Konrad Strycharczyk

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Strycharczyk
aktor, śpiewak
brak zdjecia
Data urodzenia 25 maja 1923
Miejsce urodzenia Nisko
Data śmierci 10 lipca 2015
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 15B-16-3)


Konrad Strycharczyk (1923-2015) – aktor, śpiewak (tenor), solista teatrów muzycznych, działacz społeczny

Życiorys

Konrad Ignacy Strycharczyk urodził się 25 maja 1923 roku w Nisku k. Stalowej Woli (w dawnym woj. lwowskim) w rodzinie rzemieślniczej. Był synem Ignacego Strycharczyka, mistrza malarskiego, który specjalizował się w malowaniu kościołów, oraz Marii z d. Kuchty. Miał pięcioro rodzeństwa – dwie siostry i trzech braci. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Rudniku nad Sanem. Później naukę kontynuował w gimnazjum w Borysławiu, dokąd w związku z pracą przeniósł się jego ojciec. Tam zdał małą maturę. Od 1934 roku działał w Związku Harcerstwa Polskiego, początkowo w Borysławiu, a potem w Rudniku, gdzie z przyjacielem Zbigniewem Pilawskim założył drużynę.

Wybuch wojny zastał go w Rudniku. W pierwszych dniach wojny w ramach harcerstwa pełnił służbę w Terenowej Obronie Przeciwlotniczej oraz opatrywał rannych. W 1940 roku pracował przy budowie umocnień wzdłuż Sanu oraz przy budowie mostu w Ulanowie. Z Arbeitsamtu otrzymał skierowanie do huty w Stalowej Woli, gdzie obsługiwał młot parowy. W zakładzie nawiązał kontakt z polskim podziemiem. W latach 1942-1944 należał do Armii Krajowej. Obdarzony talentem wokalnym i pięknym głosem, przyjął pseudonim „Słowik”. Początkowo jako łącznik przenosił meldunki i amunicję na trasie Stalowa Wola, Nisko, Rudnik, Leżajsk, Jarosław, Przeworsk. Później przyłączył się do oddziału Franciszka Przysiężniaka ps. „Ojciec Jan”, który działał w lasach biłgorajskich. W 1944 roku po wkroczeniu na Lubelszczyznę wojsk radzieckich założył niewielki zespół artystyczny, z którym występował jako śpiewak i konferansjer. Niesłusznie oskarżony o uprawianie propagandy antyradzieckiej, został zatrzymany przez NKWD i skazany na deportację na Syberię. Dzięki interwencji matki został skierowany do nowo tworzonej armii polskiej gen. Zygmunta Berlinga. Krótko służył w 7 Batalionie Zapasowym w Budzyniu k. Urzędowa. Tu również założył zespół artystyczny. Wkrótce został oddelegowany do Szkoły Oficerskiej nr 2 w Lublinie. Po donosie, który złożono na niego do Informacji Wojskowej, został aresztowany z przeznaczeniem do odbycia służby w karnej kompanii. Ostrzeżony przez radzieckiego porucznika Kogę o przymusowym udziale kompanii karnych w walkach na pierwszej linii frontu, zbiegł z aresztu i udał się do Urzędowa, gdzie wstąpił do oddziału AK-WiN mjr. Hieronima Dekutowskiego „Zapory”. Brał udział w potyczkach m.in. koło Janowa Lubelskiego i Popkowic.

Po zakończeniu wojny został zwolniony ze służby przez dowódcę oddziału. Nie ujawniając nowym władzom ludowym swojej przynależności do podziemnych struktur AK i WiN, w 1945 roku wyjechał do Olsztyna, gdzie w charakterze pełnomocnika do spraw zaopatrzenia podjął pracę w Spółdzielni Wojewódzkiej „Społem”. Jesienią 1946 roku został przypadkowo zatrzymany przez funkcjonariuszy UB i aresztowany. Trzy miesiące spędził w areszcie WUBP w Olsztynie, gdzie poddawany był licznym przesłuchaniom i represjom. Później został przeniesiony do więzienia śledczego w Olsztynie. W wyniku ogłoszonej amnestii więzienie opuścił w marcu 1947 roku. Wyjechał do Gdańska, gdzie zdał egzamin do Akademii Medycznej. Studiów jednak nie rozpoczął. Za działalność polityczną został relegowany z uczelni podczas inauguracji roku akademickiego.

W 1947 roku wyjechał do Szczecina, gdzie mieszkał jego młodszy brat. Tu w trybie eksternistycznym zdał maturę i podjął studia w Akademii Handlowej. Zmuszony trudną sytuacją finansową i opieką nad trojgiem młodszego rodzeństwa studia wkrótce przerwał. W celach zarobkowych związał się z zespołami recytatorskimi „Żywego Słowa”, działającymi przy Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” (1947-1950). Później pracował jako konferansjer i recytator w Agencji Artystycznej „Artos” oraz w Przedsiębiorstwie Imprez Estradowych (1949-1954). Wspólnie z aktorem i reżyserem Ryszardem Pietruskim współorganizował widowiska estradowe z cyklu Bawmy się razem. Był także inicjatorem imprez dla młodzieży Jacy jesteśmy, jakimi chcemy być.

W latach 1954-1962 występował na scenach Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. W 1958 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski – część teoretyczną w Warszawie i część praktyczną w Krakowie. Był jednym z inicjatorów i organizatorów pierwszych objazdów teatrów dramatycznych po terenie woj. szczecińskiego i województw ościennych.

Od 1962 do 1979 roku był aktorem i śpiewakiem solistą Operetki Szczecińskiej (późniejszy Teatr Muzyczny). W 1968 roku zdał eksternistyczny egzamin na solistę operetki.

Czynnie uczestniczył w pracach Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu oraz w Związku Artystów Scen Polskich (SPATiF-ZASP).

Aktywnie działał w Polskim Towarzystwie Kultury Fizycznej (1954-1980) oraz Zarządzie Głównym tego stowarzyszenia (1965-1979). Zajmował się organizacją szeroko pojętej turystyki rekreacyjnej, połączonej z imprezami o charakterze krajoznawczym, kulturalnym i artystycznym. Był zapalonym kajakarzem. W latach 1957-1990 działał w Komisji Turystyki Kajakowej przy Zarządzie Wojewódzkim PTTK w Szczecinie. Zorganizował 12 klubów kajakowych na terenie Szczecina i woj. szczecińskiego. Wykształcił liczne zastępy turystów-wodniaków. Był komandorem licznych krajowych i zagranicznych imprez kajakowych, m.in. co roku był komandorem Ogólnopolskiego Spływu „Regą do morza” (1959-1998), dwukrotnie kierował międzynarodowym spływem kajakowym im. Jana Sobieskiego na Dunaju na Węgrzech. Należał do pionierów ruchu turystyczno-krajoznawczego w Szczecinie i na Pomorzu Zachodnim. Był również autorem informatorów propagujących uprawianie turystyki wodnej wokół Szczecina.

Do końca życia związany z harcerstwem, działał w Kręgu Seniorów „Dęby”. Posiadał stopień harcmistrza.

Zmarł 10 lipca 2015 roku w Szczecinie. Został pochowany 15 lipca na Cmentarzu Centralnym (kw. 15B-16-3).

Po ćwiczeniach sztabowych WKU Szczecin – 20 listopada 1957

(fot. ze zbiorów Krzysztofa Wołosza)



Teatr (Szczecin)

Tytuł Autor/autor libretta Kompozytor Reżyseria Postać Teatr Data premiery
Ostry dyżur Jerzy Lutowski Ludwik Benoit Lekarz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 19 listopada 1955
Henryk VI na łowach Wojciech Bogusławski Karol Stromenger Ludwik Benoit Żołnierz I Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 18 lutego 1956
Dożywocie Aleksander Fredro Aleksander Fogiel Służący w oberży Państwowe Teatry Dramatyczne (Scena Kameralna) 15 maja 1956
Panie Kochanku Józef Ignacy Kraszewski Nina Burska Kozak Semenko Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 10 grudnia 1956
Pastorałka Leon Schiller Jan Maklakiewicz, Leon Schiller Ludwik Benoit Grześ Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 22 grudnia 1956
Mazepa Juliusz Słowacki Bogusław Madey Stefan Drewicz Chrząstka, dworzanin Wojewody Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 21 lutego 1957
Rzymska kurtyzana Marin Drżić Jan Janikowski (oprac. muz.) Henryk Lotar Hugo Tedesko Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 8 stycznia 1959
Maria Stuart Friedrich Schiller Aleksander Rodziewicz Oficer straży Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 14 marca 1959
Madame Sans-Gene Antoni Marianowicz, Janusz Minkiewicz Stefan Kisielewski Henryk Lotar Jolicoeur; Kawaler Corso Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 3 czerwca 1959
Podróż pana Perrichon (razem z Martin M.E.) Eugène Labiche, Edouard Martin Walerian Pawłowski Janusz Obidowicz Oberżysta Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 4 listopada 1959
Kram z piosenkami Leon Schiller Leon Schiller (oprac. muz.) Barbara Fijewska Król; Żołnierz II; Ułan; Mąż Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 15 września 1960
Zemsta Aleksander Fredro Józef Gruda Murarz II Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 7 grudnia 1960
Opera za trzy grosze Bertolt Brecht Kurt Weill Zdzisław Tobiasz Smith, dozorca więzienia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 23 marca 1961
Obrona Ksantypy Ludwik Hieronim Morstin Wanda Dubanowicz Aleksander Rodziewicz Niewolnik II Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 7 listopada 1961
Kordian Juliusz Słowacki Ryszard Gardo Ryszard Sobolewski Drugi młodzieniec; Spiskowy Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 16 stycznia 1962
Swobodny wiatr Wiktor Winnikow, Władimir Kracht, Wiktor Tipot Izaak Dunajewski Miroslav Kratochvil (Czechosłowacja) Komisarz policji; Chesterfield Państwowa Operetka 25 września 1962
Ja tu rządzę Wincenty Rapacki (syn) Zygmunt Wiehler Ewa Różbicka Wacław Państwowa Operetka 10 listopada 1962
Bal w Savoyu Alfred Grünwald, Fritz Lohner Beda Paul Ábrahám Edmund Wayda Maurice; Speaker Państwowa Operetka 13 marca 1963
Czarujący Giulio Pietro Garinei, Sandro Giovannini Gorni Kramer Danuta Baduszkowa Reżyser Państwowa Operetka 15 października 1963
Szalony sylwester (program składankowy z udziałem artystów Operetki Szczecińskiej) Ref-Ren różni kompozytorzy Antoni Kaczorowski obsada aktorska Sala ZBM (Kino „Promień”) 31 grudnia 1963
Can-Can Abe Burrows Cole Porter Edmund Wayda Policjant I; Kelner I; Rene; Lekarz Państwowa Operetka 29 stycznia 1964
Ciotka Karola Brandon Thomas Władysław Szpilman Henryk Cajzel Brassett, służący Państwowa Operetka 14 kwietnia 1964
Życie paryskie Władysław Krzemiński wg Henri Meilhaca i Ludovica Halévy Jacques Offenbach Ewa Kołogórska Pan Bobinet; Naczelnik stacji Państwowa Operetka 16 czerwca 1964
Wesoła wdówka Victor Léon i Leo Stein Franz Lehár Edmund Wayda Raoul de Saint Brioche Państwowa Operetka 14 października 1964
Panna Wodna Józef Słotwiński, Walery Jastrzębiec Jerzy Lawina-Świętochowski Beata Artemska John Old Town Państwowa Operetka 3 lutego 1965
Nasze kochane żony Eric Vivian Tidmarsh Edmund Borowski Henryk Cajzel James Hicks Państwowa Operetka 19 marca 1965
Czerwony Kapturek Marian Niewiarowski Władysław Szpilman Maria Billiżanka Żuk Państwowa Operetka 27 kwietnia 1965
Paganini Paul Knepler, Ben Jenbach Franz Lehár, Edmund Borowski (muzyka baletowa) Tadeusz Laskowski Philippo, wieśniak; Mistrz ceremonii księcia Lucchi Państwowa Operetka 30 września 1965
My Fair Lady Alan Jay Lerner wg komedii Pigmalion George'a Bernarda Shawa Frederick Loewe Emil Chaberski Ambasador; Kelner George Państwowy Teatr Muzyczny 19 lutego 1966
Ptasznik z Tyrolu Moritz West (Moritz Nitzelberger) i Ludwig Held wg pomysłu Fr. Bieville'a Karl Zeller Edmund Wayda Egydi Państwowy Teatr Muzyczny 12 października 1966
Hrabina Marica Julius Brammer, Alfred Grünwald Emmerich Kálmán Edmund Wayda Karol Liebenberg, oficer Państwowy Teatr Muzyczny 19 lipca 1967
Nitouche Henri Meilhac, Albert Millaud Hervé (Louis Auguste Florimond Ronger) Juliusz Lubicz-Lisowski Gustaw Państwowy Teatr Muzyczny 21 stycznia 1968
Noc w Wenecji Friedrich Zell, Richard Genée Johann Strauss (syn) Tadeusz Laskowski Giorgio Testaccio Państwowy Teatr Muzyczny 3 maja 1968
Dama od Maxima Antoni Marianowicz wg komedii Georges'a Feydeau Ryszard Sielicki Aleksander Długosz Doktor Mongicourt Państwowy Teatr Muzyczny 3 września 1968
Student żebrak Friedrich Zell, Richard Genèe Karl Millöcker Janusz Marzec Onufry; Piffke Państwowy Teatr Muzyczny 21 grudnia 1968
Dziś do ciebie przyjść nie mogę Lech Budrecki, Ireneusz Kanicki różni kompozytorzy Ireneusz Kanicki obsada aktorska (m.in. w etiudach Warta, Pogrzeb, Asturia) Państwowy Teatr Muzyczny 12 kwietnia 1969
Wiedeńska krew Victor Léon, Leo Stein Johann Strauss (syn) Zofia Weissówna Hrabia Bitowski; Fiakier Państwowy Teatr Muzyczny 26 września 1969
Eksportowa żona Jan Majdrowicz Stanisław Renz Stanisława Stanisławska, Jan Majdrowicz Mr. Plums Państwowy Teatr Muzyczny 20 listopada 1969
Inez (musical) Kazimierz Andrzej Czyżowski Edmund Borowski Janusz Marzec Brun, kapitan m/s „Tramp” Państwowy Teatr Muzyczny 12 marca 1970
Gejsza Oven Hall, Harry Greenbank Sydney Jones Jan Wodzyński Imari Państwowy Teatr Muzyczny 30 września 1970
Cygańska miłość Alfred Maria Willner, Robert Bodanzky Franz Lehár Aleksander Długosz Oficer I Państwowy Teatr Muzyczny 23 maja 1971
Kraina uśmiechu Victor Leon, Ludwig Herzen Franz Lehár Tadeusz Bursztynowicz Bill Watergold Państwowy Teatr Muzyczny 15 grudnia 1971
Krakowiacy i Górale Wojciech Bogusławski Jan Stefani Tadeusz Bursztynowicz Miechodmuch Państwowy Teatr Muzyczny 19 kwietnia 1972
Aniuta Jakub Zyskind Jurij Milutin Władimir Kurecznik Łukiszkin Państwowy Teatr Muzyczny 29 grudnia 1972
Bal w operze Wiktor Leon i Hugo von Waldberg wg komedii Trzy różowe domina Alfreda Charlemagne Delacoura i Alfreda Hennequina Richard Heuberger Henryk Mozer Filip, starszy kelner Państwowy Teatr Muzyczny 18 kwietnia 1973
Domek trzech dziewcząt Alfred Willner, Heinz Reichert wg powieści Schwammerl Rudolfa Hansa Bartscha Heinrich Berté wg muzyki Franza Schuberta Tadeusz Bursztynowicz Hrabia Scharntorff Państwowy Teatr Muzyczny 18 lipca 1973
Pancerni i pies Maria i Janusz Przymanowscy Benedykt Wojciech Konowalski Tadeusz Bursztynowicz Generał Państwowy Teatr Muzyczny 25 kwietnia 1974
Piękna Helena Janusz Minkiewicz wg Henri Meilhaca i Ludovica Halevy'a Jacques Offenbach Tadeusz Bursztynowicz Filokomes; Eutykles Państwowy Teatr Muzyczny 19 lutego 1975
W imieniu brawa (zdarzenie muzyczno-teatralne) Lech Terpiłowski, Andrzej M. Trzos P. Ábrahám, L. Bernstein, I. Dunajewski, K. Gaertner, J. Gilbert, J. Herman, E. Kálmán, F. Lehár, M. Leigh, F. Loewe, T. Mackeben, J. Offenbach, C. Porter. L. Różycki, M. Sart, J. Strauss syn Jerzy Ukleja Sprawozdawca prasowy Państwowy Teatr Muzyczny 28 czerwca 1975
Wesoła wdówka Victor Leon, Leo Stein Franz Lehár Tadeusz Bursztynowicz Służący Państwowy Teatr Muzyczny 28 stycznia 1976
Machiavelli (musical) Antoni Marianowicz i Ryszard Marek Groński wg komedii Mandragora Nicolo Machiavellego Jerzy Wasowski Ewa Kołogórska Oberżysta Państwowy Teatr Muzyczny 20 października 1976
Rose Marie Otto Harbach, Oskar Hammerstein Rudolf Friml, Herbert Stothart Tadeusz Bursztynowicz Indianin Czarny Orzeł Państwowy Teatr Muzyczny 25 maja 1977
Kulig (śpiewogra) Łucjan Kamieński, Jan Maklakiewicz, Józef Elsner, Fryderyk Chopin, Karol Kurpiński, Stanisław Moniuszko, Leon Schiller i inni Jerzy Ukleja wg układu tekstu Leona Schillera i Juliana Tuwima Jerzy Ukleja Część I (Kuligowy zajazd) – Latarnikj; Część III (Staropolskie zapusty) – Latarnik Państwowy Teatr Muzyczny 13 kwietnia 1978
Słodka Irma Alexandre Breffort Margueritte Monnot Czesław Szpakowicz Kuba Państwowy Teatr Muzyczny 14 czerwca 1978



Za kulisami

Na scenie



Telewizja

Tytuł Kompozytor Autor libretta Reżyseria Realizacja TV Postać Data premiery
Gejsza Sidney Jones Oven Hall, Harry Greenbank Jan Wodzyński Imari 24 października 1971 – przeniesienie z PTM (pr. lokalny)
Krakowiacy i Górale Jan Stefani Wojciech Bogusławski Tadeusz Bursztynowicz Miechodmuch 1 stycznia 1973 (TVP1 - pr. ogólnop.)
Aniuta Jurij Siergiejewicz Milutin Jurij Zyskind Tadeusz Bursztynowicz Irena Sobierajska Łukiszin 3 czerwca 1975 (TVP2 - pr. ogólnop.)



Nagrody i wyróżnienia

  • 1970 – Nagroda Miasta Szczecina za działalność kulturalno-oświatową
  • Honorowy Obywatel Miasta i Gminy Ulanów n. Sanem
  • Honorowy Żołnierz 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg
  • 1945 – Krzyż Walecznych (nadany przez Delegaturę Sił Zbrojnych na Kraj)
  • 1970 – Złota Honorowa Odznaka PTTK
  • 1971Złota Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego
  • 1972 – medal pamiątkowy za zasługi położone dla rozwoju kultury fizycznej i turystyki w województwie szczecińskim
  • 1973 – Medal ZW LOK za współpracę
  • 1973 – Odznaka „100-lecia Zorganizowanej Turystyki w Polsce”
  • 1974 – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1974 – Złoty Krzyż Zasługi PCK
  • 1976 – Odznaka i medal TPS „Zasłużony dla Miasta Szczecina”
  • 1977 – Medal „Zasłużony dla Miasta Łobez”
  • 1979 – Złota Odznaka Zasłużony Działacz Turystyki
  • 1983 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1984 – Zasłużony Działacz Kultury
  • 1987 – Medal „Zasłużony dla Miasta Gryfice”
  • 1995 – Krzyż Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”
  • 1995 – Srebrny Krzyż Zasługi dla ZHP z Mieczami
  • 1998 – Krzyż Więźnia Politycznego
  • 1998 – Order Męczeństwa i Zwycięstwa
  • 1998 – Krzyż Niezłomnych
  • 1999 – Krzyż Walki o Niepodległość
  • 2000 – Medal 50-lecia Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego
  • 2000 – Złoty Krzyz Zasługi dla ZHP
  • 2004Medal za Zasługi dla Miasta Szczecina
  • 2005Złota Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego
  • 2006 – Krzyż Walecznych (odznaczenie przyznane w 1945 roku)
  • 2007 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2010 – Wielki Order Św. Ottona z Bambergu
  • 2013 – Medal Pro Patria



Ciekawostki



Bibliografia

Inne źródła





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz