Jerzy Pieńkow

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Pieńkow
dziennikarz radiowy, publicysta
brak zdjecia
Data urodzenia 25 kwietnia 1919
Miejsce urodzenia Kielce
Data śmierci 5 lutego 2013
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz w Barlinku



Jerzy Pieńkow (1919-2013) – dziennikarz radiowy, publicysta, organizator i propagator życia muzycznego na Pomorzu Zachodnim

Życiorys

Jerzy Pieńkow urodził się 25 kwietnia 1919 roku w Kielcach. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Był synem Jerzego i Marii z d. Wernitz. Przed wojną studiował architekturę. Po wojnie kontynuował zaocznie studia na kierunkach historia sztuki, germanistyka, ale ich nie ukończył.

W 1945 roku osiedlił się w Barlinku, gdzie od czerwca do końca grudnia następnego roku był zatrudniony na stanowisku sekretarza Zarządu Gminy. Ze względu na pochodzenie społeczne wielokrotnie musiał zmieniać pracę. Od stycznia 1947 do sierpnia 1948 roku pracował jako planista w Państwowej Fabryce Pługów. Później został zaangażowany na stanowisku księgowego w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” (do sierpnia 1949).

We wrześniu 1949 roku przeniósł się do Szczecina. Do grudnia tego samego roku był korektorem w Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”. Od stycznia do września 1950 roku pracował w pionie administracyjnym Państwowego Teatru Polskiego. Zaprojektował dekoracje do Wodewilu warszawskiego Zdzisława Gozdawy i Wacława Stępnia w reż. Jana Perza i Kazimierza Peteckiego (prem. 3 września 1950).

Od grudnia 1950 do marca 1951 roku był referentem kredytowym w II Oddziale Narodowego Banku Polskiego w Szczecinie. Następnie zaangażował się jako referent szkoleniowy w Zjednoczeniu Robót Lądowo-Inżynieryjnych (kwiecień 1951 - marzec 1952).

W 1952 roku rozpoczął pracę w Redakcji Audycji Masowych rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie (1952-1953). Był m.in. współautorem poetyckiej audycji okolicznościowej przygotowanej w związku ze śmiercią Józefa Stalina. Komentował pochody pierwszomajowe.

W czerwcu 1953 przeniósł się do Państwowej Organizacji Imprez Artystycznych Artos, gdzie do listopada tego samego roku pracował w charakterze pianisty i prelegenta. Z prelekcjami muzycznymi objeżdżał szkoły i domy kultury w miejscowościach dawnego województwa szczecińskiego. W latach 1954-1955 był zatrudniony jako asystent w Pracowni Konserwacji Zabytków w Szczecinie. Na cztery lata związał się ze szczecińską Filharmonią, gdzie piastował stanowisko kierownika Działu Upowszechniania. Przez kilka miesięcy był inspektorem Wydziału Kultury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej (lipiec 1959 - sierpień 1960). Od września 1960 do lutego 1969 roku kierował Działem Artystycznym Wojewódzkiego Domu Kultury. W marcu 1969 roku objął stanowisko dyrektora Szczecińskiego Towarzystwa Muzycznego. Od marca do października 1972 roku ponownie pracował w Wojewódzkim Domu Kultury, tym razem w charakterze instruktora.

W listopadzie 1972 roku powierzono mu stanowisko kierownika Działu Programowego Państwowej Filharmonii w Szczecinie, skąd we wrześniu 1973 został przeniesiony do Filharmonii w Koszalinie, gdzie pracował jako prelegent.

W 1975 roku powrócił do Szczecina i do Polskiego Radia, gdzie został dziennikarzem, a wkrótce kierownikiem Redakcji Muzycznej. Był autorem licznych audycji radiowych o muzyce polskiej, skandynawskiej oraz innych krajów nadbałtyckich. Propagował kulturę muzyczną na Pomorzu Zachodnim. Współtworzył wiele festiwali, m.in. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej w Kamieniu Pomorskim. O historii tego festiwalu i jego planach na przyszłość wypowiedział się w programie Koncert w katedrze, zrealizowanym przez Stanisława Modelskiego w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie w 1982 roku.

Zmarł 5 lutego 2013 roku w Szczecinie. Po uroczystościach pogrzebowych w kaplicy na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, urna z prochami została złożona w rodzinnym grobie w Barlinku.

Nagrody i wyróżnienia

  • nagroda wojewódzka
  • Nagroda Ziemi Kamieńskiej



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg



Ciekawostki



Bibliografia

  • Fikcja czy rzeczywistość? Wybór audycji Polskiego Radia Szczecin z lat 1946-1989 (oprac. Paweł Szulc), IPN, Szczecin 2009
  • Słowem i piórem. 50 lat szczecińskie­go dziennikar­stwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996
  • 60 lat Polskiego Radia Szczecin (pod red. Mariana Kowalskiego), Polskie Radio Szczecin, Szczecin 2005
  • Paweł Szulc, Zniewolony eter. Polskie Radio Szczecin w latach 1945-1989, IPN, Szczecin 2012




IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz