Plac Lotników

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plac Lotników
Śródmieście
Plac Lotników
(fot. Arkadiusz Bis)
  Nazwa pełna Plac Lotników
  Nazwa niemiecka Augustaplatz
  Osiedle Centrum
  Dzielnica Śródmieście
Zobacz ulicę na:
Mapa Google.
Google Street View.
Interaktywny Plan Miasta Szczecin.


Plac Lotników to jeden z głównych placów śródmieścia Szczecina, gdzie krzyżują się al.Papieża Jana Pawła II, ul. Jagiellońska, Kaszubska, Małopolska i Mazurska. Zabudowę stanowią budynki Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej oraz jednopiętrowy pawilon. W okolicach znajduje się Archiwum Państwowe w Szczecinie. Plac zdobi pomnik włoskiego kondotiera Bartolomeo Colleoniego.

Rys historyczny

Plac powstał w ostatnim dziesięcioleciu XIX w. i pełnił funkcję rekreacyjną dla spacerowiczów oraz stanowił punkt newralgiczny dla krzyżujących się tu ulic. W części spacerowej znajdowały się zadbane zieleńce. Oświetlenie stanowiły uliczne latarnie. Do 1945 roku plac nosił nazwę Augustaplatz, miał kształt prostokąta, nawierzchnię stanowiła ociosana kostka brukowa.

Plac Lotników (Augustaplatz) sprzed 1945 roku

W latach 50. XX w. część placu została uzupełniona zabudową socrealistyczną, następnie z biegiem czasu, modernistyczną. Okoliczną zabudowę stanowiły budynki Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej, która swoim zasięgiem obejmowała część al. Jedności Narodowej, Plac Lotników, ul. Mazurską i ul. Jaromira. Powojenna zabudowa utrzymała historyczny przebieg pierzei, nieznacznie zmieniając jej wysokość. Plac został zaprojektowany jako teren zielony z centralnym ciągiem pieszym wykonanym z płyt chodnikowych. Następnie przeprowadzono konkurs architektoniczno-urbanistyczny, w którym założono nową kompozycję placu, wkomponowując w jego przestrzeń pomnik Bartolomeo Colleoniego, który wywieziony do Warszawy w 1948 roku powrócił do Szczecina po wielu staraniach. Zwyciężyła koncepcja biura architektonicznego M. Ostrowski, M. Szymański, która zakładała stworzenie kamiennej powierzchni placu otoczonego amfiteatralną formą ciągu siedzisk, z wkomponowanymi mniejszymi formami rzeźbiarskimi. Zieleń do chwili obecnej stanowi bufor pomiędzy placem, a komunikacją kołową. Pozostawienie w centralnej części placu utwardzonej nawierzchni pozwala na organizowanie w jego przestrzeni czasowych imprez miejskich.

Galeria zdjęć



Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina t. I A-O (pod red. Tadeusza Białeckiego, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1999
  • B.Kozińska, Rozwój przestrzenny Szczecina od początku XIX wieku do II wojny światowej. Stowarzyszenie Historyków Sztuki Oddział Szczeciński, Szczecin 2002

Zobacz także





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Ewa Bączkowska