Dwór (Orzechowo): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „{{Dwór infobox |dwór_nazwa = Dwór w Orzechowie |dwór_grafika = Dwór Orzechowo.jpeg |grafika_opis = |nazwa_niemiecka = |lokaliza...”)
 
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
 
(Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
|dwór_nazwa             = Dwór w Orzechowie
+
|dwór_nazwa         = Dwór w Orzechowie
|dwór_grafika     = Dwór Orzechowo.jpeg
+
|dwór_grafika       = Dwór Orzechowo.jpeg
 
|grafika_opis        =  
 
|grafika_opis        =  
 
|nazwa_niemiecka    =   
 
|nazwa_niemiecka    =   
 
 
|lokalizacja        = 72-200 Orzechowo
 
|lokalizacja        = 72-200 Orzechowo
 
|projektant          = nieznany
 
|projektant          = nieznany
Linia 10: Linia 9:
 
|mapa_link          =  
 
|mapa_link          =  
 
}}
 
}}
+
{{koordynaty|53.744143|15.133297}}
 +
'''Dwór w [[Orzechowo|Orzechowie]]''' (niem. ''Düsterberg'', gmina Nowogard)
 +
 
 +
==Wieś==
 +
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1274]] roku, kiedy należała do rodu von Ebersteinów.
 +
 
 +
W [[1491]] roku właścicielem wsi był Ludwik von Eberstein. W [[1590]] roku do von Ebersteinów należało 10 łanów ziemi oraz 3 chłopów. We wsi istniały dwa majątki rycerskie: duży i mały.
  
{{koordynaty|53.744143|15.133297}}
+
Do połowy XVIII wieku właścicielami mniejszego majątku była rodzina von Schwannów. W [[1732]] roku właścicielem był Jerzy Krzysztof von Schwann, który przekazał majątek swojemu synowi Casparowi Fryderykowi Christophowi von Schwannowi.  
  
ORZECHOWO – niem. ''Düsterberg'' ( gmina Nowogard)
+
W [[1752]] roku za cenę 3 600 talarów właścicielem majątku został Chrystian von Ramel. Po jego śmierci majątek został przyznany Casparowi Fryderykowi von Schwannowi. W [[1780]] roku właścicielem został kapitan, późniejszy major Johann Alexander von Normann. W tym samym roku Orzechowo zostało przekształcone w alodium.  
  
==Wieś==
+
W [[1787]] roku właścicielem majątku został dzierżawca domeny nowogardzkiej Gottlob Andreas von Waldemann, który skupił dwie sąsiednie posiadłości w [[Wołowiec (powiat goleniowski)|Wołowcu]] i w [[Lestkowo|Lestkowie]]. W [[1806]] roku dobra odziedziczył jego syn Friedrich Wilhelm von Waldemann. Następnie, w wyniku licytacji, majątek przejął Johann Friedrich Steffenhagen.
  
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1274 roku, kiedy należała do rodu von Ebersteinów. W 1491 roku właścicielem wsi był Ludwik von Eberstein. W 1590 roku do von Ebersteinów należało 10 łanów ziemi oraz 3 chłopów. We wsi istniały 2 majątki rycerskie : duży i mały. Do połowy XVIII wieku właścicielami mniejszego majątku była rodzina von Schwannów. W 1732 roku właścicielem był Jerzy Krzysztof von Schwann, który przekazał majątek swojemu synowi Casparowi Fryderykowi Christophowi von Schwannowi. W 1752 roku za cenę 3 600 talarów właścicielem majątku został Chrystian von Ramel. Po jego śmierci majątek został przyznany Casparowi Fryderykowi von Schwannowi. W 1780 roku właścicielem został kapitan, późniejszy major Johann Alexander von Normann. W tym samym roku Orzechowo zostało przekształcone w alodium. W 1787 roku właścicielem majątku został dzierżawca domeny nowogardzkiej Gottlob Andreas von Waldemann, który skupił dwie sąsiednie posiadłości w Wołowcu i w Lestkowie. W 1806 roku dobra odziedziczył jego syn Friedrich Wilhelm von Waldemann. W wyniku licytacji majątek przejął Johann Friedrich Steffenhagen. W 1847 roku właścicielem Orzechowa został rotmistrz Friedrich Johann Philip Victor Sigsmund von Eisenhardt Roth. W 1867 roku wieś była zamieszkana przez 189 mieszkańców w 20 budynkach mieszkalnych. W 1892 roku majątek obejmował 403 ha ziemi, 9 budynków mieszkalnych oraz hodowlę złożoną z 600 owiec, 90 sztuk trzody chlewnej i 60 sztuk bydła. W latach 1890-1891 majątek został podzielony między spadkobierców rodziny von Eisenhardt- Roth, w rękach których pozostał do końca II wojny światowej. W 1914 roku właścicielem majątku liczącego 179 ha ziemi był Hermann Fredrich von Eisenhardt-Roth. Ostatnim właścicielem folwarku w 1939 roku liczącego 197 ha ziemi był Hans Friedrich von Eisenhardt-Roth.
+
W [[1847]] roku właścicielem Orzechowa został rotmistrz Friedrich Johann Philip Victor Sigsmund von Eisenhardt-Roth. W [[1867]] roku wieś była zamieszkana przez 189 mieszkańców w 20 budynkach mieszkalnych. W [[1892]] roku majątek obejmował 403 ha ziemi, 9 budynków mieszkalnych oraz hodowlę złożoną z 600 owiec, 90 sztuk trzody chlewnej i 60 sztuk bydła. W latach [[1890]]-[[1891]] majątek został podzielony między spadkobierców rodziny von Eisenhardt-Roth, w rękach których pozostał do końca II wojny światowej. W [[1914]] roku właścicielem majątku liczącego 179 ha ziemi był Hermann Fredrich von Eisenhardt-Roth. Ostatnim właścicielem folwarku w [[1939]] roku liczącego 197 ha ziemi był Hans Friedrich von Eisenhardt-Roth.
  
 
==Dwór==
 
==Dwór==
 +
We wsi znajduje się dwór o powierzchni 680 m<sup>2</sup> zbudowany na początku XIX wieku i przebudowany pod koniec XIX wieku. Jest to budynek zbudowany w stylu eklektycznym, z elementami neogotyku. Obiekt  składa się z dwóch budynków połączonych ze sobą. Starszy budynek jest parterowy, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Nowszy dwukondygnacyjny budynek przypomina zameczek, zdobiony blankami i  półokrągłą wieżą w narożniku.
 +
 +
Po II wojnie światowej dwór został przejęty przez gminę Nowogard i przeznaczony na mieszkania dla kilku rodzin.
 +
 +
Obecnie budynek jest częściowo opuszczony, w stanie postępującej ruiny.
 +
 +
W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne (ryglowa stodoła czworak) oraz  niewielki, zdziczały park dworski z lipami i świerkami.
  
We wsi znajduje się dwór o powierzchni 680 m2 zbudowany na początku XIX wieku i przebudowany pod koniec XIX wieku. Jest to budynek zbudowany w stylu eklektycznym, z elementami neogotyku. Obiekt  składa się z dwóch budynków połączonych ze sobą. Starszy budynek jest parterowy, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Nowszy dwukondygnacyjny budynek przypomina zameczek, zdobiony blankami i  półokrągłą wieżą w narożniku. Po II wojnie światowej dwór został przejęty przez gminę Nowogard i przeznaczony na mieszkania dla kilku rodzin. Obecnie budynek jest częściowo opuszczony,  w stanie postępującej ruiny. W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne (ryglowa stodoła czworak) oraz  niewielki, zdziczały park dworski z lipami i świerkami. Obiekt dostępny z zewnątrz.
+
Obiekt dostępny z zewnątrz.
  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
 
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
+
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
[[Kategoria:Orzechowo]] [[Kategoria:Gmina Nowogard]] [[Kategoria:Powiat goleniowski]]
+
[[Kategoria:Orzechowo]]  
 +
[[Kategoria:Gmina Nowogard]]  
 +
[[Kategoria:Powiat goleniowski]]

Aktualna wersja na dzień 13:56, 17 kwi 2014

Dwór w Orzechowie
Dwór w Orzechowie
Lokalizacja 72-200 Orzechowo
Projektant nieznany
Data budowy pocz. XIX w., przeb. koniec XIX w.

Geolokalizacja: 53.744143,15.133297

Dwór w Orzechowie (niem. Düsterberg, gmina Nowogard)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1274 roku, kiedy należała do rodu von Ebersteinów.

W 1491 roku właścicielem wsi był Ludwik von Eberstein. W 1590 roku do von Ebersteinów należało 10 łanów ziemi oraz 3 chłopów. We wsi istniały dwa majątki rycerskie: duży i mały.

Do połowy XVIII wieku właścicielami mniejszego majątku była rodzina von Schwannów. W 1732 roku właścicielem był Jerzy Krzysztof von Schwann, który przekazał majątek swojemu synowi Casparowi Fryderykowi Christophowi von Schwannowi.

W 1752 roku za cenę 3 600 talarów właścicielem majątku został Chrystian von Ramel. Po jego śmierci majątek został przyznany Casparowi Fryderykowi von Schwannowi. W 1780 roku właścicielem został kapitan, późniejszy major Johann Alexander von Normann. W tym samym roku Orzechowo zostało przekształcone w alodium.

W 1787 roku właścicielem majątku został dzierżawca domeny nowogardzkiej Gottlob Andreas von Waldemann, który skupił dwie sąsiednie posiadłości w Wołowcu i w Lestkowie. W 1806 roku dobra odziedziczył jego syn Friedrich Wilhelm von Waldemann. Następnie, w wyniku licytacji, majątek przejął Johann Friedrich Steffenhagen.

W 1847 roku właścicielem Orzechowa został rotmistrz Friedrich Johann Philip Victor Sigsmund von Eisenhardt-Roth. W 1867 roku wieś była zamieszkana przez 189 mieszkańców w 20 budynkach mieszkalnych. W 1892 roku majątek obejmował 403 ha ziemi, 9 budynków mieszkalnych oraz hodowlę złożoną z 600 owiec, 90 sztuk trzody chlewnej i 60 sztuk bydła. W latach 1890-1891 majątek został podzielony między spadkobierców rodziny von Eisenhardt-Roth, w rękach których pozostał do końca II wojny światowej. W 1914 roku właścicielem majątku liczącego 179 ha ziemi był Hermann Fredrich von Eisenhardt-Roth. Ostatnim właścicielem folwarku w 1939 roku liczącego 197 ha ziemi był Hans Friedrich von Eisenhardt-Roth.

Dwór

We wsi znajduje się dwór o powierzchni 680 m2 zbudowany na początku XIX wieku i przebudowany pod koniec XIX wieku. Jest to budynek zbudowany w stylu eklektycznym, z elementami neogotyku. Obiekt składa się z dwóch budynków połączonych ze sobą. Starszy budynek jest parterowy, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Nowszy dwukondygnacyjny budynek przypomina zameczek, zdobiony blankami i półokrągłą wieżą w narożniku.

Po II wojnie światowej dwór został przejęty przez gminę Nowogard i przeznaczony na mieszkania dla kilku rodzin.

Obecnie budynek jest częściowo opuszczony, w stanie postępującej ruiny.

W sąsiedztwie znajdują się zabudowania folwarczne (ryglowa stodoła czworak) oraz niewielki, zdziczały park dworski z lipami i świerkami.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy