Konrad Levezow

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Levezow
archeolog, pisarz
brak zdjecia
Data urodzenia 3 września 1770
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 13 października 1835
Miejsce śmierci Berlin
Narodowość niemiecka


Konrad Levezow (Jakob Andreas Konrad Levezow) (1770 - 1835) - archeolog klasyczny, poeta i pisarz.

Życiorys

Konrad Levezow urodził się 3 września 1770 roku w Szczecinie jako syn Immanuela Friedricha Levezowa, pedagoga i konrektora Ratsschule w Szczecinie oraz Dorothei Sophii Ebel, pochodzącej z rodziny wojskowej. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę na uniwersytecie w Halle gdzie studia teologiczne porzucił na rzecz filologii klasycznej. Po zakończeniu edukacji objął posadę prywatnego nauczyciela w domu leśniczego w Trzebieży (niem. Ziegenort).

Prawdopodobnie w 1795 roku napisał pracę doktorską w dziedzinie filologii klasycznej, pod opieką promotorską uczonego, archeologa klasycznego Christiana Gottloba Heyna na uniwersytecie w Getyndze. Następnie rozpoczął pracę w najstarszym gimnazjum berlińskim - Berliner Gymnasium zum Grauen Kloster skąd po dwóch latach przeniósł się do Friedrich-Wilhelms-Gymnasium, w którym uczył do 1824 roku.

Pracę pedagoga łączył z działalnością naukową na niwie archeologicznej. W 1802 roku rozpoczął starania o objęcie posady profesorskiej w katedrze archeologii starożytnej i mitologii w Berlińskiej Akademii Sztuki Użytkowej (Berliner Akademie der bildenden Künste und mechanischen Wissenschaften). Ostatecznie w 1804 roku dołączył do tamtejszego grona profesorskiego. W dorobku piśmienniczym Levezowa zaczęły pojawiać się dzieła dotyczące materialnych pozostałości kultury antycznej, które ugruntowały z czasem jego pozycję w świecie naukowym nie tylko w Niemczech. Zainteresowanie pracami Levezowa nastąpiło również we Włoszech i Francji.

W 1804 roku poślubił Marie Ulrike Wilhelmine Gilly, wdowę po swoim przedwcześnie zmarłym przyjacielu z dzieciństwa, architekcie, Friedrichu Gilly.

W 1807 roku objął posadę bibliotekarza w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. W owym czasie Levezow przyjaźnił się i utrzymywał kontakty z wybitnymi niemieckimi przedstawicielami nauki i sztuki. Do grona tego należeli m.in. archeolog Aloys Hirt, publicysta i wydawca Friedrich Nicolai, architekt Heinrich Gentz i rzeźbiarz Johann Gottfried Schadow.

Levezow był członkiem honorowym wielu instytucji i towarzystw naukowych, m.in. Akademii Nauki w Getyndze Akademie der Wissenschaften zu Göttingen, Pruskiej Akademii Nauki Preussischen Akademie der Wissenschaften, Bawarskiej Akademii Nauki Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Niemieckiego Instytutu Archeologicznego Deutschen Archäologischen Instituts, Instytutu Archeologicznego w Rzymie Archäologischen Institut Rom i Towarzystwa Nordyckiej Starożytności w Kopenhadze Gesellschaft Nordischer Alterthumsforscher Kopenhagen.

Podkreślić należy przynależność Levezowa do towarzystwa, które powstało w jego rodzinnym Szczecinie w 1824 roku, a mianowicie Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Alterthumskunde. 25 czerwca 1825 roku na pierwszym walnym zgromadzeniu tej organizacji, Levezow wygłosił prelekcję o starożytnościach słowiańskich i germańskich na terenach położonych między Łabą a Wisłą.

W działalności naukowej kilkakrotnie kierował swe zainteresowania badawcze na tereny Pomorza. Była to druga, obok archeologii klasycznej dziedzina jego badań. Zajmował się m.in. pozostałościami kultury słowiańskiego plemienia Obodrytów.

W 1811 roku wygłosił odczyt na temat legendarnego miasta Vineta w jednym z towarzystw naukowych Berlina. Jest też autorem podręcznika geografii i historii Pomorza i Rugii.

Ukoronowanie kariery naukowej Levezowa nastąpiło w 1832 roku kiedy to przyjęto go do grona Królewskiej Akademii Nauk w Berlinie.

Levezow był aktywny nie tylko na polu naukowym. Oddawał się pisaniu sztuk teatralnych i lżejszych form literackich. W roku 1804 wystawiono w Teatrze Narodowym jego sztukę Ifigenia w Aulidzie, tragedię opartą na dziele Eurypidesa. Poza tym opublikował eseje na temat Marcina Lutra i biografię śpiewaczki Luise Schick.

Konrad Levezow zmarł 13 października 1835 w Berlinie.


Publikacje

  • 1797 - Lehrbuch der Geographie und Geschichte von Pommern und Rügen für den Unterricht der vaterländischen Jugend, Stettin.
  • 1801 - Über den Raub des Palladiums auf den geschnittenen Steinen des Alterthums : eine archäologische Abhandlung, Braunschweig.
  • 1804 – Über die Familie des Lykomedes in der Koeniglichen Preussischen Antikensammlung : eine archaeologische Untersuchung, Berlin.
  • 1805 - Iphigenia in Aulis. Trauerspiel in fünf Akten, Halle.
  • 1808 – De iuvenis adorantis signo ex aere antiquo, Berlin.
  • 1808 – Uber den Antinous, dargestellt in den Kunstdenkmaelern des Alterthums, Berlin.
  • 1809 - Leben und Kunst der Frau Margarete Luise Schick, gebornen Hamel, königl. Preuss. Kammersängerin u. Mitgliedes des Nationaltheaters zu Berlin, Berlin.
  • 1814 – Arien und Gesänge aus: Die Fischer bei Kolberg: väterlandisches Schauspiel mit Gesang, in zwei Akten, Berlin.
  • 1815 - Abschied von der Heimath.
  • 1820 - Amor und Ganymedes die Knöchelspieler.
  • 1822 - Üeber die Königlich-Preußischen Sammlungen der Denkmäler alter Kunst.
  • 1826 – Jupiter Imperator in einer antiken Bronze des koeniglichen Museums der Alterthuemer zu Berlin : eien archaeologische Vermuthung, Berlin.
  • 1834 – Verzeichniss der antiken denkmäler im Antiquarium des Königlichen museums zu Berlin.
  • 1835 - Über archäologische Kritik und Hermeneutik. Berlin
  • 1836 - Über die Achtheit der sogenannten Obotritischen Runendenkmäler zu Neu-Strelitz. Berlin.


Bibliografia





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko