Połchowo (powiat łobeski): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 51: Linia 51:
  
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Pomeranica do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
 
[[Kategoria:Gmina Węgorzyno]]
 
[[Kategoria:Gmina Węgorzyno]]
 
{{Autor|[[Użytkownik:Krzysztoń|Jan Krzysztoń]]}}
 
{{Autor|[[Użytkownik:Krzysztoń|Jan Krzysztoń]]}}

Wersja z 12:59, 12 cze 2013

Połchowo
Połchowo
{{{grafika_opis}}}
Nazwa niemiecka Polchow
Powiat łobeski
Gmina Węgorzyno
Sołectwo Połchowo
Strona internetowa miejscowości.

Geolokalizacja: 53.539491,15.52916


Połchowo (niem. Polchow) - wieś w powiecie łobeskim, ulicówka o zabudowie zwartej, parterowej. Rozciąga się na długości 700 m wzdłuż drogi Węgorzyno - Winniki, 2 km na zachód od Węgorzyna. Wysokość 90 m n.p.m.[1]

Geografia

Obiekty fizjograficzne

  • Połchowskie - pojezierne stawy rybne położone na południe od wsi i na zachód od Węgorzyna, ciągną się wzdłuż Golnicy od Węgorzyna w kierunku Winnik. Powierzchnia 90,54 ha. W XVIII wieku jezioro było wspólną własnością rodu von Borcke i mieszczan węgorzyńskich. W 1797 roku postanowiono je osuszyć dzieląc koszty po połowie. Prace (łącznie ze zmeliorowaniem powstałych łąk) trwały do 1805 roku, proces o odszkodowanie dla wsi Połchowo ciągnął się do 1818 roku.

Historia

Wieś po raz pierwszy wzmiankowana w 1581 roku. Do XVII wieku na południe od wsi przebiegała granica pomiędzy Księstwem Pomorskim i Brandenburgią. W 1866 roku wieś liczyła 273 mieszkańców (27 budynków), w 1939 roku - 724 mieszkańców (220 gospodarstw). W XIX wieku w Połchowie funkcjonowały dwa folwarki należące do rodu Borck linii węgorzyńskiej. Polchow A - 89 mieszkańców, Polchow B - 72 osoby. Szkoła istniała przed 1775 rokiem, w 1870 roku uczęszczało do niej 55 uczniów[2]. Obok wsi położony był dworzec kolejowy w obecnym Runowie Pomorskim.

W czasie II wojny światowej we wsi był obóz jeniecki[3].

Samorząd

Wieś jest siedzibą sołectwa Połchowo.

Kościoły i związki wyznaniowe

Kaplica (parafia Runowo Pomorskie).
W centrum wsi, po południowej stronie drogi, stał kościół ryglowy z XVIII wieku. Zniszczony po 1945 roku, został ostatecznie rozebrany w 1984 roku.

Demografia

W 2008 r. we wsi mieszkało 158 osób.

W roku 2010 liczba mieszkańców wyniosła 161 (75 kobiet i 86 mężczyzn):
23,0% w wieku przedprodukcyjnym
60,9% w wieku produkcyjnym
16,1% w wieku poprodukcyjnym[4].

Przypisy

  1. Kosacki, Jerzy Mirosław, Krzysztoń, Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991, s. 71-72
  2. Beghaus, Heinrich. Landbuch des Herzogthums Pommern und des Fürstenthums Rügen. Berlin, 1874, Th. 2, Bd. 7, s. 823-825
  3. Frankiewicz, Bogdan. Z dziejów gospodarczych powiatu łobeskiego w okresie II wojny światowej. W: Z dziejów ziemi łobeskiej. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Instytut Zachodniopomorski, 1971, s. 153
  4. Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims

Bibliografia

  • Kosacki, Jerzy Mirosław, Krzysztoń, Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991
  • Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims
  • Z dziejów ziemi łobeskiej. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Instytut Zachodniopomorski, 1971</ref>

Zobacz też

Kirchenbuch von Wangerin und Polchow


IES64.png
Autor opracowania: Jan Krzysztoń