Wiesław Jaszczyński
| Wiesław Jaszczyński | |||
| lekarz, specjalista chorób tropikalnych, lekarz okrętowy, pilot samolotowy i szybowcowy | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 4 czerwca 1930 | ||
| Miejsce urodzenia | Warszawa | ||
| Data śmierci | 27 lipca 2017 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz w Józefowie | ||
Wiesław Jaszczyński (1930-2017) – lekarz, specjalista chorób tropikalnych, lekarz okrętowy, pilot samolotowy i szybowcowy
Życiorys
Wiesław Franciszek Jaszczyński urodził się 4 czerwca 1930 roku w Warszawie. W czasie wojny uczęszczał na tajne komplety. Był członkiem organizacji harcerskiej Szare Szeregi.
Po zakończeniu wojny naukę kontynuował w Gimnazjum im. Władysława IV. Maturę uzyskał w 1949 roku. Podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Jeszcze podczas studiów, w październiku 1954 roku, został pracownikiem Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej woj. warszawskiego z siedzibą w Aninie.
W 1956 roku, po ukończeniu studiów medycznych, z nakazem pracy wyjechał do Szczecina. Był lekarzem portowym, portowym Inspektorem Sanitarnym. Odbył półroczny kurs specjalistyczny w Londyńskiej Szkole Higieny i Medycyny Tropikalnej, zdobywając specjalizację I stopnia z epidemiologii i higieny ogólnej oraz II stopnia z medycyny morskiej i tropikalnej. Był kierownikiem przychodni „Gryf-Transocean”. Założył w Szczecinie i przez wiele lat prowadził Poradnię Chorób Jelitowych i Pasożytniczych.
Wielokrotnie pracował jako lekarz, pilot, tłumacz i kierownik terenowych baz akcji agrolotniczych w Egipcie, Iranie i w Sudanie. W 1971 roku, jako specjalista z zakresu medycyny tropikalnej, był przez 5 miesięcy lekarzem ekipy filmowej W pustyni i w puszczy podczas realizacji zdjęć w Egipcie. Jako naczelny lekarz w Międzynarodowym Porcie Lotniczym w Trypolisie (Libia), od strony medycznej zabezpieczał pielgrzymek do Mekki.
W latach 80. był represjonowany za przynależność do „Solidarności” (zarekwirowanie paszportu i książeczki żeglarskiej oraz zakaz wyjazdów za granicę). W rządzie Tadeusza Mazowieckiego otrzymał stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego i Wiceministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Był prezesem władz wojewódzkich i wiceprezesem władz naczelnych Polskiego Towarzystwa Higienicznego.
Od 1991 roku wieloletni prezes Aeroklubu Szczecińskiego. Prezes Aeroklubu Polskiego. Jako pilot wylatał 1268 godzin na 14 typach samolotów i 220 godzin na szybowcach. Był wielokrotnym liderem przelotów samolotów dostarczanych z Polski do krajów Afryki. Był wiceprezydentem Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI) oraz członkiem Komitetu Statutowego tej organizacji. W 2002 roku, jako 62. osoba i jedyny Polak w 95-letniej historii organizacji, otrzymał godność członka honorowego Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI).
W gimnazjum i liceum należał do Związku Młodzieży Polskiej. Od 1961 roku był członkiem Stronnictwa Demokratycznego. Z członkostwa w tej organizacji zrezygnował w 1982 roku. Od 1980 roku był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”.
Zmarł 27 lipca 2017 roku w Szczecinie. Został pochowany 7 sierpnia na cmentarzu w Józefowie k. Otwocka.
Publikacje
- 2013 – Szczecińska komunikacja lotnicza (współautorka Anja Tatarczuk), sedina.pl online
- 2015 – Lotnictwo na Pomorzu Zachodnim (współautorzy Czesław Staniewicz i Jerzego Wikło)
Nagrody i wyróżnienia
2002 – członek honorowy Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI)
Odznaczenia
- 1959 – srebrna odznaka szybowcowa Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI)
- 1968 – Odznaka Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego
- 1969 – Srebrny Krzyż Zasługi
- medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- 2001 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
