Aleksander Wygański

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Wygański
żołnierz
Data urodzenia 23 lutego 1921
Miejsce urodzenia Gruszka, rejon iwaniowski (obwód odeski), Ukraina
Narodowość ukraińska


Aleksander Wygański (ur. 1921-) - zawodowy oficer Armii Czerwonej i Wojska Polskiego. Dowódca dywizji w Szczecinie.

Życiorys

Aleksander Wygański urodził się 23 lutego 1921 r. we wsi Gruszka w obwodzie odeskim. Ukrainiec, oficer Armii Czerwonej. Służbę wojskową rozpoczął w roku 1940 jako szeregowiec 404 Pułku Strzeleckiego ze 176 Dywizji Strzeleckiej. W latach 1940–1941 podchorąży w Odeskiej Oficerskiej Szkole Piechoty im. Woroszyłowa. Na froncie wschodnim dowódca kompani w 136 Pułku Zapasowym, szef sztabu samodzielnego batalionu rezerwowego z 95 Dywizji Strzeleckiej, od grudnia roku 1941 roku szef sztabu batalionu ochrony polowego stanowiska dowodzenia 56 Armii, następnie szef sztabu kolejno: 256 Pułku Strzeleckiego z 305 Dywizji Strzeleckiej, 1277 Pułku Strzeleckiego z 389 Dywizji Strzeleckiej, 1339 Pułku Strzeleckiego z 318 Dywizji Strzeleckiej, 873 Pułku Strzeleckiego z 276 Dywizji Strzeleckiej. Ranny w 1941 i 1943 roku.
W Wojsku Polskim od 16 listopada roku 1944 w stopniu majora, szef sztabu 28 Pułku Piechoty z 9 Dywizji Piechoty. 27 kwietnia 1945 roku w okrążeniu pod Kukowem na Łużycach objął dowództwo pułku.
Pułkiem dowodził do listopada 1947 roku. W latach 1947-1948 szef sztabu 9 Dywizji Piechoty. Walczył z podziemiem ukraińskim na Rzeszowszczyźnie. W roku 1946 członek przemyskiego Powiatowego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego.

Od 1 listopada 1948 do 5 listopada 1949 roku dowódca 12 Dywizji Piechoty w Szczecinie. 22 lipca roku 1949 awansowany na pułkownika.
Następnie dowódca 8 Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty w Koszalinie. W latach 1950-1951 słuchacz Kursu Doskonalenia Dowódców w Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Wyznaczony pełniącym obowiązki a następnie dowódcą 12 Korpusu Piechoty w Rzeszowie. W lipcu roku 1954 na własną prośbę odkomenderowany do Armii Sowieckiej. Dalsze losy nieznane.

Ordery i odznaczenia

  • Order Krzyża Grunwaldu III klasy
  • Krzyż Walecznych - trzykrotnie
  • Order Czerwonego Sztandaru
  • Order Czerwonej Gwiazdy

Bibliografia

  • Faszcza Dariusz, Dowódcy 12 dywizji piechoty/zmechanizowanej 1919–2008, Szczecin 2009.
  • Faszcza Dariusz, 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945–2015), Warszawa 2015.
  • Królikowski Janusz, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, Toruń 2010.




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Szymon Bursewicz