Gmina Węgorzyno

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Węgorzyno
Węgorzyno
Powiat łobeski
Rodzaj gminy miejsko-wiejska
Liczba sołectw 18
Liczba miejscowości 33
Strona internetowa miejscowości.


Gmina Węgorzyno położona jest w południowej części powiatu łobeskiego. Zajmuje powierzchnię 25618 ha.

Geografia

Położenie

Gmina Węgorzyno graniczy z gminami: od wschodu - Drawsko Pomorskie, od południa Ińsko, od zachodu - Chociwel i Dobra, od północy Łobez i Radowo Małe.

Klimat

Północno-zachodnia część gminy (okolice jeziora Woświn, Mielna, Zwierzynka i Mieszewa) należy do Gryficko-Nowogardzkiej krainy klimatycznej. Średnie roczne opady wynoszą od 550 do 600 mm, średnia roczna temperatura od 7 do 7,6 °C. Zima trwa od 60 do 80 dni, w tym z pokrywą śnieżną 40-45 dni. Większa część gminy należy do Pojezierza Drawskiego o chłodniejszym, wilgotniejszym klimacie i skróconym okresie wegetacyjnym. Średnie opady roczne od 600 do 650 mm, wiosna rozpoczyna się tutaj ok. 10 kwietnia, a okres wegetacyjny kończy przed 1 listopada. Średnia temperatura roczna od 6,5 do 7 °C. Zima trwa dłużej niż w krainie poprzedniej, a dni z pokrywą śnieżną jest ponad 45.

Obiekty fizjograficzne

Gmina Węgorzyno leży w dorzeczu rzeki Regi, do której płyną rzeki:

Reska Węgorza, (Węgorza, nazwa niemiecka Aal Bach). Lewy dopływ Regi. Długość 21 km, powierzchnia dorzecza 177,7 km². Wypływa na wysokości 95 m n.p.m. na południowy-wschód od Winnik. Na długich odcinkach uregulowana, płynie głębokimi zakolami. Przepływa przez Winniki, Runowo, Lesięcin. Około 2 km na północny-wschód od Lesięcina, na wysokości 57 m n.p.m., przyjmuje z prawej strony Brzeźnicką Węgorzę. Wpada na wysokości 52,3 m n.p.m. do Regi.
Brzeźnicka Węgorza (Brzeźnica, Węgorza, nazwa niemiecka Aal Bach). Prawy dopływ Reskiej Węgorzy. Długość 40 km, powierzchnia dorzecza 348.5 km². Wypływa z jeziora Studnica na wysokości 102 m n.p.m., ok. 7 km na północny-wschód od Ińska. Pod nazwą Ostrowitnica przepływa przez jeziora: Ostrowiec, Bucierz i Czaple. Od jeziora Czaple płynie ku północnemu zachodowi przez Pojezierze Drawskie. Między jeziorem Wierzno a zniszczonym młynem Kołatka znajduje się przekop. Tutaj dawniej był jej początek. Dalej przepływa przez jeziora: Brzeźno, Żabice i wpada do Reskiej Węgorzy [1]. Wiele opracowań podaje, że Reska Węgorza jest dopływem Brzeźnickiej Węgorzy, a ta dopływem Regi; inne, że wspólny odcinek Brzeźnickiej i Reskiej Węgorzy nosi nazwę Węgorza. Niemcy obie rzeki: Brzeźnicką i Reską Węgorzę nazywali tym samym określeniem Aal Bach

Ukleja, nazwa niemiecka Uckeley. Lewy dopływ Regi. Długość 48 km, powierzchnia dorzecza 453 km2. Wypływa z jez. Dłusko. Przepływa przez jez. Woświn, jez. Mielno, wsie: Mielno, Zwierzynek, Mieszewo, jez. Okrzeja i dalej przez wsie: Rogowo i Troszczyno.
Golnica, nazwa niemiecka Gallnitz.
Lewy dopływ Reskiej Węgorzy. Długość 12 km. Wypływa z terenów leśnych, 2,5 km na północ od Zwągrówka. Wpada do Reskiej Węgorzy na wysokości 69,8 m n.p.m., ok. 1 km na pn.-zach. od Runowa Pomorskiego, 0,5 km na wschód od młyna w Runowie.
Golnica, nazwa niemiecka See Gr. Prawy dopływ Reskiej Węgorzy, częśćiowo sztuczny przekop. Łączy stawy rybne (jez. Połchowskie) z Reską Węgorzą. Wpada do niej na wysokości 75,9 m n.p.m., na pd.-zach. od Runowa Pomorskiego.
Brzeźnica, Bresnizca (1254 r.), Briesenicza (1303 r.), Brzeźnica (Kozierowski), nazwa niemiecka Briesenitz Bach.
Długość 4 km. Wypływa z bagnistych terenów na zachód od Jankowa. Wpada do jeziora Brzeźno.
Krzeszna, Przytonka, Krzesina (Kozierowski), nazwa niemiecka Kressin Bach. Długość 4 km. Wypływa z północnej części jez. Przytoń. Wpada do Reskiej Węgorzy w zachodniej części Lesięcina.

Jeziora
Na terenie gminy występują dwa duże skupiska jezior: w części zachodniej (m.in. Woświn, Okrzeja) i w części południowo-wschodniej (m.in. Brzeźno, Zajezierze). Ogółem na terenie gminy jest 27 jezior o powierzchni powyżej 1 ha [2].

  1. Woświn (831 ha)
  2. Okrzeja (100,7 ha)
  3. Brzeźno (98,6 ha)
  4. Połchowskie (90,54 ha)
  5. Mielno (74 ha)
  6. Zajezierze (70,03 ha)
  7. Węgorzyno (68,32 ha)
  8. Żabice (67,26 ha)
  9. Dłusko (56,8 ha)
  10. Sambórz Duży (50,5 ha)
  11. Przytoń (30,98 ha)
  12. Sambórz Mały (14 ha)
  13. Dubie (13,29 ha)
  14. Wolnowo (10,5 ha)
  15. Czarne Górne (8 ha)
  16. Stopno Duże (7 ha)
  17. Rogowo (6,08 ha)
  18. Gardno(5,62 ha)
  19. Storkowskie Dolne (5,35 ha)
  20. Wiewiecko (5 ha)
  21. Dobrowo (5 ha)
  22. Storkowskie Górne (4,82 ha)
  23. Stopno Małe (4 ha)
  24. Sulcowe (2,96 ha)
  25. Rogówko (2,54 ha)
  26. Okrągłe (1,2 ha)
  27. Czarne Dolne (1,1 ha)

Przyroda

Historia

Warunki klimatyczne, glebowe i urozmaicony teren sprzyjał osiedlaniu się człowieka. Świadczy o tym duże zagęszczenie osadnictwa średniowiecznego. W VII - VIII w. wyodrębniło się słowiańskie plemię Drawian, którego zasięg terytorialny objął również wschodnią część obecnej gminy. Północno-zachodnia część gminy znalazła się w zasięgu plemienia Wolinian. Rozwój szlaków komunikacyjnych spowodował ożywienie gospodarcze, zaczęły powstawać grodziska w Brzeźniaku i Trzebawiu. Oddziaływanie sąsiedniej Wielkopolski spowodowało wznoszenie obronnych budowli według wzorów polskich. Wpływy te zaznaczone są w grodziskach w Brzeźniaku, Wiewiecku i Cieszynie. W okresie panowania Bolesława Krzywoustego powstają ośrodki władzy feudalnej - kasztelanie. Na tym terenie grodziska w Węgorzynie i Łobzie stały się siedzibami możnowładców i jednocześnie ośrodkami władzy administracyjnej. Obok nich rozwijają się grody w Zdrojach, Ginawie, Brzeźniaku, Przytoni, Trzebawiu i Cieszynie.
Ekspansja Brandenburgii w XIII i XIV w. na tereny stanowiące naturalna granicę pomiędzy Wielkopolską i Pomorzem doprowadziła do zajęcia pasa ziemi od Odry przez Myślibórz, Choszczno po Świdwin, rozdzielając te dwie dzielnice na wiele wieków. Kazimierz Ślaski odtworzył podział Pomorza na kasztelanie, które dzieliły się na krainy. Tereny obecnej gminy Węgorzyno należały w XIII w. do:

  • Krainy Dobrskiej - Mieszewo
  • Krainy Łobeskiej - Brzeźniak, Zdroje, Żabice, Wiewiecko
  • Krainy Oleszańskiej - Brzeźnica
  • Krainy Zwierzynieckiej - Zwierzynek, Mielno, Sielsko, Runowo, Połchowo, Chwarstno, Cieszyno, Podlipce, Ginawa, Węgorzyno.

W 1257 r. hrabia Guncelin von Schwerin otrzymał we władanie część Krainy Dobrskiej i Zwierzynieckiej, łącznie 4 tys. łanów. Pod koniec XIII w. okolice Łobza przeszły we władanie rodu Borków. Według zapisów z 1564 r. Wiewiecko, Brzeźniak, Węgorzyno i tereny na północ od nich należały do Księstwa Zachodniopomorskiego, natomiast Ginawa, Podlipce, Winniki, Cieszyno do Brandenburgii. Granica przebiegała Brzeźnicką Węgorzą, dalej pomiędzy Ginawą i Wiewieckiem, na południe od Węgorzyna, Runowa, Chwarstna do jeziora Woświn. Po upadku Księstwa tereny te weszły w skład Brandenburgii, później Prus i Rzeszy Niemieckiej. W latach 1936 - 1938 na terenie Pomorza Zachodniego zlokalizowano 14 obozów budowy autostrady (Reichsautobahnlager). W listopadzie 1939 r. było 31 obozów na odcinku długości 100 km, obliczonych na zatrudnienie 4.482 robotników. Obozy były zorganizowane na wzór wojskowy. Każdy liczył od 3 do 8 bloków mogących pomieścić do 300 osób. Teren ogrodzony był drutem kolczastym. Pierwsze transporty jeńców polskich oraz ludności cywilnej przywieziono do tych obozów 20 i 22 listopada 1939 r. Zamieszkali oni m.in. w obozach w Bobrownikach, Dłusku i Podlipcach. Na początku 1940 r. Polacy byli w 23 obozach. Polscy jeńcy byli w nich trzymani do kwietnia 1940 r. 3 i 5 maja 1940 r. zaczęto ich przekazywać do prac przy budowie zakładów benzyny syntetycznej w Policach. Po nich przyszli jeńcy francuscy i radzieccy. W połowie 1942 r. większość tych obozów uległa likwidacji, a jeńców przekazano do prac rolnych. Pozostały jedynie obozy w Podlipcach i Dłusku. Spełniały one rolę obozów przejściowych, do których przywożono dalsze transporty ludności cywilnej. W połowie 1943 r. również i one uległy likwidacji, gdyż część znajdujących się w nich przymusowych robotników polskich w liczbie 458 wywieziono do wyrębu lasów w Norwegii. Teren obecnej gminy Węgorzyno został w dniach 2 - 3 marca 1945 r. zajęty przez oddziały 3 Armii I Frontu Białoruskiego oraz 1 Armii Pancernej (Ginawa).

Gospodarka i infrastruktura

Samorząd

Utworzone 29 maja 1946 r. woj. szczecińskie podzielono na powiaty i gminy. W powiecie łobeskim powstały m.in. gminy: miejska Węgorzyno oraz wiejskie: Przytoń, Rogowo, Winniki. W skład gminy Przytoń wchodziło 13 gromad (Brzeźniak, Brzeźnica, Duszniki, Gardno, Ginawa, Kakolewice, Kręglin, Lesięcin, Przytoń, Rogówko, Sulice, Węgorzynko, Wiewiecko; w skład gminy Rogowo m.in. gromady Mieszewo i Zwierzynek; w skład gminy Winniki - 12 gromad: Chwarstno, Cieszyno, Dłusko, Kraśnik, Mielno, Podlipce, Połchowo, Runowo, Sarnikierz, Sielsko, Trzebawie, Winniki. Przed 1952 r. zlikwidowano gromadę Podlipce właczając ją do Winnik. W 1954r. wyniku reorganizacji struktur administracyjnych kraju uległy likwidacji gminy. 5 października 1954 r. powstały gromady: Przytoń, Runowo, Sielsko i Winniki. W skład nowej gromady Przytoń weszły dotychczasowe: Brzeźniak, Brzeźnica, Ginawa, Przytoń,Rogówko, Sulice, Węgorzynko, Wiewiecko; w skład gromady Runowo: Gardno, Kąkolewice, Kraśnik, Lesięcin, Połchowo, Runowo; w skład gromady Sielsko: Mielno, Sielsko, Zwierzynek; w skład gromady Winniki: Chwarstno, Cieszyno, Dłusko, Sarnikierz, Trzebawie, Winniki. 25 kwietnia 1968 r. utworzono nową Gromadzką Radę Narodową w Węgorzynie (oprócz istniejącej Miejskiej Rady Narodowej) z dotychczasowych gromad: Przytoń i Winniki. Część tej ostatniej (Chwarstno i Trzebawie) przyłączono do gromady Runowo. 29.09.1971 r. zniesiono gromadę Runowo włączając ją do gromady Węgorzyno.
1 stycznia 1973 r. utworzono miasto i gminę Węgorzyno.
Sołectwa:
Brzeźniak (Brzeźnica, Brzeźniak), Chwarstno, Cieszyno, Gardno, Kraśnik, Lesięcin (Kąkolewice, Lesiecin), Mielno, Mieszewo, Połchowo, Przytoń (Gościsław, Przytoń, Sulice, Rogówko), Runowo, Runowo Pomorskie, Sarnikierz (Dłusko, Podlipce, Sarnikierz), Sielsko, Trzebawie, Węgorzynko (Małe Węgorzynko, Nowe Węgorzynko, Stare Węgorzynko), Wiewiecko (Ginawa, Łobzów, Wiewiecko), Winniki, Zwierzynek, Węgorzyno.


Skład Rady Miejskiej wybranej w wyborach samorządowych w dniu 21 listopada 2010 r.

Jan Mazuro - przewodniczący Rady Miejskiej
Jan Szymko - wiceprzewodniczący Rady Miejskiej
Ryszard Acman
Barbara Górniak
Krzysztof Gwóźdź
Łukasz Nowacki
Tadeusz Słomiński
Marcin Szostakiewicz
Janusz Szudarek
Mariusz Zieliński

Zarząd

Monika Kuźmińska - burmistrz
Marta Banasik - sekretarz
Elżbieta Grabowska - skarbnik

Kultura

  • Miejska Biblioteka Publiczna w Węgorzynie, ul. Grunwaldzka 30, tel. 91 3971455.

Oświata

  • Przedszkole Publiczne im. Króla Lwa w Węgorzynie, ul Kościuszki 9, tel. 91 3971494; Punkty Przedszkolne w Cieszynie, Mieszewie i Sielsku.
  • Szkoła Podstawowa w Węgorzynie, ul. Grunwaldzka 2, tel. 91 3971418
  • Szkoła Podstawowa im. II Łużyckiej Dywizji Artylerii LWP w Runowie Pomorskim, ul. Węgorzyńska 29, tel. 91 3971440
  • Gimnazjum im. Orła Białego w Węgorzynie, ul. Grunwaldzka 2, tel. 91 3971808

Kościoły i związki wyznaniowe

  • Kościół rzymsko-katolicki: na terenie gminy Węgorzyno czynne są 22 obiekty (19 kościołów i 3 kaplice), w tym 21 wchodzących w skład 5 parafii leżących na terenie gminy:
    • Węgorzyno (kościół parafialny w Węgorzynie oraz filialne: Brzeźnica, Brzeźniak, Gardno, Rogówko, Przytoń i kaplica w Podlipcach).
    • Mieszewo (kościół parafialny w Mieszewie oraz filialny w Zwierzynku),
    • Runowo (kościół parafialny w Runowie oraz filialne: Chwarstno, Cieszyno, Trzebawie)
    • Runowo Pomorskie (kościół parafialny w Runowie Pomorskim, filialny w Winnikach oraz kaplice w Dłusku i Połchowie)
    • Sielsko (kościół parafialny w Sielsku oraz filialne: Kąkolewice, Kraśnik, Mielno)
    • oraz kościół filialny w Ginawie należący do parafii w Storkowie (gmina Ińsko).
  • Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy

Sport

  • Ludowy Klub Sportowy SPARTA
  • Ludowy Uczniowski Klub Sportowy TRÓJKA

Turystyka

Punkt Informacji Turystycznej przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w Węgorzynie, ul. Grunwaldzka 30. Czynny w godzinach otwarcia Biblioteki. Tel. 91 3971455, biblwno@wp.pl
Baza noclegowa i gastronomiczna
Plaże
Znajdują się w: Węgorzynie (nad jeziorem Węgorzyno), Cieszynie i Trzebawiu (nad jeziorem Woświn)
Szlaki turystyczne - piesze
Przez teren gminy Węgorzyno prowadzą dwa szlaki piesze, wyznakowane przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze:
1. Szlak niebieski ZP-1082-n o długości 44,5 km z Ińska do Chociwla, przechodzący przez miejscowości: Przytoń, Węgorzyno, Podlipce, Kowale i Dłusko (skrzyżowanie ze szlakiem zielonym).
2. Szlak zielony ZP-1085-z o długości 52,0 km z Cieszyna Łobeskiego (PKP) do Recza, przechodzący przez Dłusko (skrzyżowanie ze szlakiem niebieskim).
Szlaki turystyczne - rowerowe
Informacje dla wędkarzy

Demografia

Na koniec 2011 roku w gminie mieszkało 7272 osób.

System ochrony zdrowia

Miejscowości i sołectwa

(wykaz)

Przypisy

  1. Nazewnictwo Geograficzne Polski. Tom I. Hydronimy. Część I. Wody płynące, źródła, wodospady. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. Warszawa 2006 s. 233
  2. Powierzchnia jezior wg danych Wydziału Geodezji i Kartografii w Łobzie


Bibliografia

  1. Adamczak, Antoni. Znakowane piesze szlaki turystyczne nad Iną i w Kotlinie Pyrzyckiej. "Wędrowiec Zachodniopomorski”. 2003, nr 1 [7/8], s. 36-41.
  2. Afeltowicz, Beata. Osiemnastowieczne nazwy pól w powiatach łobeskim i nowogardzkim. W: Dzieje wsi pomorskiej. V Międzynarodowa Konferencja Naukowa. Szczecin ; Dygowo, 2006. S. 161-172.
  3. Afeltowicz, Beata. Nieoficjalne nazwy wsi byłych powiatów łobeskiego i nowogardzkiego. W: Dzieje wsi pomorskiej. VII Międzynarodowa Konferencja Naukowa. Dygowo ; Szczecin ; Pruszcz Gdański, 2008. S. 307-316.
  4. Afeltowicz, Beata. Nazwy miejscowe byłego powiatu łobeskiego. Uniwersytet Szczeciński. Rozprawy i Studia T. (DCCCLXX) 796. Szczecin 2013.
  5. Bienek, Dariusz. Łobez i okolice po zakończeniu działań wojennych. "Łobeziak”. 1994, nr 29.
  6. Bienek, Dariusz. Powiat łobeski na przestrzeni wieków. "Łobeziak”. 1994, nr 33.
  7. Bienek, Dariusz. Ucieczka, ewakuacja i przesiedlenie ludności niemieckiej z powiatu łobeskiego. "Łobeziak”. 1994, nr 28.
  8. Burdun, Czesław. Brzeźnica nie będzie samotna. "Kurier Szczeciński”. 2011, nr 109, dod. Szkolny Pulitzer, s. I, II.
  9. Burdun, Czesław. Tajemnice rysunku i rzeźby : samouk z Węgorzyna. Gałka, Władysław. Rzeźbiarze. "Kurier Szczeciński”. 1999, nr 139, s. 17.
  10. Burdun, Czesław. Życie wśród książek : rozmowa z Elżbietą Kozioł, dyrektorem Miejsko - Gminnej Biblioteki Publicznej w Wegorzynie. "Kurier Szczeciński”. 1999, nr 208, s. 13.
  11. Chojnacki, Kazimierz. Nekropolie i pomniki pamięci w powiecie łobeskim powstałe przed 1945 rokiem. W : Nekropolie, kirkuty, cmentarze Szczecin, 2002. S. 81-85.
  12. (cz.b.). Żołnierz nie odmaszeruje : pomnik papieża - przy kościele. "Kurier Szczeciński”. 2007, nr 115, s. 9.
  13. Burdun, Czesław. Pogawędka ze Zbigniewem Harbuzem, seniorem łobeskich turystów i kolekcjonerów. "Kurier Szczeciński”. 2005, nr 36, s. 12.
  14. Gawryluk, Józef. Zaproszenie do Gminy Węgorzyno. "Aktualności Rolnicze”. 2000, nr 9, s. 10.
  15. Gmina ekologiczna. "Regional Business”. 1999, nr 2, s. 17.
  16. Gołębiowski, Robert. Posługa kapłańska : dekanat Łobez (3), Mieszewo, Runowo Pomorskie. "Niedziela”. 2011, nr 18, dod. Kościół nad Odrą i Bałtykiem, nr 18, s. IV ;Węgorzyno, Runowo. "Niedziela”. 2011, nr 17, dod. Kościół nad Odrą i Bałtykiem, nr 17, s. IV.
  17. Guriew, Ludwika . Biografie. "Kurier Szczeciński”. 2005, nr 116, s. 2.
  18. Harbuz, Zbigniew. "Kurier Szczeciński”. 2009, nr 26, s. 2.
  19. Janowski, Andrzej. Stan i perspektywy badań nad okresem wczesnego średniowiecza na terenie powiatu łobeskiego W: Trzebiatów - spotkania pomorskie 2009. Pruszcz Gdański ; Trzebiatów, 2010. S. 16-28.
  20. Kosacki, Jerzy Mirosław, Krzysztoń, Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991
  21. Michnal, Władysław . 50 lat działalności Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Węgorzynie. "Bibliotekarz Zachodniopomorski”. 1999, nr 3/4, s. 46-47.
  22. Miejsce dla kapitalisty : łobeskie zagłębie bezrobocia. Adamus, Henryk. "Kurier Szczeciński”. 2004, nr 217, s. 16. Węgorzyno.
  23. Przedstawiamy: Grażyna Karpowicz. "Obserwator Zachodniopomorski”. 1999, nr 9, s. 4.
  24. Rynkiewicz, Kazimierz. Czy w Sielsku będzie sielsko? Przychodnia w Węgorzynie na garnuszek gminy? Służba zdrowia. "Gmina Pomorska”. 1999, nr 32, s. 3.
  25. Stanisław Konarski. "Kurier Szczeciński”. - 2004, nr 149, s.2.
  26. Stramek, Bożena. Toponimy nieoficjalne w powiatach stargardzkim i łobeskim. "Onomastica”. 2004, R. 49, s. 67-79.
  27. Stramek, Bożena. Wybrane nazwy obiektów terenowych wodnych i lądowych powiatu stargardzkiego i łobeskiego. "Stargardia”. 2004, T. 4, s. 37-60.
  28. Sylwia Kisiel. Siedem pytań do burmistrza: wywiad z Burmistrzem Gminy i Miasta Węgorzyno Grażyną Karpowicz. "7 Dni Stargardu”. 2000, nr 17, s. 6.
  29. Święto Szkoły : Zlot Redakcji Gazet Szkolnych w Węgorzynie. "Kurier Szczeciński”. 2005, nr 104, s. 10.
  30. Tomaszewicz, Tomasz Jan. Skutki odłogowania gleb w pagórkowatym krajobrazie morenowym Pomorza Zachodniego. Szczecin : Wydawnictwo Uczelniane Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego, 2010.
  31. Twardochleb, Bogdan. Wyludniona wieś. Matka Boska myśliwych. "Kurier Szczeciński”. 2004, nr 138, s. 24 [Brzeźnica].
  32. Twardochleb, Bogdan. Konkurs "Proboszcz Roku" - laureaci - 2004 r. "Kurier Szczeciński”. 2004, nr 117, s. 4 [Węgorzyno].
  33. Twardochleb, Bogdan. Miejsca tajemnicze. Szkolny Pulitzer. Czasopisma szkolne - od 2001 r. "Kurier Szczeciński”. 2009, nr 101, s. 20 [Brzeźnica, Węgorzyno.]
  34. Węgorzyno. "Gazeta Stargardzka”. 1999, nr 22, s. 6.
  35. WŁOD. Chcą się znaleźć na szlaku Cystersów : historyczna decyzja. Cystersi, Szlaki turystyczne. "Głos Szczeciński”. 2007, nr 275, s. 9 [Węgorzyno, Winniki].
  36. Zlot szkolnych żurnalistów. Szkolny Pulitzer. "Kurier Szczeciński”. 2005, nr 106, s. 9 [Węgorzyno].

Linki zewnętrzne

Zobacz też



IES64.png
Autor opracowania: Jan Krzysztoń