Gustav Adolf Pompe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 1: Linia 1:
 +
__NOTOC__
 +
{{Osoba infobox
 +
|osoba=Gustav Adolf Pompe
 +
|grafika_osoba=
 +
|grafika_opis=
 +
|funkcja=duchowny ewangelicki, teolog, poeta
 +
|urodziny_data=12 stycznia 1831
 +
|urodziny_miejsce=Szczecin
 +
|smierc_data=23 grudnia 1899
 +
|smierc_miejsce=Demmin
 +
|miejsce_spoczynku=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
|lata_dzialalnosci=
 +
|tytuly=
 +
|narodowosc=niemiecka
 +
|pseudonim=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
}}
 
'''Gustav Adolf Pompe'''  (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. ''Pommernlied'' (''Pieśń Pomorza''). Syn Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann.  
 
'''Gustav Adolf Pompe'''  (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. ''Pommernlied'' (''Pieśń Pomorza''). Syn Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann.  
  

Wersja z 14:17, 7 wrz 2013

Gustav Adolf Pompe
duchowny ewangelicki, teolog, poeta
Data urodzenia 12 stycznia 1831
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 23 grudnia 1899
Miejsce śmierci Demmin
Narodowość niemiecka


Gustav Adolf Pompe (ur. 12 stycznia 1831 w Szczecinie – zm. 23 grudnia 1899 w Demmin) – duchowny ewangelicki, teolog, poeta, nauczyciel w gimnazjum w Gryficach, proboszcz w Łobzie. Autor znanego w Niemczech regionalnego cyklu poetyckiego pt. Pommernlied (Pieśń Pomorza). Syn Christiana Friedricha Pompe i Henrietty Wilhelminy z domu Ackermann.

Uczęszczał do Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Carl Loewe i Ludwig Giesebrecht. Na studia wyjechał do Halle, gdzie w latach 1849 – 1854 zgłębiał teologię i filologię. W Halle został członkiem znanego towarzystwa chrześcijańskiego Hallenser Wingolf-Verbindung i wkrótce zyskał urobiony od swego nazwiska przydomek Pompejaner (Pompejańczyk).

Od 1855 został nauczycielem w Dreźnie, rok później powrócił na Pomorze i został proboszczem w Gryficach (Greifenberg). Od 1861 został ordynowany na pierwszego pastora w Łobzie (Labes), a od 1872 zyskał rangę superintendenta kościelnego w Lęborku. Jako superintendent został powołany w 1883 na ten urząd w Demmin, gdzie mieszkał do końca życia.

Powstanie Pommernlied, zbioru silnie związanego z tradycją folkloru Pomorza jest związane z okresem pobytu poety w Halle, gdzie odczuwał nostalgię za rodzinnymi stronami. Już w 1850 przesłał Pompe tekst swoich poezji listem do swojej matki, mieszkającej w Szczecinie. Tekst był opatrzony tytułem Heimat (Ojczyzna) i powstał dla współziomka, który pragnąłby zaśpiewać pomorską pieśń. Poezja została wzięta, jak melodia – z uczuć i natury, co typowe dla okresu romantyzmu. Tematem dla melodii jest szczególnie wówczas lubiana i znana właśnie na Pomorzu pieśń Freiheit, die ich meine z tekstem autorstwa poety Maxa von Schenkendorfa (1783 – 1817) i muzyką Karla Groosa (1789 – 1861). Jak mówił sam Pompe, pieśń ta jest chętnie śpiewana zwłaszcza w kręgach przyjacielskich, dodaje odwagi i patriotycznego nastroju.

Zbiór Pommernlied zyskał dużą popularność wśród czytelników i stał się - zgodnie z intencjami autora - kojarzony z atmosferą regionalności i patriotyzmu. Oprócz swojego najsłynniejszego dzieła (Pommernlied) Pompe napisał jeszcze ok. 50 wierszy.

Bibliografia

  • Eckhard Wend, Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s.364 - 365.




IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral