Stanisława Engelówna
Stanisława Engelówna (1908-1958) – aktorka
Stanisława Engelówna (właśc. Stanisława Angel) urodziła się 23 kwietnia 1908 roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką Aleksandra i Antoniny Anglów.
Początkowo uczyła w szkole by w 1935 roku zdać eksternistycznie egzamin Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała w "Dożywociu" Aleksandra Fredry w Teatrze Narodowym gdzie występowała od 1935 do 1938, zaś sezon 1938-39 spędziła w Miejskim Teatrze w Łodzi. W tym też czasie zagrała w kilku filmach. Najbardziej znane filmy, w których wystąpiła to Wrzos (1938) i Serce matki (1938). Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Wybuch wojny przerwał dobrze zapowiadającą się aktorkę o zacięciu dramatycznym. Po wojnie najpierw występowała w warszawskich teatrach by w 1949 przenieść się do Szczecina i tam występować w Teatrze Dramatycznym. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.
Zmarła 7 sierpnia 1958 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 20A-4-3).
Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.
Nagrody
- 1956 – Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej