Karl Kossmaly
| Karl Kossmaly | |||
| kompozytor, dyrygent, pisarz muzyczny | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 27 lipca 1812 | ||
| Miejsce urodzenia | Wrocław | ||
| Data śmierci | 1 grudnia 1893 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Karl Kossmaly (także Carl Kossmaly) (1812-1893) – kompozytor, dyrygent, od 1846 roku działający w Szczecinie; ceniony pisarz muzyczny.
Życiorys
Urodził sie 27 lipca 1812 roku we Wrocławiu. Kształcił się muzycznie w Berlinie w latach 1828–1830 u Ludwiga Bergera, Bernharda Kleina i Carla Friedricha Zeltera. Karierę muzyczną zaczął jako dyrygent chóralny i kapelmistrz orkiestry teatralnej w Wiesbaden, gdzie napisał muzykę do sztuki "Das Irrenhaus von Dijon". Szybko przeniósł się jednak do Moguncji, stamtąd do Amsterdamu, Bremy i Detmold. Od sezonu 1834 został przydzielony do pomocy dworskiego kapelmistrza Ganza jako dyrektor muzyczny. Po odejściu z teatru dworskiego w Detmold tamtejszego dyrektora muzycznego, Johanna Baptista Hagena, został jego następcą.
W 1846 roku osiadł w Szczecinie. Oprócz koncertów kameralnych prowadził zwykle od 6 do 10 koncertów symfonicznych rocznie, które odbywały się od października do marca. Sporadycznie prowadził próby i koncerty chóru męskiego. Koncerty przez niego prowadzone zyskiwały coraz liczniejszą publiczność, mimo dość dyletanckich wykonawców. Kossmaly zauważył to i postanowił zebrać orkiestrę muzyków amatorów, kierować nią i podnosić poziom wykonawców. Założył także Towarzystwo Śpiewacze w Szczecinie. Jako kompozytor tworzył dzieła chóralne oraz pieśni, ale też symfoniczne, kameralne i koncertowe. Wykonywano je na licznych koncertach. W 1877 roku na gościnnym koncercie w Szczecinie skrzypaczka Marianne Stresow (1856–1918), późniejsza żona polsko-niemiecko-czeskiego kompozytora Philippa Scharwenki, grała utwory Augusta Wilhelmiego, Henryka Wieniawskiego, Philippa Scharwenki i właśnie Karla Kossmaly’ego.
Oprócz działalności czysto muzycznej (pedagogicznej, kompozytorskiej, społeczno-muzycznej) stał się znany jednak głównie dzięki swoim artykułom krytycznym i pisarstwu muzycznemu (pisał m.in. artykuły do "Neue Zeitschrift für Musik" Roberta Schumanna).
Był przyjacielem Schumanna, z którym korespondował. W roku 1844 napisał recenzję utworów fortepianowych Schumanna ("Über Robert Schumann’s Clavierkompositionen"). Wspólnie z literatem Karlem Heinrichem Herzelem był autorem wydanego w latach 1846–1847 we Wrocławiu słownika muzyków i instytucji muzycznych na Śląsku. W latach 1846–1849 był kapelmistrzem szczecińskiej orkiestry Teatru Miejskiego, prowadził również koncerty plenerowe i udzielał lekcji muzyki.
Bibliografia
- Kompozytorzy szczecińscy. Red. Eugeniusz Kus, Mikołaj Szczęsny i Edward Włodarczyk. T. 1. Szczecin 2003, s. 141-142.
- Eckhard Wend. Stettiner Lebensbilder. Köln – Weimar – Wien, 2004, s. 287-288.
