaczeń wojskowych zarówno radzieckich, jak i polskich, z których najwyżej cenił Krzyż Grunwaldu. Zmarł na skutek kolejnego zawału serca 10 maja 1968 roku. Pozostawił dwoje dzieci: Annę i Michała, który po 1968 r. wyemigrował do Szwecji.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Róża Król




TSKŻ Logo.png