Gustav Adolf Pompe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 11: Linia 11:
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
* Eckhard Wend, Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364 - 365.
 
* Eckhard Wend, Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364 - 365.
 +
 +
 +
{{autor|Wojciech Kral}}
  
 
{{DEFAULTSORT: Pompe, Gustav Adolf}}
 
{{DEFAULTSORT: Pompe, Gustav Adolf}}
 
[[Kategoria: Duchowni ewangeliccy]]
 
[[Kategoria: Duchowni ewangeliccy]]
 
[[Kategoria: Poeci]]
 
[[Kategoria: Poeci]]

Wersja z 21:27, 6 wrz 2013

Gustav Adolf Pompe (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. Pommernlied (Pieśń Pomorza). Syn Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann.

Uczęszczał do Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Carl Loewe i Ludwig Giesebrecht. Na studia wyjechał do Halle, gdzie w latach 1849 – 1854 zgłębiał teologię i filologię. W Halle został członkiem znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek Pompejaner (Pompejańczyk).

Od 1855 został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i został proboszczem w Gryficach (Greifenberg). Od 1861 został ordynowany na pierwszego pastora w Łobzie (Labes), a od 1872 zyskał rangę superintendenta kościelnego w Lęborku. Jako superintendent został powołany w 1883 na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia.

Powstanie Pommernlied, zbioru silnie związanego z tradycją folkloru Pomorza jest związane z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. Już w 1850 przesłał Pompe tekst swoich poezji listem do swojej matki, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem Heimat (Ojczyzna) i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak melodia – z uczuć i natury, co typowe dla okresu romantyzmu. Tematem dla melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu pieśń Freiheit, die ich meine z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa (1783 – 1817) i muzyką Karla Groosa (1789 – 1861). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.

Zbiór Pommernlied zyskał dużą popularność wśród czytelników i stał się - zgodnie z intencjami autora - kojarzony z atmosferą regionalności i patriotyzmu. Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła (Pommernlied) Pompe napisał jeszcze ok. 50 wierszy.

Bibliografia

  • Eckhard Wend, Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364 - 365.




IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral