Feliks Jordan

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Feliks Jordan
dziennikarz, publicysta, recenzent teatralny
brak zdjecia
Feliks Jordan ok. 1950
Data urodzenia 31 lipca 1903
Miejsce urodzenia Pustowójty k. Kaniowa
Data śmierci 20 czerwca 1965
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 37A-18-6)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Feliks Jordan (1903-1965) – dziennikarz, publicysta, recenzent teatralny, pionier szczecińskiego dziennikarstwa

Życiorys

Feliks Jordan urodził się 31 lipca 1903 roku w Pustowójtach k. Kaniowa nad Dnieprem (ob. Ukraina). Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Uczęszczał do Gimnazjum w Charkowie. Pracę w zawodzie dziennikarza rozpoczął w 1924 roku w redakcji toruńskiego „Słowa Pomorskiego”. Później był redaktorem w Polskiej Agencji Telegraficznej i w „Gazecie Warszawskiej”. Równocześnie studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu studiów w 1930 roku, został sekretarzem redakcji „Warszawskiego Dziennika Narodowego”. W gazecie tej pracował aż do wybuchu wojny.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Był starszym strzelcem 5 kompanii Batalionów Robotniczych Obrony Warszawy, zorganizowanych przez naczelnego redaktora „Robotnika”, Mieczysława Niedziałkowskiego. Pod dowództwem przyszłego poety i pisarza, Czesława Ostańkowicza, brał udział w walkach w rejonie Woli i Ochoty. Po zajęciu Warszawy przez Niemców pracował jako kelner w kawiarni „Artystyczna”. Działał w konspiracji. Współredagował „Biuletyn BROW”. Poszukiwany przez okupanta, ukrywał się. W połowie 1940 roku został aresztowany i uwięziony na Pawiaku. Był wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany w siedzibie gestapo w al. Szucha. Mimo to, po zwolnieniu ponownie działał w konspiracji. Po kolejnym aresztowaniu, został ciężko ranny podczas ucieczki z transportu więźniów.

Po zakończeniu wojny pracował jako urzędnik Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. Później został pracownikiem Państwowych Nieruchomości Ziemskich w Poznaniu. Równocześnie powrócił do dziennikarstwa. Współredagował wydaną w Gnieźnie hagiograficzną monografię Święty Wojciech 997-1947.

Od 1947 roku związany ze Szczecinem. W latach 1947-1948 był redaktorem naczelnym kulturalno-społecznego tygodnika „Szczecin” (późniejszy „Tygodnik Wybrzeża”), popularyzującego wiedzę o gospodarce morskiej, ekonomii, kulturze i dziejach Pomorza Zachodniego. Pod jego kierownictwem pionierskie w swej tematyce pismo dość szybko zdobyło ogólnopolskie uznanie, a teksty w nim zamieszczali m.in. Jerzy Andrzejewski, Lech Bądkowski, Marian Brandys, Franciszek Fenikowski, Zbigniew Herbert, Tymoteusz Karpowicz, Gerard Labuda, Wojciech Myślenicki, Jan Papuga, Jan Parandowski, Eugeniusz Paukszta, Jerzy Pertek, Marian Piechal, Leszek Prorok, Witold Wirpsza. Po słynnym zjeździe Związku Literatów Polskich w 1949 roku, w konsekwencji którego zlikwidowano tygodnik, został kierownikiem działu kulturalnego „Kuriera Szczecińskiego”. Z gazetą tą był związany aż do śmierci.

Pod pseudonimem Wiesław Odrzyński publikował w „Kurierze Szczecińskim” cykl szkiców z historii Pomorza Zachodniego „Mówią wieki”, który kierował przede wszystkim do młodzieży. Był jednak przede wszystkim uznanym i cenionym recenzentem teatralnym. Jego recenzje i felietony z tej dziedziny, pisane nieprzerwanie przez szesnaście lat, do dzisiaj uchodzą za przykład znakomitej oraz rzetelnej roboty dziennikarskiej i stanowią niezwykle cenne źródło wiedzy o historii szczecińskich teatrów. Pisał także recenzje z wystaw malarskich. Był m.in. autorem monografii o malarzu Feliksie Ciechomskim (Życie i twórczość Feliksa Ciechomskiego), opublikowanej w numerze 3 „Miesięcznika Pomorza Zachodniego Szczecin”.(1961). W latach 1958-1965 na łamach tego periodyku prowadził dział „Życie kulturalne Szczecina”, w którym zamieszczał informacje o najważniejszych wydarzeniach kulturalnych miasta. Współpracował także z dwutygodnikami kulturalno-społecznymi „Pomorze” oraz „Życie Kulturalne Wsi”. Informacje i ciekawostki kulturalne często sygnował pseudonimem (j.).

Zainicjował powstanie Towarzystwa Przyjaciół Szczecina. Wspierał również rozwój regionalnego ruchu artystycznego i twórczości amatorskiej. Był nauczycielem i wychowawcą kilku pokoleń młodzieży dziennikarskiej.

Należał do szczecińskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, gdzie piastował funkcję rzecznika dyscyplinarnego (od 1961).

Syn Kazimierz (ur. 1956) jest dziennikarzem i publicystą „Kuriera Szczecińskiego”.

Feliks Jordan zmarł 20 czerwca 1965 roku w Szczecinie po ciężkiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 37A-18-6).




Z prywatnego archiwum



Wybrane artykuły i recenzje





Nagrody

  • 1956 – Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina w dziedzinie publicystyki
  • Nagroda Dziennikarska miasta Szczecina



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg



Źródła

Bibliografia

Inne



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz