Fontanna Manzla

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 11:03, 19 sty 2019 autorstwa Sylwia Wesołowska (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Pomnik infobox |pomnik_nazwa = Fontanna Manzla |pomnik_grafika = |grafika_opis = |autor = |lokalizacja = Plac Tobr...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fontanna Manzla
[[Grafika:|240px|Fontanna Manzla]]
Lokalizacja Plac Tobrucki


Fontanna Manzla (niem. Manzelbrunnen). Monumentalna rzeźba, składająca się z basenu fontanny autorstwa Otto Rietha oraz nieistniejącej kompozycji figuralnej Ludwiga Manzla, zlokalizowany przy placu Tobruckim, u zbiegu współczesnych ulic Dworcowej i Nowej w Szczecinie. Obecnie w tym miejscu znajduje się Pomnik z Kotwicą.

Geneza, lokalizacja

Obecny plac Tobrucki powstał w l. 70. XIX w. i początkowo pełnił funkcję rynku, na którym odbywał się codzienny handel. W latach 90. XIX w. podzielony został na dwie części. Południowo-zachodnia utrzymała charakter rynku (niem. Marktplatz), natomiast północno-wschodnią zamieniono na skwer i nadano nawę placu Ratuszowego (niem Rathausplatz). Gdy w 1894 r. zapadła decyzja o budowie szczecińskiego portu wolnocłowego, rada miejska jednocześnie rozpisała konkurs na monumentalną fontannę, która miała stanąć w tym reprezentacyjnym miejscu.

„W ocenie Preußische Kunstkommission w Berlinie, z 70 projektów zgłoszonych na konkurs najlepszymi okazały się prace L. Manzla, R. Felderhoffa i E. Wencka, z których jednogłośnie najwyżej oceniono rzeźbę Manzla. Gipsowe modele zostały przywiezione do Szczecina i zaprezentowane 16.09.1894 r. w sali gimnastycznej Augusta Victoria Schule”.[1] Grupa rzeźbiarska zaprojektowana przez Ludwiga Manzla, była także eksponowana w formie modelu na wystawie sztuki w Berlinie w 1896 r. i zdobyła wielki złoty medal oraz honorową nagrodę miasta.

„Cała grupa rzeźb sięga 14 metrów wysokości nad poziomem ulicy. Figura główna mierzy 5,85 m. Prawie wszystkie części metalowe zostały wykute w miedzi (repusowane) przez firmę Martin&Piltzing z Berlina. Fontanna jest największym dziełem, które kiedykolwiek zostało stworzone w tej technice. Niektóre elementy, jak na przykład zwisająca z kotwicy lina czy znajdujący się na dziobie statku herb Szczecina, musiały zostać odlane. Na całą rzeźbę zużyto około 100 cetnarów miedzi (około 5 ton).

„Instalacji fontanny dokonano pod osobistym nadzorem twórcy, przy wsparciu miejskiego radcy, dr. Dohrna. Nadzór budowlany i techniczny spoczywał w rękach miejskiego radcy budowlanego Meyera i miejskiego mistrza budowlanego Dreesena. Prace przeprowadzono w następującej kolejności: prace ziemne - firma Gerloff&Gudehl (majster Meinke); roboty fundamentowo-murarskie – mistrz murarski Franz Fischer; betonowa wylewka dużego basenu i części fundamentów – fabryka cementu i kamienia artystycznego „Komet"; prace kamieniarskie przy obydwu basenach i skałach – firma Plöger z Berlina, która również dostarczyła czerwony piaskowiec znad Menu, tak zwany „Mainsandstein". Pozostałe roboty kamieniarskie tarasów i schodów wykonane zostały przez berlińską firmę Körber, która wykorzystała do tego celu granit z okolic Passau w Bawarii. Rusztowania umożliwiające umocowanie skał i ustawienie rzeźby przygotował mistrz ciesielski F. Schmidt.”[2]

Przypisy

  1. A. Pawlak, Sedina – dlaczego nie. Szczecin 2010, s. 20.
  2. „Ostsee-Zeitung” Nr. 445, 23.09.1898. Tłum. A. Gnat-Leśniańska.