Mielno (powiat łobeski)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mielno
Mielno
Nazwa niemiecka Mellen
Powiat łobeski
Gmina Węgorzyno
Sołectwo Mielno
Strona internetowa miejscowości.

Geolokalizacja: 53.570696,15.413961


Mielno (niem. Mellen) - wieś sołecka o zwartej zabudowie, głównie parterowej. Położona przy północnym brzegu jeziora Mielno, blisko wypływu Uklei, przy skrzyżowaniu drogi CieszynoMieszewo z drogą do Sielska. Średnia wysokość 85 m n.p.m.

Geografia

Obiekty fizjograficzne

  • Jezioro Mielno, położone na południe i zachód od wsi. Wymienione w 1284 r. w dokumencie zakupu przez cystersów z Dyjament jako Melne, Mielno[1], nazwa niemiecka Mellen See. Lustro wody na wysokości 77,3 m n.p.m. Powierzchnia 74 ha. Głębokość: maksymalna 5 m, średnia 2,5 m. Brzegi niedostępne, błotniste, zarośnięte trzciną. Przez jezioro przepływa rzeka Ukleja.
  • Jezioro Sambórz Mały, położone na wschód od jeziora Sambórz Duży. Nazwa niemiecka Zammer See. Lustro wody na wysokości 79,3 m n.p.m. Powierzchnia 14 ha. Głębokość: maksymalna 8 m, średnia 2. Brzegi niedostępne, zarośnięte trzciną.
  • Mieleńska Góra (Jeziorne Wzgórze), położone na wschód od jeziora Mielno, między drogami do Trzebawia i Chwarstna. Nazwa niemiecka See Berge[2]. Wysokość 98,2 m n.p.m. Punkt widokowy na Mielno, Trzebawie, jezioro Mielno, fragmenty jezior Woświn i Sambórz Mały.
  • Przedgórze (Przednia Góra), wzgórze na północny wschód od wsi, na drodze do Zwierzynka. Nazwa niemiecka Vor-Berg[3]. Wzdłuż drogi ciąg widokowy na Mielno, Zwierzynek, jezioro Mielno i dolinę Uklei.
  • Samborska Góra (Sambórz), wzgórze na północny wschód od wsi, na południe od drogi do Sielska i na zachód od jeziora Sambórz Duży. Nazwa niemiecka Sammer Berge[4]. Wysokość 92,6 m n.p.m. Punkt widokowy.

Przyroda

Historia

Od drugiej połowy XIII wieku Mielno należało do rodu von Wedel, właścicieli Krainy Zwierzynieckiej. Najstarsza wzmianka o wsi, która nazywała się Melne pochodzi z roku 1338 [6]. Wedlowie wybudowali na przesmyku między dwoma jeziorami, na wschód od wsi, zamek rycerski, który w 1375 roku wymieniony został jako jeden z dwunastu najsilniejszych zamków rodu na wschód od Odry (brak dokładnej jego lokalizacji). Zamek wzniesiony był prawdopodobnie na planie regularnym i posiadał dwa podzamcza, od południa i wschodu. W 1866 roku wieś posiadała 15 domów mieszkalnych, kościół, plebanię i szkołę (w 1870 roku uczęszczało do niej 42 uczniów). Zamieszkiwały ją 144 osoby. Natomiast w folwarku w 12 domach mieszkało 148 osób[7].

Samorząd

Wieś jest siedzibą sołectwa Mielno.

Demografia

W 2008 roku wieś zamieszkiwało 171 osób.

W roku 2010 liczba mieszkańców wyniosła 168 (80 kobiet i 88 mężczyzn):
24,4% w wieku przedprodukcyjnym
51,2% w wieku produkcyjnym
24,4% w wieku poprodukcyjnym[8].
Liczba ludności na dzień 31.12.2012 r. - 171 osób[9].

Zabytki

Kościół Matki Boskiej Różańcowej

Kościół filialny Matki Boskiej Różańcowej (parafia Sielsko)[10], położony w centrum wsi. Ryglowy, z XVII/XVIII wieku, ufundowany przez ród von Wedel - ówczesnych właścicieli wsi. Salowy, na planie prostokąta. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, dach kryty blachą. Od zachodu dostawiona drewniana wieża, na podmurówce, oszalowana, wieńczona hełmem krytym dachówką. Wnętrze jednoprzęsłowe, ołtarz neogotycki, współczesna figura Matki Bożej. Empora muzyczna wsparta na dwóch słupach. Cmentarz przykościelny (pow. 0,15 ha) otoczony drewnianym płotkiem.
Kościół wpisany 10.12.1963 r. na listę zabytków pod nr 434[11].
Msze św. w niedziele i święta o godz. 9.00, w czwartki o godz. 17.00.

Przypisy

  1. Kozierowski, Stanisław. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca, 1934
  2. Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin, Uniwersytet Szczeciński, 2001, s. 284
  3. Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin, Uniwersytet Szczeciński, 2001, s. 360
  4. Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin, Uniwersytet Szczeciński, 2001, s. 396
  5. Miejscowość nie istnieje
  6. Afeltowicz Beata. Nazwy miejscowe byłego powiatu łobeskiego. Szczecin 2013, s. 99
  7. Kosacki Jerzy, Mirosław, Krzysztoń Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991, s. 61-64
  8. Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Główny Urząd Statystyczny. Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims
  9. Dane z Urzędu Gminy Węgorzyno
  10. Mielno Kościół filialny. W: Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://kuria.pl/wspolnoty/koscioly/Mielno-Kosciol-filialny--_445
  11. Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach. W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml


Bibliografia

  • Białecki, Tadeusz. Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin, Uniwersytet Szczeciński, 2001. ISBN 8372412014
  • Kosacki, Jerzy Mirosław, Krzysztoń, Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991
  • Kozierowski, Stanisław. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca, 1934
  • Mielno Kościół filialny. W: Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://kuria.pl/wspolnoty/koscioly/Mielno-Kosciol-filialny--_445* Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Główny Urząd Statystyczny. Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims
  • Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach. W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml



IES64.png
Autor opracowania: Jan Krzysztoń