Daniel Benjamin Starcke

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Benjamin Starcke
drukarz
Data urodzenia nieznana
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 1730
Lata działalności ok. 1678-1730
Narodowość niemiecka

Daniel Benjamin Starcke (Starck, Starkius, Starcken) (zm. 1730) - drukarz, działał w Szczecinie w latach ok. 1678-1682 oraz w Greifswaldzie w latach 1682-1730.

Życiorys

Data urodzenia nieznana, zmarł w październiku 1730 roku. Daniel Benjamin Starcke był synem szczecińskiego drukarza Daniela Starcke i Anny Goetze. Zawodu uczył się w oficynie prowadzonej przez ojca[1]. Prawdopodobnie w rodzinnym zakładzie zatrudniony był do 1682 roku, kiedy to objął stanowisko drukarza uniwersyteckiego w Greifswaldzie. Jego poprzednikiem był Matthäus Doischer, zmarły prawdopodobnie w 1681 roku.

Współpraca pomiędzy uniwersytetem, a Danielem Benjaminem Starcke nie układała się pomyślnie. Drukarz popadł równiez w konflikt z Gabrielem Dahlenem, typografem szczecińskim w kwestii druku kalendarzy[2]. W 1702 roku władze uczelniane zdecydowały się na powołanie kolejnego drukarza uniwersyteckiego, Georga Heinricha Adolphiego. Stosunki między dwiema drukarniami, działającymi na rzecz uniwersytetu były złe. W rezultacie Adolphi prowadził warsztat tylko do roku 1708 kiedy to sprzedał go szczecinianinowi Hermannowi Gottfriedowi Effenbartowi (I). W kolejnych latach oficyny uniwersyteckie unormowały swe relacje i zgodnie reprezentowały interesy[3].

Po śmierci drukarza warsztat prowadzili dziedzice do czasu kiedy nabył go Karl Höpfner, działający w Greifswaldzie do 1739 roku.

Przypisy

  1. Daniel Benjamin został odnotowany w spisie pracowników w roku 1678, sporządzonym przez komisję wizytującą drukarnię w związku z ubieganiem się o potwierdzenie przywilejów przez Daniela Starcke.
  2. G. Dahlen w 1701 r. otrzymał przywilej na druk i sprzedaż kalendarzy w Księstwie Pomorskim i na Rugii. Jednocześnie władze zabroniły kolportażu kalendarzy obcych.
  3. . W roku 1711 drukarnie skierowały prośbę do władz uniwersytetu o zwiększenie zleceń na druk w obliczu konieczności redukcji zatrudnienia w warsztatach.

Bibliografia

  • Gottlieb Mohnike. Die Geschichte der Buchdruckerkunst in Pommern. Stettin, 1840. s. 56.
  • Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII wieku, T. 4: Pomorze. Oprac. A. Kawecka-Gryczowa i K. Korotajowa. Wrocław, Kraków, 1962. s. 521-522.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko