Henryk Livor-Piotrowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 3: Linia 3:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
'''Henryk Livor-Piotrowski''' (także Henryk Piotrowski) urodził się [[15 września]] [[1925]] roku w Wilnie. Tu spędził dzieciństwo i młodość.  Jako podoficer II Armii WP uczestniczył w walkach pod Berlinem. Po demobilizacji, w 1947 roku osiedlił się w '''[[Szczecin|Szczecinie]]'''. Początkowo zatrudnił się jako robotnik portowy. Od 1 sierpnia 1950 do 30 listopada 1962 roku pracował w rozgłośni [[Polskie Radio Szczecin|Polskiego Radia]] w [[Szczecin|Szczecinie]] jako  referent programowy. W latach 1950-1954 był redaktorem Redakcji Literackiej. Pisał słuchowiska (m.in. o tematyce marynistycznej), był twórcą audycji poetyckich (cykl ''Młoda poezja''), reportaży i felietonów. Ponadto pisał teksty piosenek, skecze i fraszki do popularnych satyrycznych audycji radiowych - ''[[Radiokuter|Radiokutra]]'', ''Sieci mikrofonowej'' i ''Magazynu artystycznego'', a także do organizowanych w połowie lat pięćdziesiątych przez Państwowe Przedsiębiorstwo Imprez Estradowych ''Szczecińskich Wieczorów Satyrycznych''.
+
'''Henryk Livor-Piotrowski''' (także Henryk Piotrowski) urodził się [[15 września]] [[1925]] roku w Wilnie. Tu spędził dzieciństwo i młodość.  Jako podoficer II Armii WP uczestniczył w walkach pod Berlinem. Po demobilizacji, w 1947 roku osiedlił się w '''[[Szczecin|Szczecinie]]'''. Początkowo zatrudnił się jako robotnik portowy. Od 1 sierpnia 1950 do 30 listopada 1962 roku pracował w rozgłośni [[Polskie Radio Szczecin|Polskiego Radia]] w [[Szczecin|Szczecinie]] jako  referent programowy. W latach 1950-1954 był redaktorem Redakcji Literackiej. Pisał słuchowiska (m.in. o tematyce marynistycznej), był twórcą audycji poetyckich (cykl ''Młoda poezja''), reportaży i felietonów. Ponadto pisał teksty piosenek, skecze i fraszki do popularnych satyrycznych audycji radiowych - ''Sieci mikrofonowej'' (późniejszego ''[[Radiokuter (radio)|Radiokutra]]'') i ''Magazynu artystycznego'', a także do organizowanych w połowie lat pięćdziesiątych przez Państwowe Przedsiębiorstwo Imprez Estradowych ''Szczecińskich Wieczorów Satyrycznych''.
  
 
W 1963 roku zamieszkał w [[Koszalin|Koszalinie]]. Podjął współpracę z tamtejszą rozgłośnią radiową. W 1965 roku objął stanowisko redaktora Działu Literackiego PR w [[Koszalin|Koszalinie]], na którym pozostawał do przejścia na emeryturę w 1985 roku. Był autorem licznych opowiadań, humoresek i grotesek oraz pomysłodawcą radiowego teatrzyku satyrycznego „Mątwa”, w którym, z charakterystyczną dla siebie życzliwością, wyśmiewał ludzkie wady i postawy. Pełen poczucia humoru, dobroci, życzliwości uchodził za jedną z najbarwniejszych i najbardziej lubianych osób w rozgłośni PR w [[Koszalin|Koszalinie]]. W środowisku radiowców nazywany był Hrabią.
 
W 1963 roku zamieszkał w [[Koszalin|Koszalinie]]. Podjął współpracę z tamtejszą rozgłośnią radiową. W 1965 roku objął stanowisko redaktora Działu Literackiego PR w [[Koszalin|Koszalinie]], na którym pozostawał do przejścia na emeryturę w 1985 roku. Był autorem licznych opowiadań, humoresek i grotesek oraz pomysłodawcą radiowego teatrzyku satyrycznego „Mątwa”, w którym, z charakterystyczną dla siebie życzliwością, wyśmiewał ludzkie wady i postawy. Pełen poczucia humoru, dobroci, życzliwości uchodził za jedną z najbarwniejszych i najbardziej lubianych osób w rozgłośni PR w [[Koszalin|Koszalinie]]. W środowisku radiowców nazywany był Hrabią.

Aktualna wersja na dzień 22:43, 11 paź 2019

Henryk Livor-Piotrowski (1925-2006) – poeta, prozaik, satyryk, dziennikarz radiowy, działacz społeczny

Życiorys

Henryk Livor-Piotrowski (także Henryk Piotrowski) urodził się 15 września 1925 roku w Wilnie. Tu spędził dzieciństwo i młodość. Jako podoficer II Armii WP uczestniczył w walkach pod Berlinem. Po demobilizacji, w 1947 roku osiedlił się w Szczecinie. Początkowo zatrudnił się jako robotnik portowy. Od 1 sierpnia 1950 do 30 listopada 1962 roku pracował w rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie jako referent programowy. W latach 1950-1954 był redaktorem Redakcji Literackiej. Pisał słuchowiska (m.in. o tematyce marynistycznej), był twórcą audycji poetyckich (cykl Młoda poezja), reportaży i felietonów. Ponadto pisał teksty piosenek, skecze i fraszki do popularnych satyrycznych audycji radiowych - Sieci mikrofonowej (późniejszego Radiokutra) i Magazynu artystycznego, a także do organizowanych w połowie lat pięćdziesiątych przez Państwowe Przedsiębiorstwo Imprez Estradowych Szczecińskich Wieczorów Satyrycznych.

W 1963 roku zamieszkał w Koszalinie. Podjął współpracę z tamtejszą rozgłośnią radiową. W 1965 roku objął stanowisko redaktora Działu Literackiego PR w Koszalinie, na którym pozostawał do przejścia na emeryturę w 1985 roku. Był autorem licznych opowiadań, humoresek i grotesek oraz pomysłodawcą radiowego teatrzyku satyrycznego „Mątwa”, w którym, z charakterystyczną dla siebie życzliwością, wyśmiewał ludzkie wady i postawy. Pełen poczucia humoru, dobroci, życzliwości uchodził za jedną z najbarwniejszych i najbardziej lubianych osób w rozgłośni PR w Koszalinie. W środowisku radiowców nazywany był Hrabią.

Poezją zainteresował się jeszcze przed wojną. Pierwszy młodzieńczy utwór zamieścił w prasie wileńskiej. Od 1947 roku utwory poetyckie drukował w prasie regionalnej i ogólnopolskich czasopismach kulturalnych, m.in. „Tygodniku Wybrzeża”, „Nowej Kulturze”, „Wsi”, „Ziemi i Morzu”. Jego pełne refleksji wiersze traktowały o miłości, śmierci, przemijaniu, przyrodzie (np. tomik Czas poznawania). Tom List do motyla kierował z kolei do najmłodszych dzieci. Wspomnienia z wileńskiego dzieciństwa zawarł w wierszach z tomu Schodząc w dolinę. W tygodniku „Ziemia i Morze” współredagował literacką rubrykę „Najlepszy teatr w Szczecinie Ikra”.

W 1952 roku został członkiem Koła Młodych przy Szczecińskim Oddziale Związku Literatów Polskich, a w 1955 roku członkiem ZLP. W 1965 roku był jednym z członków założycieli Koszalińskiego Oddziału ZLP. W Oddziale tym pełnił funkcję sekretarza zarządu.

Był żonaty z Kazimiera Mitluszką-Piotrowską (1944-2007).

Zmarł 15 stycznia 2006 roku w Koszalinie. Został pochowany na Polu Urnowym U-1 koszalińskiego Cmentarza Komunalnego.

Twórczość literacka

Wybrane wiersze

  • Brat nasz, Polak... – „Miesięcznik” 2000 nr 2 s. 77
  • Czeremcha antokolska (z cyklu: Wiersze wileńskie) – „Głos Pomorza” 1989 nr 141 s. 8
  • Drzewo wileńskie (z cyklu: Wiersze wileńskie) – „Głos Pomorza” 1989 nr 141 s. 8
  • Dwugłos w sprawie psa – „Głos Pomorza” 1989 nr 159 s. 12
  • Dziadek – „Związkowiec” (The Alliancer) 1988 nr 33 s. 5
  • Gwiazda Betlejemska – „Głos Pomorza” 1989 nr 289 s. 5
  • Hamlet – „Miesięcznik” 2000 nr 1 s. 53
  • Kołysanka – „Głos Pomorza” 1989 nr 80 s. 5
  • Kółko graniaste – „Miesięcznik” 2000 nr 2 s. 27
  • Nocna przygoda – „Spojrzenia” 1978 nr 2 s. 3
  • Nowy Rok 2001 – „Miesięcznik” 2000 nr 4 s. 58
  • Pastorałka – „Głos Pomorza” 1989 nr 297 s. 1
  • Piosenka o Zachodzie – „Arkona” 1998 nr 2 s. 14
  • Poczta kwiatów – „Głos Pomorza” 1989 nr 138 s. 5
  • Poemat szyderczy - „Ziemia i Morze” 1956 nr 10, s. 5
  • Polscy święci – „Arkona” 1998 nr 2 s. 10
  • Pomniki – „Miesięcznik” 2000 nr 2 s. 20
  • Szpak – „Związkowiec” (The Alliancer) 1988 nr 35 s. 5
  • Tajemnica – „Miesięcznik” 2000 nr 3 wkł. s. B
  • Wilia - Werki (z cyklu: Wiersze wileńskie) – „Głos Pomorza” 1989 nr 141 s. 8
  • Wiosenna rzeka – „Głos Pomorza” 1989 nr 45 s. 5
  • Za rzeką Ponurą – „Miesięcznik” 2000 nr 1 s. 56
  • Za...drapane szczęście – „Miesięcznik” 2000 nr 1 s. 9



Tomiki poezji

  • 1961Czas poznawania (wiersze) - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań (seria: Szczecińska Biblioteczka Debiutów)
  • 1989List do motyla (wiersze dla dzieci) - Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Koszalin
  • 1996Niespodzianka (wiersze dla dzieci) - Polskie Radio Koszalin, Koszalin
  • 1999Schodząc w dolinę (wiersze) - Wojewódzka Biblioteka Publiczna, Koszalin
  • 2002Zbawcy i zabawcy (wiersze satyryczne) - Agencja Millenium, Koszalin



Antologie

  • 1954Morze. Wybór poezji i prozy - Wyd. MON, Warszawa
  • 1955Dom nad Odrą - Wyd. ZWZMP, Szczecin
  • 1958Szczecin literacki. Almanach - Wyd. ZLP, Szczecin
  • 1961Wspomnienia o K.I. Gałczyńskim - Wyd. Czytelnik, Warszawa
  • 1962Dziedzictwo Gryfitów - Wydawnictwo Poznańskie, Poznań
  • 1962Almanach - Poeci pomorscy - Wydawnictwo Morskie, Gdynia





Proza

  • 1956Dwa domy, Tramwaj, Piramidon Cheopsa (opowiadania), „Ziemia i Morze” 1956 nr 3, s. 4-5
  • 1957Piłują człowieka (opowiadanie), „Ziemia i Morze” 1957 nr 6, s. 4-5
  • 1995Ze wspomnień radiowców (oprac. wspólnie z W. Czyżowskim, Z. Krajewiczem i innymi), „Pogranicza” 1995 nr 4 s. 94
  • 1998Biznes na miarę epoki!, „Arkona” 1998 nr 1 s. 22
  • 1998Atrapolska właśnie (fragment powieści z niedawnych czasów), „Arkona” 1998 nr 2 s. 11-12
  • 1998Odkrycie większego prawa Parkinsona! (Z pamiętnika dziwaka), „Arkona” 1998 nr 2 s. 13-14



Twórczość radiowa (Szczecin)

Tytuł słuchowiska / audycji Autor Reżyseria (adaptacja radiowa) Wykonawcy Data pierwszej emisji
Victorio Prugno wychodzi w morze Henryk Piotrowski aktorzy Teatru Polskiego w Szczecinie; narrator Jarosław Skulski 27 stycznia 1954
Wiersze o Szczecinie Ireneusz Gwidon Kamiński, Henryk Piotrowski, Stanisław Szydłowski, Witold Wirpsza Ryszard Bacciarelli, Bohdan Albert Janiszewski, Włodzimierz Grabowski 24 maja 1955
Jasność się budzi Henryk Piotrowski 17 lutego 1958
Wiersze Henryka Piotrowskiego Henryk Piotrowski 23 marca 1958
Rozmowy o kulturze (Szczecińska kultura na cenzurowanym) Henryk Piotrowski Henryk Piotrowski 5 kwietnia 1961
Zamarłe morze Jorge Amado Jan Maciejowski (Czesław Czerniawski i Henryk Piotrowski) Maria Chwalibóg, Tadeusz Gochna, Jan Ibel, Andrzej Kopiczyński, Zbigniew Mamont, Henryk Matwiszyn i inni 24 lutego 1962
Wiersze młodych poetów radzieckich Eugeniusz Jewtuszenko, Swietłana Jewsiejewa, Bułat Okudżawa, Eugeniusz Winokurow, Andriej Wozniesienski Juliusz Burski (Henryk Piotrowski) 9 października 1962



Odznaczenia

  • Srebrny Krzyż Zasługi



O poecie m.in.

  • Czesław Kuriata, Czy można żegnać się nogą? „Arkona” 1998 nr 2 s. 2
  • Czesław Kuriata, Henryk Livor-Piotrowski 1925-2006, „Gazeta Ziemska” 2006 nr 2 s. 10
  • Agnieszka Piotrowska, Życie i twórczość pisarza regionalnego Henryka Livor-Piotrowskiego, 2007 (praca licencjacka)
  • Anna Małgorzata Rawska, Pożegnania. Henryk Livor-Piotrowski (1925-2006), „Kultura Koszalińska. Almanach 2006”, Rada Kultury przy Prezydencie Miasta Koszalina, Koszalin 2007
  • Anna Zych, Monografia Henryka Livora-Piotrowskiego, 2005 (praca magisterska)



Ciekawostki

  • Słuchowisko Victorio Prugno wychodzi w morze jest dostępne na płycie dołączonej do książki Zbigniewa Jarzębowskiego Słuchowiska szczecińskiego radia. Studia z pogranicza literatury i sztuki radiowej wydanej przez Uniwersytet Szczeciński w 2009 roku



Źródła

Bibliografia

  • Fikcja czy rzeczywistość? Wybór audycji Polskiego Radia Szczecin z lat 1946-1989 (pod red. Pawła Szulca), Polskie Radio Szczecin, IPN Szczecin, Szczecin 2009
  • Zbigniew Jarzębowski, Słuchowiska szczecińskiego radia, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2009
  • Maria Kowalewska, Henryk Livor-Piotrowski [w:] Pisarze Pomorza Zachodniego, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1967
  • Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny (pod red. Ingi Iwasiów i Erazma Kuźmy, autor hasła Bogdan Twardochleb), Wydawnictwo „Kurier-Press”, Szczecin 2003


Inne

  • Polska Bibliografia Literacka, Instytut Badań Literackich PAN w Warszawie (wersja internet.)





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz