Portrety miast - Szprotawa (film)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Portrety miast - Szprotawa (1998) – film dokumentalny z cyklu Portrety miast, przedstawiający Szprotawę i jej mieszkańców. O bogatej i ciekawej historii miasta opowiada historyk, Zdzisław Marciniak. Według zapisków kronikarza Titmara, tu doszło do spotkania Bolesława Chrobrego z cesarzem Ottonem III. Prawa miejskie uzyskała Szprotawa w 1263 roku. Wraz z kamerą poznajemy nieliczne zachowane zabytki miasta (Szprotawa uległa zniszczeniu prawie w 70 proc. w ostatnim okresie II wojny światowej), m.in. najstarszą budowlę sakralną w mieście – późnoromański kościół pw. św. Andrzeja, pozostałe fragmenty murów miejskich z XIII i XIV w. wraz z Bramą Żagańską (obecnie siedziba Archiwum Państwowego), średniowieczny układ ulic wokół rynku i ratusza (unikatowa budowla z dwiema wieżami z XV w. – obecny kształt z XIX w.), kościół farny pw. NMP o barokowym wystroju, którego początki sięgają XIV w., ruiny późnobarokowego (1740) kościoła ewangelickiego, zbudowanego na fundamentach XIII w. zamku piastowskiego (kościół uległ zniszczeniu dopiero w latach 50. XX w.). Interesujące dokumenty związane z historią miasta i jego mieszkańcami prezentuje Mieczysław Pozoroszczyk, pracownik miejscowego muzeum. Jako hobbysta zbieraniem dokumentów zajął się w 1971 roku. W jego zbiorach znajdują się dokumenty i fotografie z lat ruchu oporu na tych ziemiach, działalności hitlerowskich obozów koncentracyjnych, osadnictwa w 1945 roku, organizacji władzy ludowej na tych terenach po wyzwoleniu. Burmistrz miasta, Franciszek Sitko, związany z miastem od czerwca 1945 roku, wspomina pierwsze powojenne lata w Szprotawie. Zastępca burmistrza, Józef Rubacha. przedstawia plany zagospodarowania w najbliższych latach miasta oraz okolicznych lotnisk, na których do 1992 roku stacjonowały wojska radzieckie. O przemyśle Szprotawy mówią Dominik Błaszczyk – pracownik miejscowej odlewni, oraz Zbigniew Suchecki – prezes fabryki świec. Historia Dolnośląskich Zakładów Odlewniczych sięga 1860 roku. Przed wojną produkowano tu m.in. zlewy i wanny. Przed samą wojną huta dostarczała części do wyrzutni torpedowych do łodzi podwodnych. W 1945 roku odlewnię przejęła i uruchomiła grupa osadników. Na cześć pierwszej zatrudnionej w zakładzie kobiety, odlewnie nazwano „Anna”. W czasie realizacji filmu, zakłady odlewnicze dostarczały elementy dla kolejnictwa i drogownictwa. Huta była największym zakładem w Szprotawie i przez lata należała do najhojniejszych sponsorów miasta. Utrzymywała klub sportowy i orkiestrę. W Szprotawie od ponad 150 lat działa też Fabryka Świec, która większą część produkcji przeznacza na eksport, głównie do Niemiec. Zakład zatrudnia niepełnosprawnych. Film realizowany był w okresie przygotowań do obchodów tysiąclecia spotkania Bolesława Chrobrego z Ottonem III.

Informacje o filmie

  • scenariusz i realizacja: Andrzej Androchowicz
  • zdjęcia: Tadeusz Owsianko
  • dźwięk: Artur Kuczkowski
  • montaż: Barbara Konstantin
  • opr. muzyczne: Elżbieta Łubińska
  • kier. produkcji: Mirosław Rutkowski
  • dane techn.: MV
  • czas: 30’
  • produkcja: TVP Wrocław 1998
  • emisja: 9 grudnia 1999, godz. 13.00 (TVP Regionalna - pasmo wspólne)



Szprotawa w grafikach Andrzeja Stefanowskiego



Inne filmy z cyklu





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz