Historia Krajnika Górnego

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 15:22, 17 gru 2014 autorstwa Izabela Strzelecka (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krajnik Górny (niem. Hochenkränig) — wieś w gminie Chojna w powiecie gryfińskim.

Historia

Wieś znana jest z aktu wymiany ziemi Löwenberg na ziemię chojeńską, dokonanej między margrabiami brandenburskimi a biskupem brandenburskim w 1270 roku (Creyenic). Przypuszcza się, że miejscowość była jeszcze wówczas zamieszkana przez Słowian. W ciągu kilkudziesięciu lat wieś opustoszała. Kolejna wzmianka o niej pochodzi dopiero z 1337 roku — była już wówczas zamieszkana przez kolonistów niemieckich, a jej pola mierzyły 64 łany. Wieś do lat 40. XV wieku była własnością rycerzy von Wedel i von Plötz. Następnie należała do Straußów, aby w 1664 roku stać się własnością prezesa kamery skarbowej w Kostrzynie von Kansteina. W 1771 roku wieś stała się własnością elektorowej Dorothei, a w 1827 roku zakupiła ją rodzina von Humbertów. W 1927 roku wieś liczyła ok. 400 mieszkańców, natomiast jej pola mierzyły ponad 1300 ha.

Bibliografia

  • Voss, Georg, Hoppe, Willy. Hochenkränig. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. III: Die nördlichen Orte, Berlin 1927, s. 173–174.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke