17 Batalion Saperów (LWP)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
17 Batalion Saperów
Historia
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1998
Pierwszy dowódca mjr Paweł Diczenko
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Dowództwo lub jednostka której podlega 12 Dywizja Piechoty (LWP)12 Dywizja Zmechanizowana
Miejsce stacjonowania Szczecin

17 Batalion Saperów – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjno-saperskich ludowego Wojska Polskiego. Sformowany na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 58/Org. z 15 marca 1945 jako jednostka 12 Dywizji Piechoty w ramach planu rozbudowy wojska.

Dowódcy

  • mjr Paweł Dziczkowski (Diczenko?) - 1945
  • kpt. I. Kiełbowicz - 1946

Skład etatowy[1]

Tablica w kościele garnizonowym w Szczecinie
  • Dowództwo i sztab
  • 3 kompanie saperów
    • 3 plutony saperów
    • drużyna zaopatrzenia
  • kwatermistrzostwo
    • magazyn techniczny
    • drużyna gospodarcza

Razem: żołnierzy - 254 (oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177)

Sprzęt

  • samochody – 3
  • łodzie MN – 1

Działania batalionu

10 czerwca 1945 batalion skierowano do akcji rozminowania. Przydzielony obszar obejmował teren na południe od wybrzeża Bałtyku po ujście Rurzycy do Odry. Najgęściej zaminowane były okolice Szczecina i tereny na północny zachód od Kamienia Pomorskiego. Akcja rozminowania trwała do połowy listopada. Sprawdzono i rozminowano 1252 km kw. terenu, 100 miejscowości, 512 km dróg, 33 km linii kolejowych i 11 mostów. W czasie wykonywania prac śmierć poniósł 1 oficer i 4 szeregowców, ranny został l oficer, 1 podoficer i 9 szeregowców[2].

W 1946 rozminowanie prowadzono w okresie wiosennym i jesiennym. Wiosną 17 bsap działał nad Zalewem Szczecińskim i jeziorem Dąbie. Kontrolował pod względem rozminowania linie kolejowe, mosty, obiekty mieszkalne. Do końca maja rozminowano: 1159 km dróg, 2 mosty, zniszczono 4984 min i 51 603 sztuk amunicji. W 1947 saperzy dywizji walczyli o mosty na Odrze, likwidowali zatory lodowe. Grubość pokrywy lodowej na Odrze dochodziła do 70 cm. Wiosną, wobec niebezpieczeństwa powodzi, ewakuowano zagrożone miejscowości. Kontynuowano także akcję rozminowania. W listopadzie 1947 przekazano rozminowane tereny władzom administracji państwowej.

Przypisy

  1. Etat 04/506
  2. D. Faszcza Z dziejłw 12 Szczecińskiej... s. 15

Źródła

  • Faszcza Dariusz, Z Dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej. Dom Wydawniczy Bellona. Warszawa 2005 ISBN 83-11-10131-0
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676. 
  • Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1970. 



IES64.png
Autor opracowania: Wikipedysta:Kerim44