Johannes Micraelius: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 1: Linia 1:
'''Johannes Micraelius''' (właściwie: ''Johannes Lütkeschwager'',  ur. 1 września w [[Koszalin]]ie [[1597]] – zm. 3 grudnia [[1658]] w Szczecinie) – teolog, filozof, historyk, poeta; rektor [[Pedagogium]] w Szczecinie,  
+
__NOTOC__
 +
{{Osoba infobox
 +
|osoba=Johannes Micraelius
 +
|grafika_osoba=
 +
|grafika_opis=
 +
|funkcja=teolog, filozof, poeta
 +
|urodziny_data=1 września  [[1597]]
 +
|urodziny_miejsce=Koszalin
 +
|smierc_data=3 grudnia [[1658]]
 +
|smierc_miejsce=Szczecin
 +
|miejsce_spoczynku=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
|lata_dzialalnosci=
 +
|tytuly=Rektor Pedagogium Szczecińskiego
 +
|narodowosc=niemiecka
 +
|pseudonim=
 +
|lokalizacja_grobu=
 +
}}
 +
'''Johannes Micraelius''' (właściwie: ''Johannes Lütkeschwager'',  ur. 1 września [[1597]] w [[Koszalin]]ie – zm. 3 grudnia [[1658]] w Szczecinie) – teolog, filozof, historyk, poeta; rektor [[Pedagogium]] w Szczecinie,  
  
 
Ojciec Johannesa, Joachim Lütkeschwager (zm. 1618) pochodził z [[Jamno|Jamna]], a w Koszalinie została ewangelickim archidiakonem. Matka, Margarethe, była również córką pastora, Lorenza Krügera. Młody Johannes zdecydował się więc kształcić, zgodnie z tradycją rodzinną na duchownego. Pierwsze nauki podjął w Koszalinie, a później kontynuował je w Pedagogium Szczecińskim u takich profesorów jak [[Joachim Prätorius]], [[Christoph Hunichius]] i [[Daniel Cramer]]. Już w wieku 17 lat udał się w podróż do Drezna w orszaku księcia Franciszka pomorskiego, pod opieką kaznodziei Messerschmidta. Studia ukończył w 1617 na Uniwersytecie w Królewcu, gdzie został  pomocnikiem brandenburskiego sekretarza przy tłumaczeniu aktów urzędowych. Otrzymawszy informację o śmierci swego ojca (zmarł 18.02.1618 w wieku 99 lat w Koszalinie), Micraelius wrócił z Królewca na Pomorze, a od jesieni 1618 kontynuował studia na uniwersytecie w Greifswaldzie, gdzie w 1621 zyskał tytuł magistra filozofii.   
 
Ojciec Johannesa, Joachim Lütkeschwager (zm. 1618) pochodził z [[Jamno|Jamna]], a w Koszalinie została ewangelickim archidiakonem. Matka, Margarethe, była również córką pastora, Lorenza Krügera. Młody Johannes zdecydował się więc kształcić, zgodnie z tradycją rodzinną na duchownego. Pierwsze nauki podjął w Koszalinie, a później kontynuował je w Pedagogium Szczecińskim u takich profesorów jak [[Joachim Prätorius]], [[Christoph Hunichius]] i [[Daniel Cramer]]. Już w wieku 17 lat udał się w podróż do Drezna w orszaku księcia Franciszka pomorskiego, pod opieką kaznodziei Messerschmidta. Studia ukończył w 1617 na Uniwersytecie w Królewcu, gdzie został  pomocnikiem brandenburskiego sekretarza przy tłumaczeniu aktów urzędowych. Otrzymawszy informację o śmierci swego ojca (zmarł 18.02.1618 w wieku 99 lat w Koszalinie), Micraelius wrócił z Królewca na Pomorze, a od jesieni 1618 kontynuował studia na uniwersytecie w Greifswaldzie, gdzie w 1621 zyskał tytuł magistra filozofii.   

Wersja z 12:28, 7 wrz 2013

Johannes Micraelius
teolog, filozof, poeta
Data urodzenia 1 września 1597
Miejsce urodzenia Koszalin
Data śmierci 3 grudnia 1658
Miejsce śmierci Szczecin
Tytuły i nagrody Rektor Pedagogium Szczecińskiego
Narodowość niemiecka


Johannes Micraelius (właściwie: Johannes Lütkeschwager, ur. 1 września 1597 w Koszalinie – zm. 3 grudnia 1658 w Szczecinie) – teolog, filozof, historyk, poeta; rektor Pedagogium w Szczecinie,

Ojciec Johannesa, Joachim Lütkeschwager (zm. 1618) pochodził z Jamna, a w Koszalinie została ewangelickim archidiakonem. Matka, Margarethe, była również córką pastora, Lorenza Krügera. Młody Johannes zdecydował się więc kształcić, zgodnie z tradycją rodzinną na duchownego. Pierwsze nauki podjął w Koszalinie, a później kontynuował je w Pedagogium Szczecińskim u takich profesorów jak Joachim Prätorius, Christoph Hunichius i Daniel Cramer. Już w wieku 17 lat udał się w podróż do Drezna w orszaku księcia Franciszka pomorskiego, pod opieką kaznodziei Messerschmidta. Studia ukończył w 1617 na Uniwersytecie w Królewcu, gdzie został pomocnikiem brandenburskiego sekretarza przy tłumaczeniu aktów urzędowych. Otrzymawszy informację o śmierci swego ojca (zmarł 18.02.1618 w wieku 99 lat w Koszalinie), Micraelius wrócił z Królewca na Pomorze, a od jesieni 1618 kontynuował studia na uniwersytecie w Greifswaldzie, gdzie w 1621 zyskał tytuł magistra filozofii. W 1623 wykładał na uniwersytecie w Lipsku, otrzymał jednak szybko propozycję objęcia stanowiska profesora retoryki i wicerektora Pedagogium Szczecińskiego, a wkrótce (1639) tytuł rektora Szczecińskiej Szkoły Rajcowskiej, wreszcie od 2 września 1641 także głównego rektora Pedagogium, gdzie wykładał jako profesor teologii i filozofii.

W roku 1640 w szczeciński drukarz Georga Rhete wydał w sześciu księgach dzieło Micraeliusa pt. Stare Pomorze (Altes Pommernland)

W roku 1649 uzyskał stopień doktorski na uniwersytecie w Greifswaldzie, którego wicekanclerzem został w roku 1656. Pisał utwory dramaty i komedie, związane tematycznie ze starożytnością. Najbardziej był jednak ceniony jako teolog i historyk, choć pamięta się o nim i w historii filozofii – w 1652 po raz pierwszy wprowadził do terminologii filozoficznej słowo ontologia, w znaczeniu używanym do dziś.

Twórczość

  • Syntagma historiarum ecclesiae, 1630
  • Tragico-Comoedia Nova de Pomeride a Lastevio afflicta, 1631
  • Parthenia, Pomeridos continuatio: ein New Comoedien Spiel, 1631,

Sechs Bücher vom alten Pommernland, 1639 bis 1640]

  • 1. Buch: Johannis Micraelii Erstes Buch Deß Alten Pommer-Landes
  • 2. Buch: Johannis Micraelii Ander Buch Deß Alten Wendischen Pommerlandes
  • 3. Buch: Johannis Micraelii Drittes Buch Deß Alten Sächsischen Pommerlandes
  • 4. Buch: Johannis Micraelii Erstes Theil Der Letzten Pommerschen Jahr-Geschichten ... Und also Das Vierdte Buch Vom PommerLande
  • 5. Buch: Johannis Micraelii Fünfftes Buch Der Pommerschen Jahr-Geschichten
  • 6. Buch: Johannis Micraelii Sechstes und Letztes Buch / Von deß Pommerlandes Gelegenheit und Einwohnern
  • Oratio inauguralis de animorum morbis et medicina, 1642
  • Ethnopronius tribus dialogorum libris, 1647
  • Aphorismi de regia politici scientia, 1647

Bibliografia

  • Eckhard Wend, Stettiner Lebensbilder, Böhlan Verlag, Köln – Weimar – Wien, 2004, s. 339 - 341.



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Kral