Ignacy Kuczkowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacy Kuczkowski
działacz społeczny, starosta koszaliński
brak zdjecia
Data urodzenia 27 kwietnia 1898
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 24 stycznia 1980
Miejsce spoczynku Cmentarzu Komunalny w Kołobrzegu,

kwatera nr XII, rząd 8, grób 2.

Narodowość polska


Ignacy Kuczkowski (1898-1980) - koszaliński starosta, działacz społeczny, żołnierz września 1939


Życiorys

Ignacy Kuczkowski urodził się 27 kwietnia 1898 roku w Warszawie. W 1928 ukończył studia na Politechnice Warszawskiej z tytułem inżyniera mechanika. Uzyskał stopień komandora podporucznika Marynarki Wojennej II RP. Obrońca Helu w 1939 roku. Organizator polskiej gospodarki morskiej w okresie powojennym. Drugi i zarazem ostatni starosta koszaliński przed reformą administracyjną 1950.[1]

Po wojnie Ignacy Kuczkowski został odesłany do Szczecina, gdzie zetknął się z późniejszym prezydentem miasta – inż. Piotrem Zarembą. Ówczesne władze administracyjne skierowały Kuczkowskiego do współpracy z władzami radzieckimi w zakresie odbudowy gospodarki morskiej w zniszczonym porcie szczecińskim. Na ich zlecenie opracował dla Ministerstwa Żeglugi raport o stanie portu i możliwościach uruchomienia żeglugi w Szczecinie. W czerwcu 1945 został mianowany na stanowisko zastępcy naczelnika Wydziału Morskiego w Biurze Pełnomocnika Rządu na Okręg Pomorze Zachodnie z siedzibą w Koszalinie. Jednocześnie był kierownikiem oddziału technicznego w tym wydziale.

W lutym 1946 podjął pracę w Delegaturze Ministerstwa Przemysłu w Szczecinie, jako inspektor Delegatury na Okręg Pomorze Zachodnie. Do zadań Kuczkowskiego należało zabezpieczenie w pasie całego wybrzeża obiektów morskich oraz uruchomienie rybołówstwa morskiego, jako nowej gałęzi gospodarki. W ciągu dwóch lat zorganizował uruchomienie osiemnastu jednostek pływających oraz zapewnienie stałej żeglugi przybrzeżnej od Zalewu Szczecińskiego aż po Zatokę Gdańską. Z dniem 1 lutego 1949 decyzją ministra Administracji Publicznej został mianowany na funkcję Starosty Powiatowego w Koszalinie. Jednocześnie był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Koszalinie. Funkcje te pełnił do 15 lipca 1950 r. W ciągu kadencji uruchomił w Koszalinie Sanatorium Przeciwgruźlicze, oraz włożył dużo pracy w zorganizowaniu szpitala w Koszalinie. W lipcu 1950 został skierowany na stanowisko kierownika Wydziału Budownictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie, pełnił tę funkcję do końca maja 1952.

Jednocześnie z wykonywaniem pracy na tych stanowiskach Ignacy Kuczkowski pełnił szereg dodatkowych funkcji społecznych i zawodowych. W 1964 na stałe przeprowadził się do Kołobrzegu. Został wybrany na stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kołobrzegu. Funkcję tę sprawował do końca września 1965.

W 1966 przeszedł na emeryturę. Do końca życia mieszkał w Kołobrzegu.[2] Uchwałą Rady Miejskiej w Koszalinie w uznaniu zasług jedna z ulic na koszalińskim Osiedlu Przylesie otrzymała imię Ignacego Kuczkowskiego.

Odznaczenia

  • Srebrny Krzyż Zasługi

Przypisy

Bibliografia

  • 555 Twarzy Koszalina, Koszalin 2011, s. 213. ISBN 978-83-924050-3-0



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski