Otto Nicolai

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otto Nicolai
kompozytor, dyrygent, organista
brak zdjecia
Data urodzenia 9 czerwca 1810
Miejsce urodzenia Królewiec
Data śmierci 11 maja 1849
Miejsce śmierci Berlin
Lata działalności 1826-1849
Narodowość niemiecka


Otto Nicolai (1810–1849) – kompozytor operowy, dyrygent, organista. Jeden z ważniejszych twórców niemieckiej opery romantycznej, autor opery "Wesołe kumoszki z Windsoru. W latach 18261828 mieszkał i kształcił się w Stargardzie.

Życiorys

Urodził się 9 czerwca 1810 roku w Królewcu. Już jako szesnastolatek z powodu nieprzyjaznej dla niego atmosfery w domu rodzinnym (jego ojcu Carlowi Nicolai, zależało głównie, na wykorzystaniu talentu muzycznego syna dla doraźnych korzyści finansowych) opuścił rodzinne strony. Zamierzał początkowo pojechać do Wrocławia, gdzie mieszkała jego rozwiedziona matka. Nie mając środków do życia, po drodze zarabiał grając na fortepianie i na organach, zatrudniając się do pomocy u kantorów i pastorów w różnych miejscowościach. Jesienią 1826 roku proboszcz wioski pod Stargardem skontaktował go z audytorem dywizji, radcą Augustem Adlerem, melomanem i człowiekiem bardzo życzliwym. Gdy młody Nicolai zagrał przed nim z nut koncert fortepianowy Jana Nepomuka Hummla, Adler zorganizował dla niego wieczorne kształcenie muzyczne i zdecydował się udzielać mu lekcji w Stargardzie. Wysyłał także własną dorożką młodego muzyka na objazdowe podróże koncertowe po okolicznych miastach m.in. (Pyrzycach, Myśliborzu i Choszcznie), polecając go uwadze w kręgach muzycznych. Po osiągnięciu odpowiedniego zezwolenia od ojca Nicolaia, za pośrednictwem jednego z przyjaciół z Królewca, Adler umieścił go w stargardzkiej szkole, gdzie Nicolai uczęszczał na pełne zajęcia muzyczne. Wreszcie w roku 1827 Adler wysłał Nicolaia ze swoją protekcją do Königlichen Institut für Kirchenmusik"", gdzie dyrektorem był Carl Zelter.

Po przedwczesnej śmierci włoskiego kompozytora operowego Vincenza Belliniego w roku 1835 i bodaj najsłynniejszej ówczesnej śpiewaczki operowej, Marii Malibran, Otto Nicolai skomponował utwory żałobne poświęcone obojgu zmarłym artystom i wkrótce zainteresował się muzyką operową. W 1837 roku został dyrektorem Kärtnertortheater w Wiedniu. Pierwszą jego operą był "Henryk II" (Enrico II), do libretta znanego librecisty Felice Romaniego, wystawiony w Trieście.

Cztery pierwsze opery napisał Nicolai do tekstów włoskich, dwie ostatnie (w tym najsłynniejszą "Wesołe kumoszki z Windsoru") do tekstów niemieckich. Niestety, nie doczekał wielkich sukcesów swojego dzieła – mimo początkowych pochwał opera została w Berlinie zdjęta z afisza. Przygnębiony kompozytor rozchorował się i dostał wylewu krwi do mózgu, co szybko skończyło się jego śmiercią 11 maja 1849 roku. Wkrótce potem jego ostatnia opera rozpoczęła tryumfalny pochód przez światowe sceny operowe.

Przez całe swoje życie Otto Nicolai pozostawał wdzięczny swojemu protektorowi Augustowi Adlerowi. Będąc już kierownikiem chóru katedralnego, kapelmistrzem Berlińskiej Opery Królewskiej i aktywnym kompozytorem odwiedzał go często w Stargardzie.

Twórczość

Opery:

  • "Enrico secondo" ("Henryk II"), inny tytuł: "Rosmonda d'Inghilterra" ("Rozamunda Angielska"), premiera: 26 listopada 1839, Triest. Libretto: Felice Romani.
  • "Il Templario" ("Templariusz"), premiera: Turyn, Teatro Reggio, 11 lutego. Libretto: Girolamo Maria Marini według Ivanhoe Waltera Scotta.
  • "Gildippe ed Odoardo". Premiera: Genua, 26 grudnia 1840. Libretto: Temistocle Solera.
  • "Il Proscritto" ("Wygnaniec"), premiera: Mediolan, Teatro alla Scala, 13 marca 1841, Libretto: G. Rossi.
  • "Die Heimkehr des Verbannten" ("Powrót wygnańca"), premiera: Wiedeń, 3 lutego 1844. Libretto: S. Kapper (przeróbka poprzedniej opery)
  • "Die lustigen Weiber von Windsor" ("Wesołe kumoszki z Windsoru"), premiera: Berlin, 9 marca 1849, Libretto: Salomon Hermann Mosenthal według Szekspira.

Bibliografia

  • Encyklopedia Muzyczna PWM. Red. Elżbiety Dziębowskiej. T. 4. Kraków 2002, s. 42-44.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Wojciech Kral