Erich Pelshofer

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erich Pelshofer
nauczyciel, rektor
Data urodzenia 19 października 1600
Miejsce urodzenia Graz
Data śmierci 17 sierpnia 1663
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku kościół Mariacki
Narodowość niemiecka


Erich Pelshofer (Ericus Pelshöfer) (1600-1663) – rektor Ratsschule w Szczecinie.

Życiorys

Erich Pelshofer urodził się 19 października 1600 roku w austriackim Graz. Jego ojciec, Veit Pelshofer był radca dworu austriackiego, matka Sabina Grebminger pochodziła z rodziny patrycjuszowskiej. Erich odebrał wykształcenie domowe w Dreźnie dokąd przeniosła się rodzina, m.in. pod okiem Georga Haussmanna (1583-1639), poety i rektora drezdeńskiego gimnazjum (Kreutzgymnasium). W 1613 roku rozpoczął naukę w Miśni (Fürsten-Schul Meissen). Po ponad 5 latach edukacji w tej szkole, w 1619 roku udał się na studia filozoficzne i medyczne do Lipska. W 1620 uzyskał stopień bakałarza, a w 1623 roku magisterium. W tym samym roku objął posadę nauczyciela i opiekuna dwóch synów Johanna Engelke, kanclerza na dworze książęcym w Brunszwiku. Po roku wrócił do Lipska i dalszej nauki. Studia medyczne porzucił na rzecz zgłębiania teologii. W związku z tym wyjechał na uczelnie do Jeny i następnie Wittenbergi (1629)[1].

W 1631 roku został powołany na stanowisko subrektora i profesora elokwencji w Pedagogium. Międzyczasie, zanim w 1642 roku objął posadę rektora szczecińskiej Ratsschule sprawował funkcję rektora Stadtschule w Prenzlau.

Jego poprzednikiem na stanowisku rektora Ratsschule był Johannes Micraelius, który przeszedł na stanowisko rektora do Pedagogium.

Pelshofer zarządzał szkołą w Szczecinie przez 22 lata, aż do swojej śmierci. Zmarł w Szczecinie 17 sierpnia 1663 roku. Pochowany został w kościele Mariackim.

Żoną Pelshofera od 1636 roku była Lucia Klosterwaldes, córka adwokata Samuela Klosterwaldesa. Para miała 8 dzieci (5 synów, 3 córki). Małżeństwem byli przez 23 lata.

Przypisy

  1. Tu zatrzymał się w domu swego brata Georga Pelshofera (zm. 1637), który był medykiem i profesorem uniwersytetu.


Bibliografia

  • Joachim Fabricius. Spes Deo Confisa Nunqvam Confusa, Die Hoffnung, so Gott vertrauet, ist niemahls zu Schanden worden, Nach Anweisung Königes Davids, Psal.[...] Bey [...] Leichbestätigung Des [...] Herrn M. Erici Pelshoferi, Der Stadt-Schulen in Alten Stettin [...] Rectoris. Alss derselbe, nach [...] Kranckenlager, am 17. Augusti Anno 1663. Nachmittages [...] bey völliger Vernunft [...] im 63. Jahre seines Alters [...] diese [...] Welt verlassen, und der Seelen nach zur ewigen Himmels-Ruhe befodert, Dessen verblichener Leichnamb aber am 17. Septembris in S. Marien Stifts-Kirchen mit [...] Ceremonien der Erden [...] beygesetzet und übergeben ist, In dem dabey gehaltenen Traur- und Trost-Sermon, auf des Seel. Mannes Begehren, der Christlichen Gemeine [...], Alten Stettin, 1663.
  • Flores Super Tumulum Viri [...] Dn. M. Erici Pelshoferi, Graec. Styr. inclyti Stetinensium Lycei Senatori Rectoris [...] Qvi ex hac miseriarum valle in coelestem patriam placidissime, non sine maximo Bonorum luctu 17. Aug. emigravit, & ad d. 17. Septembr. [...] in aede Mariana terrae mandatus est a Discipulis, Praeceptorem desideratissimum Jugentibus, sparsi. Stetini, 1663.
  • Gotthilf Traugott Zachariae Historische Nachrichten von der Raths- und Stadtschule zu Alten Stettin und von den Lehrern derselben.Historische Nachrichten von der Raths- und Stadtschule zu Alten Stettin, Berlin, Stettin u. Leipzig, 1760, s. 50-51.
  • Martin Wehrmann. Festschrift zum dreihundertfünfzigjährigen Jubiläum des Königlichen Marienstifts-Gymnasiums zu Stettin am 24. und 25. September 1894. Stettin 1894, s. 59.

Zobacz też

Druki okolicznościowe, które ukazały się w związku ze śmiercią E. Pelshofera:




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko