Mieszewo

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieszewo
Nazwa niemiecka Meesow
Nazwa przejściowa Mierzyn
Powiat łobeski
Gmina Węgorzyno
Sołectwo Mieszewo
Strona internetowa miejscowości.

Geolokalizacja: 53.600247,15.385122

Mieszewo - wieś sołecka, owalnica o zabudowie zwartej, głównie parterowej. Rozciąga się na przestrzeni ok. 1,5 km z północnego zachodu na południowy wschód przy drodze DobraŁobez, nad rzeką Ukleją. Wysokość 75 – 80 m n.p.m.

Obiekty fizjograficzne

Jezioro Okrzeja - położone na południowy zachód od wsi. Powierzchnia 100,7 ha. Lustro wody na wysokości 67 m n.p.m. Maksymalna: długość 1,6 km, szerokość 0,8 km. Długość linii brzegowej 3,8 km. Głębokość: maksymalna 4,4 m, średnia 3,2 m. Brzegi trudno dostępne, porośnięte trzcinami i olszyną. Przez jezioro przepływa rzeka Ukleja.

Przyroda

  • Park dworski, naturalistyczny, z drugiej połowy XIX wieku. Powierzchnia 3,8 ha. W parku m.in. grab o obwodzie 280 cm, buk odmiana purpurowa o obwodzie 390 cm.
  • Topola o obwodzie 425 cm; przed mostkiem na Uklei, po prawej stronie drogi do Orla.

Historia

Wieś wymieniona jako Mesowe w 1284 roku w dokumencie sprzedaży cystersom z Dyjament. Wchodziła wówczas w skład Krainy Zwierzynieckiej. W 1866 roku mieszkało w niej 306 osób, było 41 domów mieszkalnych. Folwark stanowił własność rodu von Dewitz, mieszkało tam 238 osób w 14 domach[1].

Samorząd

Wieś jest siedzibą sołectwa Mieszewo.

Kultura

Świetlica wiejska

Oświata

Punkt Przedszkolny

Demografia

W 2008 roku wieś zamieszkiwało 379 osób. W roku 2010 liczba mieszkańców wyniosła 391 (194 kobiet i 197 mężczyzn):

  • 18,4% w wieku przedprodukcyjnym
  • 64,2% w wieku produkcyjnym
  • 17,4% w wieku poprodukcyjnym[2].

Zabytki

  • Kościół parafialny św. Józefa, z XV wieku, z głazów narzutowych, kryty dachówką; położony w centrum wsi, na nawsiu. Wieża neogotycka, na planie kwadratu, z iglicą, kryta blachą. Empora z 1623 roku. W ścianie południowej wmurowana kropielnica z XII wieku. <br\> Kościół wpisany 18 kwietnia 1994 roku do rejestru zabytków pod numerem 1259[3].
  • Młyn z XIX wieku, murowany, dwukondygnacyjny, kryty dachówką; nad Ukleją, w centrum wsi. Obiekt nieczynny.

Pomnik

Miejsce upamiętniające mieszkańców wsi poległych w czasie I wojny światowej; nad Ukleją, na niewielkim wzgórzu, po prawej stronie drogi do miejscowości Orle. Kształt koła o średnicy 25 m. Dookoła ustawione głazy narzutowe z nazwiskami poległych. Na środku 5-metrowy krzyż z głazów ciosanych.

Przypisy

  1. Kosacki Jerzy, Mirosław, Krzysztoń Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991, s. 65-68
  2. Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims
  3. Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach. W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Kosacki, Jerzy Mirosław, Krzysztoń, Jan. Miasto i Gmina Węgorzyno. Słownik Krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej woj. szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK, 1991
  • Portret miejscowości statystycznych w gminie Węgorzyno. W: Główny Urząd Statystyczny. Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://www.stat.gov.pl/bdl/app/samorzad_m.dims
  • Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach. W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]. Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Jan Krzysztoń