Andreas Hildebrandt

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andreas Hildebrandt
lekarz, historyk
Data urodzenia 25 listopada 1581
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 13 lutego 1637
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Kościół św. Jakuba
Narodowość niemiecka


Andreas Hildebrandt (Hiltebrandt, Hildebrand, Hiltebrandus) (1581-1637) - lekarz, historyk, autor genealogii książąt pomorskich.

Życiorys

Andreas Hildebrandt urodził się 25 listopada 1581 roku w Szczecinie. Jego ojciec, również Andreas zasiadał w radzie miejskiej, natomiast dziadek, Jodocus był nadwornym aptekarzem. Ze strony matki Andreas skoligacony był z rodziną Werdermann (Werdenmann) i Hademar (Hademer). Jego dziad, Ambrosius Hademar był prawnikiem i burmistrzem Szczecina.

Edukację szkolną rozpoczął w Ratsschule i jednocześnie pobierał korepetycje domowe. W 1600 roku wstąpił na uniwersytet w Wittenberdze. W 1601 został wpisany w poczet studentów filozofii i medycyny na uniwersytecie w Lipsku. W 1602 roku uzyskał tytuł magistra na podstawie rozprawy Oratio agriculturae et agricolarum. Po zakończeniu tego etapu nauki udał się w swoją peregrinatio academica, czyli podróż po ośrodkach akademickich Europy. W 1603 roku zawitał do Lejdy gdzie podjął studia medyczne. Tu też nawiązał kontakty z uniwersyteckimi profesorami - francuskim uczonym Josephem Scaligerem, poetami Danielem Heinsiusem i Dominicusem Baudiusem. Studiował pod okiem znanych medyków - Petrusa Paviusa i Otto Heurniusa. W 1606 roku wyruszył w dalszą podróż. W Paryżu również zawarł znajomości ze znanymi lekarzami, m. in. Andreasem Laurentiusem, przybocznym medykiem króla Henryka IV. Z kolei będąc we Włoszech odwiedził Florencję, Rzym, Wenecję oraz Padwę gdzie zapisał się na uniwersytet. Tu, podobnie jak w innych ośrodkach zetknął się ze sławnymi lekarzami - Herculesem de Saxonia, Prosperusem Alpinusem i innymi. W 1607 roku opuścił Italię na rzecz Bazylei by znaleźć się w gronie studentów medycyny tamtejszej uczelni. Tam też uzyskał stopień doktora medycyny na podstawie dysertacji De apoplexia, wygłoszonej 26 marca 1607 roku. Kolejnym etapem podróży były miasta niemieckie - Strassburg, Speyer, Heidelberg, Leipzig. Zanim dotarł do rodzinnego Szczecina zatrzymał się w Słupsku gdzie został lekarzem księżnej Erdmuty, wdowy po księciu Janie Fryderyku. Świtę księżnej opuścił prawie 5 lat później by swoje życie zawodowe związać z rodzinnym Szczecinem.

W kręgu jego zainteresowań, obok medycyny leżała także poezja, historia i badania genealogiczne.

W czasie wojny trzydziestoletniej sympatyzował ze Szwedami. Poprzez swoje genealogiczne prace badawcze szukał historycznego poparcia dla pretensji szwedzkich do Pomorza. Został uhonorowany przez króla Gustawa II Adolfa medalem za zasługi, a opracowana przez niego Genealogia Oder Stam-Linie Königlicher Mayestät zu Schweden Gustavi Adolphi została przełożona na język angielski.

Opublikował liczne rozprawy z dziedziny medycyny. Dzielił się swoim doświadczeniem z innymi medykami. w 1631 roku na zjeździe pomorskich lekarzy zaprezentował leki przygotowane przez swego brata Wilhelma, który był aptekarzem.

W publikowanych drukach podpisywał się jako Pom. Medic. D. (Pomorzanin, doktor medycyny).

A. Hildebrandt ożenił się z Reginą Eger, która była wnuczką Caspara Peucera, sławnego protestanckiego reformatora, matematyka i medyka, współpracownika i zięcia Filipa Melanchtona. Para miała 7 dzieci, z których przeżyło dwoje - córka i syn Jodocus Andreas, przyszły adwokat.

Zmarł 13 lutego 1637 roku.

Publikacje

  • 1602 - Oratio Agriculturae Et Agricolarum continens Encomia & Vtilitates, Stettini.
  • 1603 – Disputatio Medica De Phlebotomia Et Arteriotomia, Quam [...] Sub Præsidio [...] Petri Pauvi[i], Medicinæ D. & in illustri Lugduno-Batava Academia Professoris Primarii, publicè defendere conabitur Andreas Hiltebrandt, Stetino-Pomeranus. Ad xx. diem Martii, Anno MDCIV, Lugduni Batavorum.
  • 1605 - Disputatio Medica De Crisibus Et Diebus Decretoriis […], Lugduni Batavorum.
  • 1607 - De Apoplexia Conclusiones Quas [...] Praeside [...] Ex Decreto & Auctoritate [...] Medicorum Collegij in alma Basileensium Academia Pro gradu Doctorali & summis in arte Medica Privilegijs solemniter consequendis […], Basileae.
  • 1611 - Threnoi Beatis. Manibus [...] Dominae Dn. Catharinae Ursulae [...] Dn. Francisci II. Inferioris Saxoniae [...] Ducis [...] Filiae [...] Anni M. D. CXI. Translatae […], Stetini.
  • 1616 - Aminta Comoedia Pastoralis Nobilissimi Dn. Torquati Tassi. Ex italico in Latinum conversa, Franckfurt/Oder.
  • 1618 - Tabulae genealogicae, continentes Illustrissimorum [...] Pomeraniae ducum modernorum progenitores, paternos, triginta duos maternosque totidem, Stettini.
  • 1618 – Tractatus Brevis De Praeservatione & Curatione Pestis […], Lipsiae.
  • 1620 - Ultimi Honores, Quos Nobilis. Viro-juveni Dn. Conrado a Manteuffel, Haereditario in Arenhousen & Poltzin, post gravissimos diuturnioris morbi crutiatus ac dolores exanclatos Stetini. XXIX. Juni Anni M. DC. XX. pie placideq[ue], defuncto, & in aede ad D. Jacobi. XX. Julii ritu solemniore sepulto, Stetini.
  • 1622 - Genealogia Illustrissimorum Pomeraniae Dvcvm ab anno videlicet D.CC.LXXXIX. ad hunc praesentem M.DC.XXII. addito plerorumqve nativitatis, matrimonii & obitus tempore, ex Annalibus Pomeranicis [...] Polonicis […], Sedini.
  • 1623 - Lacrumae In Obitum Illustrissimi [...] Principis ac Domini, Dn. Uldarici, Ducis Stetini Pomeraniae, Cassubiorum & Vandalorum Principis [...] Episcopi Camminensis [...] &c., Stetini.
  • 1623 - Genealogia Illustrium & Generosissimorum Comitum ab Eberstein. Ab [...] D.CCCC. ad hunc praesentem M.D.CXXIII. ex Annalibus & Historiographis diversis hinc inde collecta, certisq[ue] tabulis inclusa, et [...] Dn. Iohanni-Jacobo, Comiti Ebersteinio [...] Dn. Georgio-Casparo, Capituli Caminensis Praeposito. Dn. Volrado, Dn. Lvdovico-Christophoro, Dn. Albino, et Dn. Casparo, Comitibus ab Eberstein,[...] Dominis suis […], Stetini.
  • 1631 - Diarium Pomeranicum, Dass ist: Kurtzer Historischer Calender dess [...] Fürstlichen Hauses, zu Stettin Pomren [...] Darinnen, was sich Denckwürdiges von Geburten, Beylagern und Absterben in demselben an einem jedem Tage, durch gantze Jahr, begeben und zugetragen [...] Alles aus [...] Chronicis und Annalibus […], Stettin.
  • 1631 - Orativncvla Andr. Hiltebrandi, Medicinae D. Fratre suo amantissimo Gulielmo, Pharmacopoeo, Theriacam [...] Antidotvm Matthioli [...] amplissimo [...] Medicorvm Collegio, in [...] Pomeranorum Vrbe Stetinensi, praesentibus omnium Facultatum Doctoribus [...] Exhibente, Habita [...] Anno [...] M. DC. XXX. Adjectis Virorum [...] Amicorum Carminibus gratulatoriis, Stetini.
  • 1632 - The genealogie and pedigree of the most illustrious and most mighty kings in Sueden. Collected out of sundry writers of histories from the yeare 1250, vnto this present time, produced and published. By Andrevv Hildebrandt, Doctor in Physicke, and physitian for the body to the Duke of Pomeren. First, printed in Stettin, in High-Dutch, by Nicholas Barthold, anno, 1631. And translated into English, by Sr. S.L. Knight, London.
  • 1633 - Genealogia Oder Stam-Linie Königlicher Mayestät zu Schweden Gustavi Adolphi, Christseeligster [...] Gedächtnüss, etc. Auss Allerhand Historicis und [...] documentis zusammen gebracht, und hiebevor in Lateinischer Sprach aussgangen, anitzo aber anderweits vbersehen, und biss auff dieses gegenwertige 1633 Jahr, Alten Stettin.


Bibliografia

  • Amandus Karl Vanselow. Gelehrtes Pommern Oder Alphabetische Verzeichniß Einiger in Pommern Gebohrnen Gelehrten [...]. Stargard: Tiller, 1728, s. 45.
  • Jöcher, Christian Gottlieb. Allgemeines Gelehrten-Lexicon. Bd.2. Leipzig, 1750. s. 1598.
  • Encyklopedia Szczecina. T. 1. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999. s. 339. ISBN 83-87341-45-2
  • Kühlmann, Wilhelm. Pommern in der Frühen Neuzeit: Literatur und Kultur in Stadt und Region. Tübingen, 1994. s. [199]-225.





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko