Mirosław Lalak
| Mirosław Lalak | |||
| historyk i teoretyk literatury, krytyk literacki | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 15 sierpnia 1955 | ||
| Miejsce urodzenia | Resko | ||
| Data śmierci | 24 marca 1999 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Komunalny w Łobzie sektor IGR_NC, rz. 1, nr 11 | ||
| Lokalizacja grobu | zobacz na mapie | ||
| Narodowość | polska | ||
| Pseudonim | Marek Skwierczyk | ||
Mirosław Lalak (1955-1999) – historyk i teoretyk literatury, krytyk literacki.
Życiorys
Mirosław Lalak urodził się 15 sierpnia 1955 roku w Resku. Jego ojciec, Zdzisław był mechanikiem samochodowym, a matka, Teresa z Mamczarków, księgową. W 1975 roku zdał maturę w Technikum Elektrycznym w Stargardzie. Później rozpoczął studia polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie. W 1979 r. uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy o Konstantym Ildefonsie Gałczyńskim, którą napisał pod opieką Erazma Kuźmy. Następnie rozpoczął pracę w Zakładzie Historii i Teorii Literatury (później Zakładzie Teorii Literatury) Instytutu Filologii Polskiej WSP w Szczecinie[1].
Debiutował w 1978 roku recenzją na łamach czasopisma „Głos Szczeciński”, w którym publikował później wielokrotnie. Pisywał także m.in. w „Kierunkach”, „Nowych Książkach”, „Między innymi”, „Morzu i Ziemi” i „Zeszytach Naukowych Uniwersytetu Szczecińskiego”. W latach osiemdziesiątych aktywnie uczestniczył w działalności podziemnej opozycji.
W latach 1979-1984 uczęszczał na studia doktoranckie w Instytucie Badań Literackich Państwowej Akademii Nauk. Wtedy odbył również roczną służbę wojskową. Doktorat uzyskał w 1990 roku na podstawie rozprawy Między historią a biografią. O prozie Stanisława Rembeka, która w zmodyfikowanej wersji ukazała się drukiem rok później[2].
Od 1990 roku pracował jako adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Szczecińskiego. Wykładał również na polonistycznych studiach zawodowych w Koszalinie i Gorzowie Wielkopolskim. Prowadził warsztaty dziennikarskie dla studentów polonistyki US. Wchodził w skład komisji Olimpiad Literatury i Języka Polskiego.
Był animatorem życia literackiego i kulturalnego w Szczecinie. Promował lokalnych pisarzy. Sam od 1992 roku należał do szczecińskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, gdzie pełnił funkcję sekretarza w latach 1992-1996, a od 1996 roku wiceprezesa. Był pomysłodawcą i pierwszym redaktorem naczelnym szczecińskiego dwumiesięcznika kulturalnego „Pogranicza” powstałego w 1994 roku.
Z jego inicjatywy ruszyły przygotowania do stworzenia przewodnika encyklopedycznego Literatura na Pomorzu Zachodnim. Zmarł jednak tragicznie 24 marca 1999 roku w Szczecinie na skutek obrażeń doznanych w wypadku samochodowym, nie doczekał więc publikacji tej książki. Pochowany jest na cmentarzu w Łobzie.
Wspomnienia o Mirosławie Lalaku ukazały się w numerze 3/1999 „Pograniczy”. Pisali o nim m.in. Erazm Kuźma, Piotr Michałowski, Dariusz Śnieżko, Inga Iwasiów, Artur Daniel Liskowacki, Dariusz Bitner i Grażyna Borkowska.
Twórczość
- 1991 – Między historią a biografią. O prozie Stanisława Rembeka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin
- 2004 – Niepokojąca reszta. Szkice krytyczne, wybrał, opracował i wstępem opatrzył A. Skrendo, Wydawnictwo 13 Muz, Szczecin
Prace redakcyjne
- 1991 – Autor i jego wcielenia. Szkice o roli autora w literaturze, pod red. E. Kuźmy i M. Lalaka. Wydawnictwo Glob, Szczecin
- 1992 – Wizje końca świata w literaturze. Materiały z konferencji Obrazy Końca Świata w Literaturze zorganizowanej w dn. 23-25 kwietnia 1990 roku w Szczecinie, pod red. M. Lalaka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin
- 1993 – Z problemów podmiotowości w literaturze polskiej XX wieku, pod red. M. Lalaka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin
Przypisy
Linki
Spis artykułów Mirosława Lalaka w bazie PUBLI.
Bibliografia
- A. Sulikowski, Z perspektywy koszar. Wspomnienie o Mirku Lalaku, „Przegląd Uniwersytecki” 1999 nr 8-12.
- P. Michałowski, Mirosław Lalak (15 sierpnia 1955 - 24 marca 1999), „Pamiętnik Literacki” 90/4, s. 233-239.
