Stanisław Modelski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Modelski
dziennikarz radiowy i telewizyjny, muzyk
brak zdjecia
(fot. Ryszard Pakieser - „Kurier Szczeciński”)
Data urodzenia 1 maja 1934
Miejsce urodzenia Międzychód
Data śmierci 1 września 2015
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 24A-8-01)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie



Stanisław Modelski (1934-2015) – dziennikarz radiowy i telewizyjny, muzyk, twórca środowiska jazzowego w Szczecinie, autor pierwszej w Polsce cyklicznej audycji poświęconej jazzowi, publicysta

Życiorys

Stanisław Modelski urodził się 1 maja 1934 roku w Międzychodzie (dawne woj. poznańskie).

Ze Szczecinem związany był od 1945 roku. Tu uczęszczał do szkoły muzycznej. W latach 1951-1955 kontynuował naukę w Państwowym Liceum Muzycznym w Krakowie. Po powrocie do Szczecina został zatrudniony w Rozgłośni Polskiego Radia jako redaktor muzyczny (od 1 września 1955). Był autorem wielu audycji i programów muzycznych popularyzujących muzykę, a zwłaszcza jazz. W 1957 roku w ramach sąsiedzkiej wymiany wyjechał do NRD, gdzie w tamtejszych rozgłośniach radiowych prezentował audycje o polskim jazzie. W warszawskim studiu S-2 dokonał pierwszych nagrań słynnego szczecińskiego zespołu Filipinki.

W 1957 roku przeszedł do pracy w powstającym Doświadczalnym Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie. Kierował Redakcją Muzyczną DOT, a od 1961 roku Redakcją Muzyczną Ośrodka TVP w Szczecinie. Był twórcą licznych programów i reportaży telewizyjnych o tematyce muzycznej, autorem relacji z dużych imprez muzycznych, m.in. z Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Kamieniu Pomorskim, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku oraz z Międzynarodowego Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu. Muzycznie zilustrował i opracował większość programów realizowanych w szczecińskim Radiu i Telewizji. Zdobył wiele nagród i wyróżnień dziennikarskich, m.in. „Złoty Ekran”.

Zafascynowany technikami rejestracji dźwięku oraz urządzeniami do jego zapisu, w 1962 roku podjął studia wieczorowe na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej, które ukończył z tytułem inżyniera-elektryka w 1967 roku.

Był wieloletnim i aktywnym działaczem jazzowym. Pierwsze kontakty z tym środowiskiem nawiązał jeszcze w Krakowie, przyjaźniąc się m.in. ze Zbigniewem Namysłowskim, Janem Byrczkiem, Romanem Dylągiem, Wojciechem Karolakiem, Andrzejem Trzaskowskim i Andrzejem Kurylewiczem. W szczecińskiej Rozgłośni Polskiego Radia stworzył cykliczną audycję poświęconą jazzowi Z jazzu, to co chcecie, która nadawano od maja 1956 roku. Była to prekursorska audycja tego typu w Polsce. Cieszyła się ogromnym powodzeniem nie tylko w kraju, ale i za granicą, o czym świadczyły entuzjastyczne listy z Czechosłowacji i z Ukrainy. Później prowadził poniedziałkową audycję 50 minut jazzu. Założył pierwszy w Szczecinie jazz-klub, którego siedziba mieściła się w studenckim klubie „Pimpuś” przy ul. Mickiewicza 66. Był także założycielem i liderem Jazz Kwartetu oraz współorganizatorem cyklicznych koncertów Oko w oko z jazzem. Uczestniczył w konferencji Komitetu Koordynacyjnego Jazz Klubów Polskich w Krakowie (11 maja 1958) oraz w licznych festiwalach, m.in. Jazz Jamboree, z których relacje zamieszczał w prasie muzycznej, głównie w miesięczniku „Jazz”. Był konferansjerem podczas koncertów jazzowych, m.in. kwartetu Zbigniewa Namysłowskiego (1965). W 1966 roku został gospodarzem Piwnicy Jazzowego przy klubie Kontrasty. Przez wiele lat działał w Sądzie Koleżeńskim Polskiej Federacji Jazzowej. W 2009 roku został Honorowym Prezesem Zachodniopomorskiego Stowarzyszenia Jazzowego w Szczecinie.

Pod koniec lat osiemdziesiątych wyjechał do USA, gdzie spędził prawie trzy lata. Po powrocie do kraju na krótko został przedstawicielem AmerBanku, pierwszego w powojennej Polsce banku z obcym kapitałem, założonego w Stanach Zjednoczonych m.in. przez pisarza Jerzego Kosińskiego i znanego działacza jazzowego Jana Byrczka.

Był członkiem SDRP „Pomorze Zachodnie” i Przewodniczącym Sądu Dziennikarskiego tego stowarzyszenia. W 1999 roku w plebiscycie szczecińskiego oddziału SDRP został wybrany Nestorem Roku.

Żona, Teresa, jest dziennikarką radiowo-telewizyjną i historykiem sztuki.

Zmarł 1 września 2015 roku w Szczecinie po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany 11 września na Cmentarzu Centralnym (kw. 24A-8-01).

Wybrane programy telewizyjne



W Telewizji



Wybrane filmy i reportaże

Tytuł Scenariusz Realizacja/reżyseria Forma twórczości Rok prod. Pierwsza emisja
Bomba Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1966 25 kwietnia 1966
Przyczółki nad Odrą Andrzej Androchowicz Janusz Rudnicki oprac. muzyczne 1966 5 maja 1966
Miasto młodości i perspektyw Bohdan Czarnocki Juliusz Burski oprac. muzyczne 1967
Kryptonim „Synteza” Andrzej Androchowicz, Jerzy Wołkochoń (współpr.) Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1972
Szczecin - pierwsze dni Andrzej Androchowicz, Bogdan Chocianowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1974
Tajemnica skarbca kamieńskiego Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1974
Towarzysze broni Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1976 3 czerwca 1976
Tobie Polsko śpiewamy Stanisław Modelski, Andrzej Wasylewski scenariusz, komentarz 1977
Trzymamy straż nad Odrą I Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1977
Trzymamy straż nad Odrą II Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1977
Ostatni rejs kapitana Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1979
Pamiętamy Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz dźwięk ( razem z Antonim Kujawą i Adamem Smolińskim) 1980
Wyzwolenie miasta Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1980
Pożegnanie statku Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1982 13 maja 1982
„Powstaniec Warszawski” Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1982 1 sierpnia 1982
Tu Polskie Radio Szczecin Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz oprac. muzyczne 1985
Czarodziej rylca oprac. muzyczne 1996
Paderewskiego życie po życiu Stefan Szlachtycz Stefan Szlachtycz obsada aktorska 1999



Wybrane spektakle teatralne



Wybrane artykuły

  • Spotkanie z Woody Hermanem i jego Trzódką, „Jazz” 1976 nr 4, s. 3-4



Nagrody i wyróżnienia

  • 1967 – dyplom uznania Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Szczecinie za zasługi w rozwoju Telewizji Polskiej na Ziemi Szczecińskiej w X-lecie nadania pierwszego programu ze Szczecińskiego Ośrodka TV
  • 1975 – dyplom honorowy z okazji XV-lecia Szczecińskiego Ośrodka TV
  • 2000 – honorowy tytuł „Nestor Roku 1999” w konkursie Zarządu Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej w Szczecinie



Odznaczenia



O Stanisławie Modelskim

Dla warszawiaka Poznań, Łódź czy Szczecin to „prowincja”, stąd i radiostacje tych miast określa się mianem radiostacji „prowincjonalnych”. A właśnie niektóre z nich przejawiają aktywną działalność jazzową. Chyba na pierwszym miejscu trzeba wymienić audycje nadawane przez rozgłośnię szczecińską już od 1956 roku. Autorem ich jest popularny muzyk i działacz jazzowy Stanisław Modelski, który przez ten okres zdołał nie tylko pozyskać wielu stałych słuchaczy, ale i sam stał się wytrawnym autorem radiowym. (Roman Waschko, Jazz od frontu i od kuchni, PWM, Kraków 1962)

Ciekawostki

  • Na początku lat sześćdziesiątych był autorem sygnału dźwiękowego do planszy Ośrodka Telewizyjnego w Szczecinie. Sygnał został zrealizowany przy użyciu dwóch waltorni oraz syren lodołamacza m/s „Swarożyc”, przyprowadzonego w kwietniu 1948 roku z Amsterdamu do szczecińskiego portu przez kpt. Konstantego Gowora
  • W 2016 roku na łamach „Kroniki Szczecina 2015-2016” (s. 185-188) ukazał się tekst ks. Jana Marcina Mazura Stanisław Modelski (1934-2015). Dziennikarz, pionier i propagator jazzu


Sygnał TVP Szczecin



Bibliografia

Inne źródła



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz