Janusz Sokalski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Sokalski
dziennikarz, publicysta
Data urodzenia 11 października 1941
Miejsce urodzenia Lwów
Data śmierci 28 lipca 2019
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 12A-22-9)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Janusz Sokalski (1941-2019) – dziennikarz, publicysta


Życiorys

Janusz Sokalski urodził się 11 października 1941 roku we Lwowie. Studiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego (1966) oraz na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego (1988). W trakcie studiów nawiązał współpracę z wrocławską „Gazetą Robotniczą”, dla której redagował kolumnę studencką (1961). W 1965 roku został stałym pracownikiem „Gazety Robotniczej”.

Od 1967 roku związany ze Szczecinem. W latach 1967-1991 był dziennikarzem „Głosu Szczecińskiego”. Był pierwszym i wieloletnim kierownikiem terenowego oddziału tej gazety w Świnoujściu. Zajmował się publicystyką społeczno-polityczną. W 1975 roku powrócił do Szczecina, gdzie objął kierownictwo działu politycznego „Głosu”.

W początkowym okresie stanu wojennego (grudzień 1981 - styczeń 1982) współredagował „Wiadomości Szczecińskie”, gazetę zastępującą zawieszone czasowo dzienniki „Głos Szczeciński” i „Kurier Szczeciński”.

W latach 1984-1989 kierował „Głosem Szczecińskim”. Swoje artykuły publikował także pod pseudonimami (js) i (sok).

W 1991 roku przeszedł na rentę.

Zmarł 28 lipca 2019 roku w Szczecinie. Został pochowany 1 sierpnia na Cmentarzu Centralnym (kw. 12A-22-9).

Publikacje





Artykuły w prasie (wybór)

  • 1981Każdy forint w cenie (korespondencja z Budapesztu), „Wiadomości Szczecińskie” nr 14, s. 4
  • 1981Sytuacja w Szczecinie i na Pomorzu Zachodnim, „Wiadomości Szczecińskie” z dn. 16 grudnia 1981
  • 1981Komu szykowano krwawą łaźnię?, „Wiadomości Szczecińskie” z dn. 19–20 grudnia 1981
  • 1982Oświadczenie b. doradcy Zarządu Regionalnego NSZZ „Solidarność” Pomorza Zachodniego, „Wiadomości Szczecińskie” z dn. 9–10 stycznia 1982
  • 1986Raz na tydzień, „Głos Szczeciński” 1986 nr 156, s. 2



Nagrody i wyróżnienia

  • 1975 – nagroda zespołowa Klubu Publicystyki Polityczno-Społecznej SDP
  • 1981 – nagroda „Życia Partii”
  • 1982 – nagroda prezesa Zarządu Głównego RSW „Prasa-Książka-Ruch”



Odznaczenia

  • Brązowy Krzyż Zasługi
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1972 – Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1972Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego
  • 1977 – Złoty Krzyż Zasługi



Bibliografia

  • Słowem i piórem. 50 lat dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996
  • Paweł Szulc, „Wiadomości Szczecińskie” [w:] Środki masowego zakłamania. Gadzinówki w czasie stanu wojennego (red. Sebastian Ligarski), IPN, Szczecin 2016

Inne źródła

  • Prasa szczecińska




Autor opracowania: Andrzej Androchowicz