12 Brygada WOP

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
12 Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza
12 Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza
W tym budynku mieścił się sztab brygady
Historia
Sformowanie 1950
Rozformowanie 1958
Jednostki których tradycje kontynuuje 8 Brygada Ochrony Pogranicza
Tradycje jednostki kontynuują lub kontynuowała Pomorska Brygada WOP
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska Ochrony Pogranicza
Miejsce stacjonowania Szczecin


12 Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza – jedna z brygad w strukturze organizacyjnej Wojsk Ochrony Pogranicza.

Sformowana w 1950 na bazie 8 Brygady Ochrony Pogranicza, na podstawie rozkazu MBP nr 043/org z 3 czerwca 1950. Sztab brygady stacjonował w Szczecinie.

Rozformowana w 1958. Na jej bazie powstała 12 Pomorska Brygada WOP.

Służba graniczna

12 września 1953 na brzegu Odry stwierdzono ślady nielegalnego przekroczenia granicy. Patrol blokujący drogę do stacji PKP zatrzymał mężczyznę, który podając się za mieszkańca pogranicza nie znał okolicznych miejscowości. W drodze do strażnicy odrzucił kompas. W toku dochodzenia przyznał się do współpracy z obcym wywiadem. Żołnierzy patrolu odznaczono Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”.

6 października 1953 w nocy nad Odrą obsada zasadzki zauważyła łódź przybijającą do polskiego brzegu. Mężczyzna wezwany do zatrzymania usiłował użyć broni i odpłynąć na stronę NRD. Żołnierze zatrzymali i obezwładnili obywatela NRD, podejrzanego o przerzut ludzi przez granicę państwa. Żołnierzy odznaczono Krzyżami Walecznych.

Skład organizacyjny

W tych koszarach stacjonował sztab 123 batalionu WOP
  • dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia
  • 121 batalion WOP – Mieszkowice
    • strażnica nr 50 – Namyślin
    • strażnica nr 51 – Czelin
    • strażnica nr 52 – Łysogórski
    • strażnica nr 53 – Kostrzynek
  • 122 batalion WOP – Chojna
    • strażnica nr 54 – Cedynia
    • strażnica nr 55 – Piasek
    • strażnica nr 56 – Krajnik Dolny
    • strażnica nr 57 – Widuchowa
    • strażnica nr 68 – Gryfino
  • 123 batalion WOP – Szczecin
  • 124 batalion WOP – Police (Trzebież)[1]
    • strażnica nr 64 – Stolec
    • strażnica nr 65 – Dobieszczyn
    • strażnica nr 66 – Myślibórz Wielki
    • strażnica nr 67 – Karszno
    • strażnica nr 68 – Podgrodzie
  • 125 batalion WOP – Międzyzdroje
    • strażnica nr 69 – Wydrzany
    • strażnica nr 70 – Partyzantów
    • strażnica nr 71 – [[Międzyzdroje
    • strażnica nr 72 – Wisełka]]
    • strażnica nr 73 – Wolin
  • batalion portowy WOP Szczecin
  • samodzielny batalion kutrów granicznych portu Szczecin.
  • Flotylla Morska WOP – Trzebież

Graniczne Placówki Kontrolne

  • GPK Widuchowo (rzeczna)
  • GPK Bobolin (kolejowa)
  • GPK Rosówko (drogowa, kolejowa)
  • GPK Trzebież (rybacka)
  • GPK Szczecin Port (morska)
  • GPK Świnoujście (morska)

W 1951 sformowano dywizjon okrętów pogranicza WOP Świnoujście[2], a w 1952 – batalion portowy WOP Świnoujście[3]. W 1954 sformowano rzeczny dywizjon okrętów pogranicza Szczecin[4], a w 1957 - 125 batalion WOP Świnoujście[5]. W 1956 rozformowano 125 batalion WOP Międzyzdroje, a 121 batalion WOP Mieszkowice przekazano 9 Brygadzie WOP w Krośnie Odrzańskim[6].

Dowódcy brygady

  • ppłk Stanisław Bański
  • ppłk Edward Suchy
  • płk Tadeusz Tymicki

Przekształcenia

3 Oddział Ochrony Pogranicza3 Szczeciński Oddział WOP8 Brygada Ochrony Pogranicza12 Brygada WOP → 12 Pomorska Brygada WOP → Pomorska Brygada WOPPomorski Oddział Straży Granicznej.

Przypisy

  1. Wg „Żołnierz polski ...” s. 279
  2. Rozkaz MBP 06 z 26 czerwca 1951.
  3. Rozkaz MBP 024 z 10 marca 1952
  4. Rozkaz MBP nr 012 z 3 sierpnia 1954.
  5. Zarządzenie DWW nr 07 z 24 marca 1957.
  6. Zarządzenie DWW nr 013 z 16 czerwca 1956.


Źródła

  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza (1945-1991). Krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9. 
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek. Materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. Praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X. 



IES64.png
Autor opracowania: Wikipedysta:Kerim44