Włodzimierz Kaczmarek

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Kaczmarek
etnograf, archeolog, dziennikarz radiowy i telewizyjny
brak zdjecia
brak zdjecia
Data urodzenia 15 maja 1930
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 16 kwietnia 2010
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Włodzimierz Kaczmarek (1930-2010) – etnograf, archeolog, dziennikarz radiowy i telewizyjny

Życiorys

Włodzimierz Kaczmarek urodził się 15 maja 1930 roku w Warszawie. Był synem zawodowego wojskowego, Franciszka. Lata okupacji spędził w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej.

Od października 1945 roku związany ze Szczecinem. Studiował archeologię i etnografię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Wrocławskiego (1953). Ponadto ukończył Szkołę Jungów - Marynarzy i Rybaków Dalekomorskich. Od 1 lipca 1959 do 15 listopada 1964 roku był pracownikiem Muzeum Pomorza Zachodniego (obecnie Muzeum Narodowe) w Szczecinie. Zajmował się zbiorami etnograficznymi z rejonu Pomorza Zachodniego, a także inwentaryzacją zbiorów afrykańskich. W 1964 roku podjął pracę w zawodzie dziennikarskim, początkowo w rozgłośni Polskiego Radia (1964-1980), a później w ośrodku telewizyjnym w Szczecinie (od 1980). Publikował także w prasie, m.in. w kwartalniku społeczno-kulturalnym „Morze i Ziemia”.

Członek Zarządu Oddziału SDP w Szczecinie (od 1974).

Syn Szymon jest dziennikarzem radiowym. Był również współzałożycielem grupy muzycznej Sklep z Ptasimi Piórami.

Włodzimierz Kaczmarek zmarł 16 kwietnia 2010 roku w Szczecinie po ciężkiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 73B-4-14).

Praca naukowa

W 1959 roku rozpoczął pracę w Dziale Morskim Muzeum Pomorza Zachodniego (od 1970 roku Muzeum Narodowe) w Szczecinie. Był organizatorem gabinetu etnograficznego. W latach 1959-1964 prowadził prace badawcze nad rybołówstwem bałtyckim i śródlądowym Pomorza Zachodniego. Z tego zakresu na łamach „Materiałów Zachodniopomorskich” opublikował m.in.

  • 1959 – Materiały z badań etnograficznych prowadzonych przez Muzeum Pomorza Zachodniego na Pomorzu Zachodnim (artykuł opublikowany w 1960), T. 5, s. 447-486
  • 1961 – Techniki powroźnicze i sieciarskie (artykuł)
  • 1961 – Połów łososi na Drawie (artykuł)
  • 1964 – Rybołówstwo obszaru ujściowego Odry (książka)



Artykuły w prasie (wybór)

  • 1964 – „Pelagiczny” przeładunek ryb, [[Kurier Szczeciński|„Kurier Szczeciński” nr 164 („Kurier Morski 6”),
  • 1978 – Nie mam tak dużych kolan, „Morze i Ziemia. Almanach Społeczno-Kulturalny” 1978, s. 20-21 i 63
  • 1982 – Bekanntmachung, „Morze i Ziemia” 1982 nr 1, s. 7 i 15



Radio

Pracę dziennikarską w Polskim Radiu Szczecin rozpoczął w 1964 roku. Pełnił różne funkcje, m.in. kierownika Re­dakcji Młodzieżowo-Społecznej i Oświatowej. Był autorem cykli programów o osadnikach wojskowych na Pomorzu Zachodnim oraz licznych audycji i reportaży radiowych. Obdarzony piękną, ciepłą barwą głosu, był wzorem dla wielu młodych, początkujących dziennikarzy i reporterów.

Wybrane reportaże i audycje radiowe

  • 1965 – Inauguracja Roku Pomorza Zachodniego (z Ryszardem Strzelbickim)
  • 1965 – Pierwsi nauczyciele
  • 1966 – Latarnik z Out Skarriers (słuchowisko radiowe)
  • 1966 – Mówią żeglarze ze „Śmiałego"
  • 1966 – Ostry dyżur
  • 1967 – Cena życia i cena wdzięczności
  • 1967 – Gospoda Pod Dobrą Gwiazdą (z Lesławem Skinderem)
  • 1967 – Organizacja czy fikcja
  • 1967 – S/s „Sołdek” (z Bohdanem Czarnockim)
  • 1968 – Nastolatki i morze - „B.M. 49” (z Lesławem Skinderem)
  • 1968 – Szkoła na wodzie (z Lesławem Skinderem)
  • 1968 – To już 20 lat (z Lesławem Skinderem)
  • 1969 – Brylantowe kryształy
  • 1969 – Kawiarnia Pod Busolą (z Janem Sylwestrzakiem)
  • 1969 – Kołobrzeg
  • 1970 – Fizylierzy
  • 1972 – Nie garb się (reportaż) - 17 lutego
  • 1972 – Czekając na naftę (reportaż) - 28 lutego
  • 1972 – O remontach szkół (reportaż) - 10 sierpnia
  • 1972 – Reportaż bez tytułu
  • 1972 – Grudka ziemi
  • 1972 – Po sztormie
  • 1972 – 1000 rejsów „Sołdka" (z Ryszardem Bogunowiczem)
  • 1973 – To idzie młodość
  • 1976 – Naszym żołnierzom
  • 1978 – Gość w dom
  • 1978 – Książkę to on już ma...
  • 1978 – Wrażliwość nieprofesjonalisty
  • 1978 – Sami wśród swoich
  • 1979 – Kronika sobotniego dnia
  • 1979 – Pod znakiem rodła
  • 1979 – Przeważnie ich nie znany
  • 1980 – Reportaż z przeszłości
  • 1980 – Turzyn przed świtem
  • 1981 – Reportaż z przeszłości
  • 1987 – Portret Edwarda Dreschera (autor Halina Lizińczyk) - lektor



Telewizja

Od 1980 roku dziennikarz Ośrodka Telewizyjnego w Szczecinie. W latach 1990-1992 był zastępcą redaktora naczel­nego. Zajmował się głównie publicystyką społeczną i morską. Zrealizował wiele programów i cykli progra­mowych, które wyróżniano i nagradzano. W latach 1983-1984 dla ogólnopolskiego cyklu dokumentalnego Gdzie diabeł mówi dobranoc, przygotował serię reportaży o rybołówstwie bałtyckim i dalekomorskim. Od 1990 do 2000 roku realizował programy dla Redakcji Edukacyjnej TVP. Był także autorem niezapomnianych filmów przyrodniczych.

Wybrane programy, filmy i reportaże telewizyjne

  • 1980-1983 – Szkice pomorskie (cykl pr. hist.)
  • 1982 – Prawo myśliwskie
  • 1982 – N.N. - nieznany
  • 1983 – Szczecinianin - jaki jest? - scenariusz, realizacja
  • 1984 – Granica - scenariusz, realizacja
  • 1986 – Trudny sezon - realizacja
  • 1989 – Morze Beringa - scenariusz, realizacja
  • 1992 – Gryfino - realizacja (dla ALFA TV)
  • 1992 – Trzebiatów - realizacja (dla ALFA TV)
  • 1992-2004 – Skarby przyrody (cykl)
  • 1999 – Dolina Dolnej Odry - scenariusz, realizacja
  • 1999 – Piąta pora roku - scenariusz, realizacja
  • 2002 – Bataliony - scenariusz, realizacja
  • 2009 – Wrzosy - scenariusz, realizacja





Nagrody i wyróżnienia



Ciekawostki

  • W 2009 roku powstał reportaż Janusza Wachowicza o Włodzimierzu Kaczmarku zatytułowany Krzyk Żurawi
  • W październiku 2013 roku w ramach Europejskiego Festiwalu Filmów Dokumentalnych dokumentART zaprezentowano twórczość (wybrane reportaże radiowe i dokumenty filmowe) Włodzimierza Kaczmarka



Zobacz także



Bibliografia



Autor opracowania: Andrzej Androchowicz