Friedrich Gottlieb Klingenberg: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Bibliografia)
Linia 15: Linia 15:
 
* Biographisch –Bibliographisches Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten der christlichen Zeitrechnung bis zur Mitte des neunzehnten Jahrhunderts von Rob. Eitner., 4. Band. (Hainglase - Kytsch), Leipzig 1901, s. 387.  
 
* Biographisch –Bibliographisches Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten der christlichen Zeitrechnung bis zur Mitte des neunzehnten Jahrhunderts von Rob. Eitner., 4. Band. (Hainglase - Kytsch), Leipzig 1901, s. 387.  
 
* Kompozytorzy szczecińscy, tom I, pod red. Eugeniusza Kusa, Mikołaja Szczęsnego i Edwarda Włodarczyka, Szczecin 2003, s. 114.
 
* Kompozytorzy szczecińscy, tom I, pod red. Eugeniusza Kusa, Mikołaja Szczęsnego i Edwarda Włodarczyka, Szczecin 2003, s. 114.
 +
 +
{{autor|Wojciech Kral}}
 +
  
 
{{DEFAULTSORT: Klingenberg, Friedrich Gottlieb}}
 
{{DEFAULTSORT: Klingenberg, Friedrich Gottlieb}}

Wersja z 21:10, 6 wrz 2013

Friedrich Gottlieb Klingenberg (ok. 1665 w Berlinie – 1720 w Szczecinie) – organista, kompozytor.

Klingenberg jest rzadkim przykładem muzyka, który pochodził z Berlina, ale osiedlił się w Szczecinie. Jego wykształcenie muzyczne było przy tym najlepszego formatu – mistrzem Klingenberga był sam Dietrich Buxtehude, kompozytor i organista z Lubeki, jeden z najświetniejszych wirtuozów organów w epoce baroku. Po studiach u Buxtehudego w Lubece Klingenberg swoje wykształcenie muzyczne uzupełniał w Rostocku. Najwcześniej w roku 1686 powrócił do Berlina, gdzie został organistą w kościele św. Mikołaja. Tam też udzielał lekcji teorii muzyki Johannowi Christophowi Pepuschowi, który po wyjeździe do Anglii w 1700 zdobył tam sławę jako kompozytor Opery żebraczej.

Już jako ceniony i znany organista i kompozytor przybył 1699 do Szczecina, gdzie od razu stał się organistą kościołów św. Jana i św. Jakuba, po śmierci zmarłego właśnie Hieronymusa Jennericha, od 1712 także organistą w kościele św. Gertrudy. Z okazji poświęcenia nowych organów w kościele św. Jakuba w 1700 został w okazjonalnym wierszu świątecznym wymieniony jako „człowiek rzadkich talentów, pełnej słodyczy umiejętności gry, przy którym wszyscy jesteśmy, który pożąda sztuki i zasady; góra pełna słodyczy, najlepszy Orfeusz, radość naszego czasu”.

Poza działalnością organisty w zastępstwie pełnił także obowiązki kantora. Bywa uważany za najwybitniejszego przedstawiciela Szczecińskiej szkoły kantatowej. Poza kantatami kościelnymi tworzył głównie utwory okolicznościowe, przeważnie arie stroficzne z ritornelami instrumentalnymi pisane na wesela, uroczystości żałobne i święta miejskie. Jego arie wyróżniają się wyraźnie retorycznym odniesieniem do tekstu, z drugiej strony przez zróżnicowaną późnobarokową instrumentację, która wykorzystuje zarówno gamby i cynki, jak i nowe wówczas oboje, flety poprzeczne i rogi.

Spośród zachowanych utworów Klingenberga wykonywana bywa kantata żałobna Es ist genug.

Synem Friedricha Gottlieba Klingenberga był Gotthilf Klingenberg (zm. 1746), również organista i kompozytor działający w Szczecinie.

Bibliografia

  • Biographisch –Bibliographisches Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten der christlichen Zeitrechnung bis zur Mitte des neunzehnten Jahrhunderts von Rob. Eitner., 4. Band. (Hainglase - Kytsch), Leipzig 1901, s. 387.
  • Kompozytorzy szczecińscy, tom I, pod red. Eugeniusza Kusa, Mikołaja Szczęsnego i Edwarda Włodarczyka, Szczecin 2003, s. 114.



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral