Lubiechów Górny

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geolokalizacja: 52.910453,14.230578


Lubiechów Górny
Nazwa niemiecka Hohenlübbichow
Powiat gryfiński
Gmina Cedynia
Sołectwo Lubiechów Górny
[ Strona internetowa miejscowości.]

Lubiechów Górny (dawniej Hohenlübbichow) — wieś w gminie Cedynia w powiecie gryfińskim.

Położenie

Wieś położona w północnej części gminy Cedynia (4 km na północny wschód od Cedyni. Od wschodu sąsiaduje z Czachowem (odległość 2,5 km), a od zachodu z Lubiechowem Dolnym (odległość 2 km). Miejscowość usytuowana jest w otulinie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego na południowym skraju Puszczy Piaskowej.

Historia

Wieś wzmiankowana w 1316 roku jako Lubegowe. Można jednakże przypuścić, że powstała kilkadziesiąt lat wcześniej. W 1352 roku miejscowość została bowiem określona jako Dutzen Lubbechow, czyli niemiecki Lubiechów (w przeciwieństwie do pobliskiego Wendischen Lubbechow - słowiańskiego Lubiechowa Dolnego), co pozwala stwierdzić, że była wsią kolonizacyjną na prawie niemieckim, zasiedloną osadnikami z Zachodu w drugiej połowie XIII wieku. Na taką genezę Lubiechowa Górnego wskazuje również architektura tutejszego kościoła - dobrze obrobione kwadry granitowe oraz charakterystyczny cokół świadczą, że obiekt mógł powstać w toku wspomnianej kolonizacji. W 1337 roku pola wsi mierzyły 40 łanów. Znajdowały się w niej wówczas posiadłości rodów: von Velteyn, Lindekow i Gerhard. W 1352 roku wieś była już własnością tylko jednego rodu - von Brederlowów, a w 1463 - Blocków. W 1472 roku jej panami zostali przedstawiciele rodu von Schöningów. Pod ich władzą znajdowała się ona do końca XVII wieku. W 1700 roku po rozstrzygnięciu sporu o spłatę długów włości lubiechowskie znalazły się w ręku von der Marwitzów. W końcu XVIII wieku weszły zaś - drogą mariażu - do własności rodziny von Zychlinsky. W kolejnych dziesięcioleciach często zmieniały właścicieli - aż do 1870 roku, kiedy - znów poprzez mariaż - ich właścicielem został Robert von Keudell. W 1927 roku Lubiechów Dolny łącznie z folwarkiem liczył 598 mieszkańców, a jego pola mierzyły 2809,8 ha.

Zabytki

Bibliografia

  • Rymar, Edward. Reslawizacja nazw miejscowości na obszarze ziemi chojeńskiej i mieszkowickiej w latach 1945-1947. „Przegląd Zachodniopomorski” 1996, z. 3, s. 237-281.
  • Voss, Georg. Hoppe, Willy. Hohenlübbichow. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. III: Die nördlichen Orte. Berlin 1927.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke