Janusz Rudnicki

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz „Mario” Rudnicki
reżyser, realizator wizji
brak zdjecia
Data urodzenia 19 lutego 1937
Miejsce urodzenia Łuków
Data śmierci 3 listopada 2000
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 104-14-15)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Janusz Rudnicki (1937-2000) – fotoreporter, operator, reżyser, realizator wizji, dziennikarz

Życiorys

Janusz „Mario” Rudnicki urodził się19 lutego 1937 roku w Łukowie w woj. lubelskim. Był absolwentem Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi (1956). Krótko studiował na Politechnice Poznańskiej. W roku akademickim 1958/59 rozpoczął studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej i Teatralnej w Łodzi. W 1970 roku kontynuował zaocznie naukę w tej samej szkole (już jako PWSFTviT) na Wydziale Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej. W 1962 roku zdał eksternistyczny egzamin kwalifikacyjny na operatora, a w 1964 roku na realizatora TV. W latach 1961-1964 był kamerzystą w Ośrodku Telewizyjnym w Warszawie.

Od września 1964 roku związany ze Szczecinem. Współuczestniczył w organizowaniu studia telewizyjnego (m.in. projekt oświetlania studia) przy ul. Armii Czerwonej (obecnie Monte Cassino). W szczecińskim ośrodku telewizyjnym przeszedł wszystkie stopnie wtajemniczenia w zakresie realizacji telewizyjnej. Początkowo był operatorem kamery telewizyjnej i filmowej, później realizatorem światła i realizatorem wizji. W latach 1964-1967 kierował Działem Realizacji OTV Szczecin. Był reżyserem większości programów artystycznych i publicystycznych. Współtworzył szczeciński Teatr Telewizji. Był realizatorem dramatu Johna Osborne’a Miłość i gniew (reż. Jan Maciejowski), pierwszego pełnospektaklowego widowiska teatralnego zrealizowanego w Szczecinie dla ogólnopolskiego programu TVP (1965).

Od 1967 roku pracował jako fotoreporter w redakcji „Głosu Szczecińskiego”. Pisał także felietony do „7-mego Głosu Tygodnia”.

Od 1970 roku ponownie w Telewizji Szczecin, gdzie został redaktorem w redakcji Dramatu i Publicystyki Kulturalnej. Był reżyserem i realizatorem wielu programów i spektakli telewizyjnych, m.in. głośnej adaptacji Hamleta z 1971 roku. W latach 1982-1986 współrealizował cykliczny program Imiona ulic. Był także autorem i scenarzystą telewizyjnych programów poetyckich i muzycznych, m.in cyklu Muzyka z sal zamkowych, Koncert muzyki organowej i kameralnej (z katedry w Kamieniu Pomorskim), a także koncertów promenadowych, zrealizowanych dla Interwizji.

Fotograficznie dokumentował działalność szczecińskiego Ośrodka Telewizyjnego. Był autorem nie opublikowanych wspomnień Mój Szczecin, moja telewizja.

Krótko żonaty z Elżbietą Sommer, prezenterką pogody, popularną „Chmurką”. W środowisku telewizyjnym był bardziej znany jako „Mario” Rudnicki.

Zmarł 3 listopada 2000 roku w Szczecinie. Został pochowany 7 listopada na Cmentarzu Centralnym (kw. 104-14-15).

Twórczość telewizyjna

Film



Programy

Tytuł programu (sztuki) Autor Scenariusz (adaptacja) Reżyseria Realizacja telewizyjna O programie Data premiery
Miłość i gniew John Osborne Jan Maciejowski Janusz Rudnicki Teatr Telewizji Szczecin. Przeniesienie z Teatru Polskiego 23 lipca 1965
Debiuty wiersze młodych poetów Hanna Lewandowska Janusz Rudnicki wiersze młodych szczecińskich poetów w interpretacji Marii Chwalibóg i Zdzisława Krauzego 31 maja 1966
FAMA 67 Andrzej Androchowicz, Stanisław Modelski Janusz Rudnicki Andrzej Androchowicz Program rozrywkowy z udziałem wykonawców Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej (FAMA) w Świnoujściu 9 lipca 1967
Koncert ze starej katedry Stanisław Modelski Janusz Rudnicki (także zdjęcia filmowe Koncert organowy z Kamienia Pomorskiego 9 lipca 1971
Hamlet William Shakespeare Józef Gruda Józef Gruda Janusz Rudnicki Teatr Telewizji - transmisja z Zamku Książąt Pomorskich 20 września 1971
Stworzenie morza Władysław Wojciechowski Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Estrada Literacka (TVP1) 11 lipca 1971
Tej nocy spadło 1000 gwiazd (utwory poetów łotewskich) Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Estrada Literacka; cykl: Strofy Poezji Świata (TVP1) 19 września 1971
Dwie ekscelencje na bezludnej wyspie (Generałowie na bezludnej wyspie) Michał Sałtykow-Szczedrin Władysław Wojciechowski Ewa Kołogórska Janusz Rudnicki Teatr Telewizji Szczecin 15 kwietnia 1972 (data rejestracji; nie wiadomo, czy spektakl był emitowany)
A nad wirami księżyc (utwory poetów szwedzkich) Artur Lundqvist, Dag Hammarskjold, Bo Hjalmar Bergman, D.Vec, Par Lagerkvist Janusz Rudnicki (z Leszkiem Ignaszewskim) Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Estrada Literacka; cykl: Strofy Poezji Świata (TVP2) 13 sierpnia 1972
Jeślim nie posiadł miłości był całej (utwory poetów angielskich) Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Estrada Literacka; cykl: Strofy Poezji Świata (TVP2) 10 września 1972
Spotkanie z Conradem Władysław Wojciechowski Janusz Rudnicki Teatr Telewizji 1973
W myślach mych jesteś Anna Czornij, Józef Bursewicz Czesław Staszewski Janusz Rudnicki 19 sierpnia 1973
Ze stacji snów do stacji uśmiech (utwory poetów koszalińskich) Leszek Bakuła, Piotr Bednarski, Marta Aluchna-Emelianow, Teresa Ferenc, Zygmunt Flis, Zbigniew Jankowski, Czesław Kuriata, Stanisław Misakowski Barbara Mikołajczyk Czesław Staszewski Janusz Rudnicki 18 września 1974
Linie naszych dłoni (utwory poetów Afryki) Anna Czornij, Józef Bursewicz Henryk Baranowski Janusz Rudnicki Estrada Poetycka (TVP2) 25 maja 1975





Teatr, estrada

Tytuł Autor Scenariusz Reżyseria Wykonawcy Miejsce Data premiery
Gramofon Show (kabaret piosenki) Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Jadwiga Lesiak, Barbara Mikołajczyk, Jan Młodawski, Andrzej Saar, Wie­sław Zwoliński Klub „13 Muz” 1 lutego 1971
Szeptem do mnie mów – Gramofon Show (kabaret piosenki) Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki Barbara Mikołajczyk, Urszula Nowacka, Mieczysław Antoni Gajda, Andrzej Saar, Wie­sław Zwoliński, Teresa Stokowska-Gajda (fortepian) Klub „13 Muz” 27 stycznia 1975



Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz