Otto Altenburg

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Otto Altenburg
historyk i profesor gimnazjalny
brak zdjecia
brak zdjecia
Data urodzenia 5 sierpnia 1873
Miejsce urodzenia Skolwin
Data śmierci 17 grudnia 1950
Miejsce śmierci Greifswald
Narodowość niemiecka


Otto Paul Erich Altenburg (1873-1950) - historyk i profesor gimnazjalny.

Życiorys

Otto Paul Erich Altenburg urodził się 5 sierpnia 1873 roku w Skolwinie (obecnie dzielnica Szczecina), jako syn nauczyciela. Uczęszczał do König-Wilhelms-Gymnasium w Szczecinie, które ukończył po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w roku 1893. Studiował filologię klasyczną, germańską i historię na uniwersytecie Halle, Getyndze i w Greifswaldzie. 8 stycznia 1898 roku na uniwersytecie w Greifswaldzie złożył egzamin doktorski, broniąc dysertacji De sermone pedestri Italorum vetustissimo. W tym samym roku przystąpił do egzaminu nauczycielskiego, uzyskując kwalifikacje do nauczania języków – łaciny, greki i niemieckiego oraz religii.

W roku 1899 Altenburg rozpoczął roczne seminarium w szczecińskim Marienstiftsgymnasium, a roczny okres próbny odbył w Königliches Pädagogium w Putbus. Po zakończeniu okresu próbnego jako nauczyciel pomocniczy (Hilfslehrer) dołączył do grona nauczycieli w Stadtgymnasium w Szczecinie. Tam 1 czerwca 1906 roku uzyskał awans na profesora gimnazjalnego (Oberlehrer), a 24 czerwca 1913 roku otrzymał tytuł profesora. W tym samym roku 22 lipca nadano mu godność Radcy IV Klasy (Räte IV. Klasse).

Altenburg obok swojej działalności pedagogicznej wiele uwagi poświęcił badaniom historycznym i szeroko pojmowanej kulturze regionu pomorskiego. Na wiele długich lat zawiązał się z Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde, publikując wiele swoich prac w periodykach towarzystwa: Baltische Studien i Monatsblätter. Jego artykuły pojawiały się też w innych regionalnych czasopismach, takich jak: Nachrichtenblatt des Stettiner Verkehrsverein, Unser Pommerland i Das Bollwerk oraz w szczecińskiej i regionalnej prasie: Ostsee-Zeitung, General-Anzeiger, Pommersche Tagespost, Insel und Welt, czy Am Pommerschen Herd.

28 kwietnia 1930 Otto Altenburg został wybrany na miejsce zmarłego Carla Fredricha (1871-1930), przewodniczącym szczecińskiego Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde, którym pozostał do roku 1933.

W badaniach historycznych Altenburg skupił się przede wszystkim na historii Szczecina, o czym świadczą publikacje: Stettin im eisernen Jahr. Zeitgenössische Berichte (1913), Französische Kriegsgefangene 1870/71 in Stettin (1920) i Die Anfänge der preussischen Kriegsmarine in Stettin (1922). Wiele uwagi poświęcił też postaciom związanych z kulturą miasta, wśród których znalazła się biografia szczecińskiego kompozytora Carla Loewego (1796-1869), Elisabeth Christine Ulrike von Braunschweig-Wolfenbüttel (1746-1840), historyka i poety Ludwiga Giesebrechta (1792-1873), wieloletniego przewodniczącego towarzystwa Hugo Lemckego (1835-1925). Obraz szczecińskiej kultury mieszczańskiej z czasów Goethego przedstawił w Die Tilebeins und ihr Kreis (1937), jak również związek Johanna Wolfganga von Goethe z Pomorzem w Goethe und Pommern (1932).

Do wartościowych prac Altenburga należą wydawnictwa jubileuszowe szczecińskich firm, w których zamieścił opracowania dotyczące historii przemysłu stoczniowego, cukierniczego, chemicznego, winiarskiego i drukarskiego. Ważne tym bardziej, że znaczna część źródeł, z których korzystał Altenburg jest dziś niedostępne. Do nich należą: Schiffswerft Nüscke & Co (1915), Pommerschen Provinzial-Zuckersiederei (1917), Seifensiederei Schindler & Muetzell (1918), Léon Sauniers Buchhandlung (1926), Weinbrennerei und Weinhandlung H. R. Fretzdorff (1929).

1 października 1935 roku Altenburg przeszedł na emeryturę. W roku 1945 opuścił Szczecin i zamieszkał w Grimmen. Skąd w niedługim czasie przeprowadził się do Greifswaldu, w którym przebywał aż do swojej śmierci w roku 1950.

Otto Paul Erich Altenburg zmarł 17 grudnia 1950 roku w Greifswaldzie.

Publikacje (wybór)

  • Stettin im eisernen Jahr. Zeitgenössische Berichte. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 17, 1913, s. 149-232.
  • Geschichte der Firma Nüscke & CO. Stettin 1915.
  • Pommersche Provinzial-Zuckersiederei 1817-1917. Stettin 1917.
  • Denkschrift zum 75jährigen Bestehen der Firma. Schindler & Muetzell Nachf. 1843-1918. Stettin 1918 [wspólnie z Kasimirem Krawczynskim].
  • Französische Kriegsgefangene 1870/71 in Stettin. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 23, 1920, s. 147-166.
  • Die Anfänge der preussischen Kriegsmarine in Stettin. Greifswald 1922 (2., vermehrte Aufl. Karlsruhe 1936).
  • Carl Loewe. Beiträge zur Kenntnis seines Lebens und Schaffens. Stettin 1924.
  • Elisabeth, Prinzessin von Braunschweig, eine ungekrönte preussische Königin. Stettin 1924.
  • Stettiner Kulturbilder aus den Jahren 1835 bis 1850 nach Briefen Dr. Carl Stahrs. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 27, 1925, s. 257-336.
  • Stettiner Kulturbilder (zweiter Teil) aus den Jahren 1851-1863 nach Briefen Dr. Carl Stahrs. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 28, 1926, 327-401.
  • 100 Jahre Léon Sauniers Buchhandlung 1826-1926. Stettin 1926.
  • Wilhelm Meinholds Beziehungen zu Zeitgenossen. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 31, 1929, s. 208-235.
  • Hundert Jahre H. R. Fretzdorff, Weinbrennerei, Grossdestillation und Weinhandlung, Stettin. Geschichte des Hauses. Stettin 1929.
  • Aus der Geschichte des Theaters in Pommern während der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 33, 1931, H. 1, s. 197-216.
  • Das Buch der alten Firmen. Der Stadt und des Handelskammerbezirkes Stettin im Jahre 1931. Leipzig [1931].
  • Goethe und Pommern. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 34, 1932, s. 1-55.
  • Alwine Wuthenow. W: Pommersche Lebensbilder. Bd. 1. Stettin 1934, s. 197-207.
  • Hugo Lemcke. Ein Leben der Arbeit und des Erfolges. Stettin 1935.
  • Die Tilebeins und ihr Kreis. Stettiner Bürgerkultur im 18. und 19. Jahrhundert, vornehmlich in der Goethezeit. Stettin 1937.
  • Daniel Blecks. Ein pommerscher Volksheld in der Franzosenzeit. Stettin 1939.
  • Hermann Petrich. W: Pommersche Lebensbilder. Bd. 3. Stettin 1939, s. 539-367.

Bibliografia

  • Warnke, Richard. Professor Altenburg gestorben. Stettiner Nachrichten. 2. Jg., 1951, Nr. 3, s. 10.
  • Ziegler, Hans; Haas, Alfred. 8.7.1860-27.7.1950. Otto Altenburg 5.8.1873- 17.12.1950. Blätter für deutsche Landesgeschichte. Bd. 89, 1952, s. 347.



Autor opracowania: Małgorzata Elżbieta Płoszczyńska


Źródło: „https://pomeranica.pl/wiki/index.php?title=Otto_Altenburg&oldid=242064”