Andrzej Mazurkiewicz

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Mazurkiewicz
muzyk, trębacz jazzowy, kompozytor
brak zdjecia
brak zdjecia
Data urodzenia 18 listopada 1939
Data śmierci 7 czerwca 1997
Miejsce śmierci Warszawa


Andrzej Mazurkiewicz – muzyk, trębacz jazzowy, kompozytor

Życiorys

Andrzej Mazurkiewicz urodził się 18 listopada 1939 roku. Jako siedmiolatek uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem prof. Arnolda Rezlera w Bydgoszczy. W wieku 15 lat, równolegle z odbywaniem trzyletniej ochotniczej służby wojskowej, uczęszczał do Średniej Szkoły Muzycznej (obecnie Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Nowowiejskiego) w Szczecinie, gdzie kształcił się w klasie instrumentów blaszanych pod kierunkiem Sergiusza Arawskiego. Jako muzyk klasyczny współpracował z Filharmonią Szczecińską.

Jako muzyk jazzowy zadebiutował w 1957 roku w szczecińskim zespole dixielandowym Synkopy u boku Jerzego Czerkawskiego (lider) i Janusza Mieszka (puzon).

W 1958 roku został członkiem nowo powstałego zespołu muzycznego Jazz Kwartet, działającego przy Klubie studenckim „Pimpuś” w Szczecinie. W skład grającego modern jazz kwartetu wchodzili obok Mazurkiewicza: Stanisław Modelski (fortepian, lider), Henryk Żychski (kontrabas) i Ryszard Wilk (perkusja). Zespół wielokrotnie uczestniczył w cyklicznych imprezach z cyklu „Oko w oko z jazzem”, które odbywały się w „Pimpusiu” co dwa tygodnie. W dniu 25 marca 1959 roku Jazz Kwartet wystąpił obok zespołu Synkopa, kwartetu Jerzego Czerkawskiego, zespołu jazzowego Klubu Spółdzielców oraz zespołu jazzowego Jerzego Wilka w pierwszym w Szczecinie całonocnym jam session.

Na początku lat 60. wraz z Jerzym Wilkiem (fortepian, lider), Januszem Pawłowskim (saksofon altowy), Henrykiem Żychskim (kontrabas) i Ryszardem Wilkiem (perkusja), Andrzej Mazurkiewicz tworzył zespół Combo-Jazz. Zespół działał pod patronatem klubu studenckiego „Kontrasty” (dawny „Pimpuś”). Z zespołem tym w maju 1962 roku trębacz wystąpił podczas kilkudniowych spotkań jazzowych muzyków reprezentujących środowiska akademickie Ziem Północnych i Zachodnich. Koncerty z udziałem muzyków-studentów z Gdańska, Poznania, Gliwic, Katowic, Wrocławia i Szczecina odbywały się w m.in. w szczecińskich zakładach pracy, w Zamku Książąt Pomorskich oraz w klubie „Kontrasty”. Od kwietnia do maja 1963 roku Combo-Jazz w nowym składzie: Jerzy Wilk (fortepian, lider), Andrzej Mazurkiewicz (trąbka), Henryk Majda (klarnet, saksofon altowy), Włodzimierz Kaczkowski (kontrabas), Ryszard Wilk (perkusja) i Anita Mrajska (wokal), wziął udział w corocznej „Wiośnie Orkiestr”, imprezie mającej na celu wyłonienie najlepszych muzycznych zespołów rozrywkowych Szczecina. Pod koniec 1963 roku trębacz zasilił zespół Clevers kierowany przez Jana Pawłowskigo (saksofon). W czerwcu 1964 roku wystąpił w Filharmonii Szczecińskiej w koncercie „Rendes Vous z melodią”. W tym samym roku przy rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie założył kwartet jazzowy. Prowadził też własne audycje radiowe.

W Szczecinie muzyk podjął współpracę z teatrem amatorskim i zawodowym, na potrzeby których pisał lub wykonywał muzykę ilustracyjną. Pod koniec lat 50. związał się z Studenckim Teatrzykiem Satyrycznym „Skrzat”. W maju 1959 roku razem z Tadeuszem Klimowskim (fortepian) odpowiadał za oprawę muzyczną spektaklu Kapelusze. Zaprezentowany podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Kulturalnego Studentów w Krakowie spektakl „Skrzata”, uzyskał nagrodę rektora PWSM z Katowic. W czerwcu 1965 roku trębacz skomponował utwór przewodni do dramatu Johna Osborne’a Miłość i gniew w reżyserii Jana Maciejowskiego. Spektakl w wykonaniu aktorów Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie (Teatr Polski) został także zaadaptowany na potrzeby telewizji i wyemitowany na ogólnopolskiej antenie 23 lipca 1965 roku. Autorem realizacji telewizyjnej był Janusz Rudnicki.

Już w 1962 roku Andrzej Mazurkiewicz nawiązał kontakt z muzykami spoza Szczecina. Z zespołem saksofonisty Stanisława „Drążka” Kalwińskiego wyjechał na tournée po Czechosłowacji, NRD i Norwegii. W 1963 roku trębacz wystąpił na festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie z sekcją Krzysztofa Sadowskiego. Ten udany debiut festiwalowy zaowocował wieloma propozycjami współpracy ze strony warszawskiego środowiska muzycznego. Muzyk zdecydował się na współpracę z orkiestrą taneczną Polskiego Radia. Podjął też decyzję o opuszczeniu Szczecina.

Nie zrywając do końca kontaktów ze Szczecinem, w 1964 roku trębacz dołączył na stałe do zespołu Krzysztofa Sadowskiego Bossa Nova Combo. Z zespołem tym wziął m.in. udział w filmie z cyklu Jazz – gehört und gesehen, zrealizowanym według scenariusza Joachima Ernsta Berendta dla telewizji zachodnioniemieckiej. Reżyserem odcinka Jazz aus Polen (1964), prezentującym dokonania ówczesnej polskiej czołówki jazzowej, był Janusz Majewski. W drugiej po łowie lat 60. wraz zespołem Zbigniewa Namysłowskiego odbył trasę koncertową po Włoszech. W 1969 roku na zaproszenie Jana Ptaszyna Wróblewskiego dołączył do Studia Jazzowego Polskiego Radia. Z formacją tą nagrał płytę opublikowaną w serii „Polish Jazz”.

W 1964 roku, jeszcze w Szczecinie, trębacz założył własny kwartet, przez który przewinęło się wielu muzyków. W 1966 roku Andrzej Mazurkiewicz nawiązał współpracę z Januszem Trzcińskim (perkusja) i Jackiem Bednarkiem (kontrabas), na co dzień członkami Formacji Muzyki Współczesnej Andrzeja Kurylewicza. Zaproszony do współpracy przez lidera Formacji, trębacz uczestniczył w radiowym nagraniu Concerto na tematy Jarzębskiego Andrzeja Kurylewicza. W marcu 1966 roku Andrzej Mazurkiewicz ze swoim kwartetem uczestniczył w III Festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu. Ostateczny skład zespołu ukształtował się dopiero na przełomie lat 60. i 70. Kwartet tworzyli wówczas Andrzej Mazurkiewicz (trąbka), Paweł Perliński (fortepian), Jacek Bednarek (kontrabas) i Janusz Trzciński (perkusja). Zespół wystąpił w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach cyklicznych koncertów „Jazz w Filharmonii” (28 maja 1970). Na początku lat 70. kwartet regularnie koncertował w stołecznym Pałacyku Szustera. Dokonał też nagrań muzyki ilustracyjnej dla Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie.

W połowie 1971 roku opiekę nad zespołem objęła Agencja Koncertowa PSJ w Warszawie. W tym samym roku muzyk rozpoczął współpracę z Warszawską Fabryką Instrumentów Dętych i Perkusyjnych jako rzeczoznawca specjalizujący się w trąbkach typu B i B de Luxe.

Trębacz chętnie uczestniczył w popularnych w tym czasie w Europie imprezach, podczas których wieczory poezji ilustrowano muzyką jazzową. Z formacją w skład której wchodzili: Andrzej Bieżan (fortepian), Zdzisław Piernik (tuba) i Janusz Trzciński (perkusja), lider wystąpił w wieczorze jazzu i poezji w Stołecznym Domu Kultury (13 kwietnia 1972). Poezję Cypriana Kamila Norwida recytowała Ewa Skarżanka. Pod koniec stycznia 1973 roku muzyk wziął udział w spektaklu Symfonia L, poświęconemu wybitnemu przedstawicielowi polskiego symbolizmu, Bolesławowi Leśmianowi. Pomysłodawcą projektu i wykonawcą był Wojciech Siemion. Grającemu na flugelhornie Andrzejowi Mazurkiewiczowi towarzyszyli: Andrzej Bieżan (fortepian), M. Śniegocki (fortepian elektr.), Wojciech Górecki (kontrabas), J. Domański (perkusja), Zdzisław Piernik (tuba), E. Borowiak (puzon), Z. Błaszkiewicz (klarnet basowy), J. Gonczarowski (trąbka). Trębacz był również autorem muzyki aleatorycznej do przedstawienia. O ilustracji muzycznej pisano: Free jazzowe tło muzyczne, stworzone przez zespół Andrzeja Mazurkiewicza, oddało całą baśniową fantastykę poezji Leśmiana przekazanej nam przez maestra Siemiona. Spektakl wystawiono w warszawskim Teatrze Stara Prochownia.

W lutym 1973 roku, na zaproszenie dyrekcji Elektrowni w Kozienicach oraz lokalnych działaczy kulturalnych, Kwartet Andrzeja Mazurkiewicza dał koncert dla pracowników tego zakładu. Entuzjastyczne przyjęcie przez publiczność zapoczątkowało podobne występy zespołu w innych zakładach pracy.

W listopadzie 1975 roku Andrzej Mazurkiewicz wraz z Włodzimierzem Nahornym oraz 11 muzykami z Krajów Demokracji Ludowej wzięli udział w radiowym programie Jazz Workshop w Budapeszcie.

W latach 80. trębacz praktycznie zniknął z polskiej sceny jazzowej. Przez długi okres pracował w zespołach rozrywkowych na oceanicznych statkach pasażerskich. W ciągu swojej kariery zawodowej grywał z czołówką ówczesnej sceny jazzowej - Janem Walaskiem, Stanisławem „Drążkiem” Kalwińskim, Jerzym „Dudusiem” Matuszkiewiczem, Krzysztofem Sadowskim, Zbigniewem Namysłowskim, Andrzejem Kurylewiczem.

W ostatnich latach grał w zespole Jazz Makers. Po raz ostatni wystąpił w maju 1997 roku w koncercie z cyklu „Niezwykłe spotkania” w warszawskiej „Piwnicy pod Harendą”.

Zmarł na zawał serca 7 czerwca 1997 roku w Warszawie.



Teatr (wybór)

Tytuł Autor Reżyseria Realizacja telewizyjna Muzyka Forma twórczości Scena Data premiery
Kapelusze Edward Balcerzan, A. Błok, Andrzej Bursa, T. Dzieduszycki, Ryszard Grabowski, Zbigniew Herbert, Tadeusz Klimowski, Ryszard Liskowacki, Jan Maciejowski, Sławomir Mrożek, Janusz Pietrzykowski, Józef Prutkowski, Michał Rajski, Ireneusz Krzysztof Szmidt, Tadeusz Śliwiak, Julian Tuwim Michał Rajski wykonanie muzyki Studencki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat” maj 1959
Miłość i gniew John Osborne Jan Maciejowski Andrzej Mazurkiewicz kompozycja na trąbkę Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 17 czerwca 1965
Miłość i gniew John Osborne Jan Maciejowski Janusz Rudnicki Andrzej Mazurkiewicz kompozycja na trąbkę Teatr Telewizji Szczecin (przeniesienie z teatru Polskiego) 23 lipca 1965
Wieczór poetycki poświęcony Heinrichowi Heinemu Heinrich Heine Janusz Marzec Andrzej Mazurkiewicz muzyka Klub MPiK 1 marca 1966
Oskarżony Andrzej Kijowski Jan Maciejowski oprac. muzyczne Teatr Krypta 16 kwietnia 1966
Księżyc świeci nieszczęśliwym Eugene O'Neill Jan Maciejowski Andrzej Mazurkiewicz muzyka Teatr Telewizji Warszawa 24 maja 1971



Kompozycje (wybór)

  • Blues
  • Gregor
  • Motyw ostinato
  • Parkveien 7
  • Swobodny taniec



Nagrania z udziałem Andrzeja Mazurkiewicza

  • W marcu 1966 roku trębacz uczestniczył w nagraniu Concerto na tematy Jarzębskiego Andrzeja Kurylewicza. Inspirowany muzyką wczesnobarokowego kompozytora utwór, został skomponowany przez Kurylewicza na zamówienie Festiwalu Radiofonii w Stuttgarcie. Zrealizowane w studiach Polskiego Radia Concerto z udziałem szczecińskiego muzyka nie ukazało się na płytach
  • Dzięki znajomości z gitarzystą Januszem Popławskim jeszcze z czasów szczecińskich, w 1967 roku na zaproszenie lidera grupy Niebiesko-Czarni trębacz wziął udział w nagraniu ich drugiego albumu - Alarm
  • Andrzej Mazurkiewicz jako muzyk sesyjny współpracował m.in. z Orkiestrą pod dyr. Wojciecha Trzcińskiego. Z orkiestrą tą dokonał nagrań, wykonując swoje partie na flugelhornie. Grał również w bajce muzycznej Hebanowa baśń autorstwa Heleny Kołaczkowskiej z muzyką Marka Sarta. Nagrania baśni z udziałem czołowych wokalistów, muzyków i aktorów zrealizowano w 1989 roku w studiach Polskich Nagrań. Ponadto trębacz wziął udział w nagraniach Staszka Wielanka i jego kapeli oraz Duetu Stela
  • W maju 1970 roku na potrzeby Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie Kwartet Andrzeja Mazurkiewicza dokonał nagrań muzyki ilustracyjnej (maj 1970). Zapis tej sesji ukazał się na płycie sosnowieckiej wytwórni GAD Records Michała Wilczyńskiego dopiero po 55 latach od chwili rejestracji materiału. Jest to jedyna, jak dotąd, płyta w całości poświęcona trębaczowi


  • 1967 – Niebiesko-Czarni, Alarm, LP Polskie Nagrania Pronit XL 0410
  • 1970 – Jazz Studio Orchestra of the Polish Radio lead. Jan Ptaszyn Wróblewski (seria: Polish Jazz vol. 19), LP Polskie Nagrania Muza XL 0569
  • 1977 – Orkiestra pod dyr. Wojciecha Trzcińskiego, Na pozór i inne przeboje kaseta Wifon NK 419
  • 1977 – Orkiestra pod dyr. Wojciecha Trzcińskiego, Muzyka dla ciebie LP Polskie Nagrania Muza SX 1472; reedycja 2024 CD GAD Records GAD CD 319
  • 1989 – Marek Sart i Helena Kołaczkowska, Hebanowa baśń - Baśń jazzowa dla dzieci, LP Polskie Nagrania Muza SX 2684; kaseta Polskie Nagrania Muza CK-841
  • 1990 – Stasiek Wielanek i Kapela Warszawska, Polish Picnic - Świńskie numery, LP Polskie Nagrania Muza SX 2933; kaseta Polskie Nagrania Muza CK-1108
  • 1991 – Duet Stella, Prywatka 3, kaseta Poker Sound 636
  • 1997 – Stasiek Wielanek & Ela Szaniewska, Duet Stela – Disco Folk, kaseta Polskie Nagrania Muza CK-1446
  • 2012 – Niebiesko-Czarni, 40 przebojów, 2 CD Polskie Nagrania Muza PNCD 1447
  • 2013 – Duet Stela, Prywatka po 40-tce, CD Polskie Nagrania Muza
  • 2020 – Jan Ptaszyn Wróblewski, Studio Jazzowe Polskiego Radia 1969-78 (vol. 1) 5 CD Polskie Radio PRCD 2327-2331
  • 2025 – Andrzej Mazurkiewicz, Swobodny taniec, CD GAD Records GAD CD 375





Nagrody i wyróżnienia

  • 1963 – 5 miejsce w ankiecie miesięcznika „Jazz” na najlepszego trębacza



O Andrzeju Mazurkiewiczu

  • (...) O jazzmanach z „Kontrastów” pisaliśmy już nieraz - reprezentują dobry poziom i są jedynym w Szczecinie zespołem poprawnie grającym jazz nowoczesny, przy czym trębacza Andrzeja Mazurkiewicza, filara zespołu, nie zawahałbym się zaliczyć do pierwszej trójki polskich trębaczy modernistów (Kurylewicz, Mazurkiewicz, Musiał). (Marek Donat, Jazz, twist, madison. „Cafe Club” w mocnych rytmach, „Kurier Szczeciński” 1963 nr 9, s. 4)



Bibliografia

  • Witold Afelt, W sprawie cyklu „Polskie nagrania jazzowe”, „Jazz” 1957 nr 11, s. 12
  • Almanach sceny polskiej 1964/65 (pod red. Edwarda Csató), WAiF, Warszawa 1967
  • B.K., Synkopowe spotkania, „Panorama Północy” 1962 nr 21, s. 15
  • bs, Kronika, „Jazz” 1973 nr 3, s. 2
  • Krystian Brodacki, Historia jazzu w Polsce, PWM Edition, Kraków 2010
  • Marek Cabanowski, Henryk Choliński, Polska dyskografia jazzowa 1955-1972, Warszawa 1974
  • (ck/bj), Kronika, „Jazz” 1972 nr 6, s. 2
  • Stanisław Danielewicz, Jazzowisko Trójmiasta. Historia jazzu w Gdańsku, Gdyni i Sopocie 1945-2010, PWM Edition, Kraków 2011
  • (get), Przedstawiamy uczestników „Wiosny Orkiestr”, „Kurier Szczeciński” 1963 nr 100, s. 3
  • Bogusław Klimsa, Wojciech Siwek, JnO 1964-2014 t. I, Wydawnictwo c2, Wrocław 2014
  • ms, Andrzej opuszcza Szczecin, „Kurier Szczeciński” 1963 nr 274, s. 5
  • (row), Kronika, „Jazz” 1975 nr 12, s. 2
  • Aleksander J. Rowiński, Rozmowa z Wojciechem Siemionem. Wierny jazzowi, „Jazz” 1973 nr 3, s. 6-7
  • Marek Szymczyk, Gdzie jest obywatel jazz?, „Spojrzenia” 1971 nr 1, s. 8-9
  • Michał Wilczyński, Swobodny taniec (płyta CD - książeczka), GAD Records, Sosnowiec 2025



Autor opracowania: Andrzej Androchowicz


Źródło: „https://pomeranica.pl/wiki/index.php?title=Andrzej_Mazurkiewicz&oldid=252349”