Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl - Wkład użytkownika [pl]

Użytkownik:Tomasz Wojciechowski

2014-12-27T21:30:26Z

Tomasz Wojciechowski:

[[Plik:376121 606394959373518 1363959639 n.jpg|thumb|right]]'''Tomasz Wojciechowski''' - mieszkaniec Koszalina. Dziennikarz, autor artykułów i publikacji związanych z historią Koszalina, Pomorza Zachodniego z okresu II wojny światowej i historii ogólnej, koszalińskiej kultury, tematyki Unii Europejskiej. Artykuły ukazują się m.in. w serwisach internetowych, oraz w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Zainteresowania: archeologia, historia starożytna, religie, muzyka, gry strategiczne.

Plik:376121 606394959373518 1363959639 n.jpg

2014-12-27T21:28:26Z

Tomasz Wojciechowski: Tomasz Wojciechowski

Tomasz Wojciechowski

Użytkownik:Tomasz Wojciechowski

2014-12-27T21:25:18Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Tomasz Wojciechowski''' - mieszkaniec Koszalina. Dziennikarz, autor artykułów i publikacji związanych z historią Koszalina, Pomorza Zachodniego z okresu II wojny światowej i historii ogólnej, koszalińskiej kultury, tematyki Unii Europejskiej. Artykuły ukazują się m.in. w serwisach internetowych, oraz w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Zainteresowania: archeologia, historia starożytna, religie, muzyka, gry strategiczne.

Fryderyk Hildebrand

2014-10-07T08:02:42Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Fryderyk Hildebrand
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=naukowiec, botanik
|urodziny_data=[[6 kwietnia]] [[1835]]
|urodziny_miejsce=[[Koszalin]]
|smierc_data=[[30 grudnia]][[1915]]
|smierc_miejsce=Freiburg
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Fryderyk Hildebrand''' (1835-1915) -[[Koszalin|koszaliński]] naukowiec i botanik, w latach [[1868]] do [[1907]] był profesorem botaniki na uniwersytecie we Freiburgu.<ref>[http://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Hermann_Gustav_Hildebrand].</ref>
Był profesorem uniwersytecki i dyrektorem Ogrodów Botanicznych we Freiburgu. W Koszalinie przy obecnej ul. 3 maja stoi nadal zbudowany przez rodzinę Hildebrand budynek z końca XIX w. W latach [[1905-1919]] mieszkał tam Fryderyk Hildebrand.<ref>[http://www.it-pomorze.pl/zakladka/zawartosc/114/koszalin/].</ref>

==Przypisy==
<references/>

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Góra Chełmska

2014-10-05T14:40:13Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
'''Góra Chełmska (Gołogóra)''' - kompleks Wzgórz Chełmskich rozciągający się od Skwierzynki do Maszkowa. Najwyższe wzniesienia znajdują się w części północnej. Góra Chełmska znajduje się bezpośredniej bliskości [[Koszalin|Koszalina]], z najwyższym wzniesieniem: Krzyżanka(137 m n.p.m.). Wał morenowy Góry Chełmskiej, prawdopodobnie istniał już podczas kształtowania się południowego brzegu Bałtyku (ok. 12,5 tys. lat temu).
[[Plik:Gora chelmska.jpg|thumb|right|Sanktuarium Maryjne na Górze Chełmskiej]]
Od najdawniejszych czasów Góra Chełmska to miejsce kultu i pielgrzymek pątników z całej Europy. Jej zbocza służyły jako cmentarz okolicznym mieszkańcom i pielgrzymom. Historycy utrzymują, iż od starożytności aż do wczesnego średniowiecza była miejscem kultu pogańskiego. Niektórzy uważają, że na jej szczycie znajdowała się wówczas pogańska świątynia. Historycy są natomiast pewni, iż od[[XII]] do [[XVI]] w. Góra Chełmska była ważnym miejscem kultu chrześcijańskiego. W[[XIII]] wieku zbudowano świątynię pw. Najświętszej Marii Panny. Duże znaczenie w popularyzacji Góry Chełmskiej i wzrostu jej znaczenia miały specjalne dekrety biskupie i papieskie nadające kaplicy prawo do udzielania odpustów. Tak było do [[XVI]] wieku, kiedy w wyniku ruchów reformacyjnych kaplicę zamknięto i zburzono.<ref>[http://www.koszalin.pl/pl/page/gora-chelmska-0].</ref>.

Po przyjęciu przez Pomorzan religii protestanckiej kult tego miejsca upadł. W trakcie rządów w mieście najlepszego niemieckiego burmistrza [[Ernst August Braun|Ernsta Augusta Brauna]]([[1816]]-[[1859]]) porządkowano i gospodarkę leśną m.in. wytyczono alejki, trasy, drogi. Na tym terenie odbywały się mecze piłki nożnej, ręcznej, pokazy gimnastyczne, pokazy atletyczne, sporty zimowe. W [[1888]] wybudowano wieżę widokową, a obok niej obiekty gastronomiczne. Przed I wojną zbudowano na zboczach trasy narciarskie, tory saneczkowe i bobslejowy. W [[1965]] wybudowano na stoku Amfiteatr.<ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/historia-najnowsza/105-gologora.html].</ref>.

Dopiero w [[1990]] obok starych fundamentów wybudowano kaplicę sanktuarium, pw. Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Sanktuarium to prowadzą siostry Ruchu Szensztackiego<ref>[http://www.sanktuarium-koszalin.pl/index.php/home].</ref>. O znaczeniu Góry Chełmskiej również dzisiaj świadczy pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II w czerwcu [[1991]]. Góra Chełmska to również teren rekreacyjny, leży na przecięciu różnych szlaków turystycznych.

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Cholin- Golelenberg- Góra Chełmska. Andrzej Kuczkowski, Koszalin 2013
* Góra Chełmska- od miejsca kultu do parku rozrywki. Andrzej Kuczkowski, Koszalin 2011
* Koszalin, z dziejów miasta do 1266r. Tom I. Góra Chełmska w panteonie ośrodków teokratycznych Pomorza x X-XII w. Adam Wirski, Koszalin 2002
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Góra Chełmska

2014-10-05T14:37:55Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ '''Góra Chełmska (Gołogóra)''' - kompleks Wzgórz Chełmskich rozciąga się od Skwierzynki do Maszkowa. Najwyższe wzniesienia znajdują się w części p..."

__NOTOC__
'''Góra Chełmska (Gołogóra)''' - kompleks Wzgórz Chełmskich rozciąga się od Skwierzynki do Maszkowa. Najwyższe wzniesienia znajdują się w części północnej - Góra Chełmska w bezpośredniej bliskości [[Koszalin|Koszalina]] z najwyższym wzniesieniem: Krzyżanka(137 m n.p.m.).
[[Plik:Gora chelmska.jpg|thumb|right|Sanktuarium Maryjne na Górze Chełmskiej]]
Od najdawniejszych czasów Góra Chełmska to miejsce kultu i pielgrzymek pątników z całej Europy. Jej zbocza służyły jako cmentarz okolicznym mieszkańcom i pielgrzymom. Historycy utrzymują, iż od starożytności aż do wczesnego średniowiecza była miejscem kultu pogańskiego. Niektórzy uważają, że na jej szczycie znajdowała się wówczas pogańska świątynia. Historycy są natomiast pewni, iż od[[XII]] do [[XVI]] w. Góra Chełmska była ważnym miejscem kultu chrześcijańskiego. W[[XIII]] wieku zbudowano świątynię pw. Najświętszej Marii Panny. Duże znaczenie w popularyzacji Góry Chełmskiej i wzrostu jej znaczenia miały specjalne dekrety biskupie i papieskie nadające kaplicy prawo do udzielania odpustów. Tak było do [[XVI]] wieku, kiedy w wyniku ruchów reformacyjnych kaplicę zamknięto i zburzono.<ref>[http://www.koszalin.pl/pl/page/gora-chelmska-0].</ref>.

Po przyjęciu przez Pomorzan religii protestanckiej kult tego miejsca upadł. W trakcie rządów w mieście najlepszego niemieckiego burmistrza [[Ernst August Braun|Ernsta Augusta Brauna]]([[1816]]-[[1859]]) porządkowano i gospodarkę leśną m.in. wytyczono alejki, trasy, drogi. Na tym terenie odbywały się mecze piłki nożnej, ręcznej, pokazy gimnastyczne, pokazy atletyczne, sporty zimowe. W [[1888]] wybudowano wieżę widokową, a obok niej obiekty gastronomiczne. Przed I wojną zbudowano na zboczach trasy narciarskie, tory saneczkowe i bobslejowy. W [[1965]] wybudowano na stoku Amfiteatr.<ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/historia-najnowsza/105-gologora.html].</ref>.

Dopiero w [[1990]] obok starych fundamentów wybudowano kaplicę sanktuarium, pw. Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Sanktuarium to prowadzą siostry Ruchu Szensztackiego<ref>[http://www.sanktuarium-koszalin.pl/index.php/home].</ref>. O znaczeniu Góry Chełmskiej również dzisiaj świadczy pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II w czerwcu [[1991]]. Góra Chełmska to również teren rekreacyjny, leży na przecięciu różnych szlaków turystycznych.

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Cholin- Golelenberg- Góra Chełmska. Andrzej Kuczkowski, Koszalin 2013
* Góra Chełmska- od miejsca kultu do parku rozrywki. Andrzej Kuczkowski, Koszalin 2011
* Koszalin, z dziejów miasta do 1266r. Tom I. Góra Chełmska w panteonie ośrodków teokratycznych Pomorza x X-XII w. Adam Wirski, Koszalin 2002
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Gora chelmska.jpg

2014-10-05T14:36:15Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Góra Chełmska |Źródło=http://www.koszalin.pl/pl/page/gora-chelmska-0 |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Góra Chełmska |Źródło=http://www.koszalin.pl/pl/page/gora-chelmska-0 |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Bertha von Massow

2014-10-05T14:08:05Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Bertha von Massow |grafika_osoba=Bmsw.jpg |grafika_opis= |funkcja= Przełożona Sióstr Domu Salem |urodziny_data= |urodziny_miejsce= |s..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Bertha von Massow
|grafika_osoba=Bmsw.jpg
|grafika_opis=
|funkcja= Przełożona Sióstr Domu Salem
|urodziny_data=
|urodziny_miejsce=
|smierc_data=[[marzec]][[1945]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Bertha von Massow''' (zm.1945) - przełożona Sióstr Domu Salem, zamordowana w marcu [[1945]] po wkroczeniu wojsk radzieckich do [[Koszalin|Koszalina]].
==Życiorys==

Bertha von Massow była od [[1904]] siostrą przełożoną protestanckich zakonnic, które wybudowały i prowadziły dzisiejszy Szpital Wojewódzki w Koszalinie. Siostry Domu Salem przywędrowały do Koszalina ze [[Szczecin|Szczecina]] w [[1912]]. Po podpisaniu porozumienia z miejskimi władzami wybudowały dzisiejszy Szpital Wojewódzki i prowadziły go do [[1945]]. W czasie I wojny światowej niosły pomoc zarówno rannym żołnierzom niemieckim, jak i wziętym do niewoli żołnierzom innych armii. Podczas II wojny światowej pomoc ofiarowały też robotnikom przymusowym, także Polakom.<ref>[http://piotr.redblog.gk24.pl/2008/03/25/siostra-bertha-ze-szpitala/].</ref>

Gdy do Koszalina wkroczyli żołnierze sowieccy, w pierwszych dniach marca 1945, kilku z nich wdarło się na teren szpitala i próbowało zgwałcić jedną z sióstr. W jej obronie stanęła Bertha von Massow. Została uderzona przez jednego z żołnierzy kolba karabinu w głowę, w wyniku czego upadła. Przez kilka dni walczyła ze śmiercią. Ostatecznie siostra Bertha została pochowana 6 marca 1945 roku na dawnym koszalińskim cmentarzu (dziś jest to park okalający Koszalińską Bibliotekę Publiczną). Dokładne miejsce jej pochówku jest nieznane.

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Głos Koszaliński z dn.14.11.2008, str.18-19

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Bmsw.jpg

2014-10-05T14:07:25Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Bertha von massow|Źródło=http://www.gk24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080314/KOSZALIN/542455673&sectioncat=artpicture01&template=artpicture |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Bertha von massow|Źródło=http://www.gk24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080314/KOSZALIN/542455673&sectioncat=artpicture01&template=artpicture |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Teatr Muza (Koszalin)

2014-10-05T13:31:46Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
'''Teatr Variete Muza w Koszalinie''' - działający od [[2009]] w [[Koszalin|Koszalinie]] teatr variete, organizujący imprezy, spotkania i koncerty w konwencji kabaretowej i show.<ref>[http://www.strefabiznesu.gp24.pl/artykul/koszalin-rok-dzialalnosci-prywatnego-teatru-variete-muza-oplacalo-sie-44203.html].</ref>. [[Plik:Muza.jpg|thumb|right|wnętrze Teatru Muza podczas przedstawienia]]

Teatr mieści się w zabytkowym budynku przy ul. Morskiej. Do lat 70. Przy ul. Morskiej 9 działało kino Muza z salą na [[500]] miejsc. Na przełomie lat 2007/2008 przebywał tu, na czas remontu własnej siedziby, zespół [[Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego (Koszalin)|Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie]].<ref>[http://www.teatr-muza.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=242&Itemid=196].</ref>.
Wśród imprez, które organizowano odbyły się między innymi rewia włoska i rewia latynoska. Teatr prowadzą Jarosław Barów, znany muzyk i Jarosław Loos, koszaliński biznesmen.

==Przypisy==
<references/>
==Linki zewnętrzne==
* [http://www.teatr-muza.pl/ Teatr Variete Muza]
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Teatr Muza (Koszalin)

2014-10-05T13:31:13Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
'''Teatr Variete Muza w Koszalinie''' - działający od [[2009]] w [[Koszalin|Koszalinie]] teatr variete, organizujący imprezy, spotkania i koncerty w konwencji kabaretowej i show.<ref>[http://www.strefabiznesu.gp24.pl/artykul/koszalin-rok-dzialalnosci-prywatnego-teatru-variete-muza-oplacalo-sie-44203.html].</ref>. [[Plik:Muza.jpg|thumb|right|wnętrze Teatru Muza podczas przedstawienia]]

Teatr mieści się w zabytkowym budynku przy ul. Morskiej. Do lat 70. Przy ul. Morskiej 9 działało kino Muza z salą na [[500]] miejsc. Na przełomie lat 2007/2008 przebywał tu, na czas remontu własnej siedziby, zespół [[Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego (Koszalin)|Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie]].<ref>[http://www.teatr-muza.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=242&Itemid=196].</ref>.
Wśród imprez, które organizowano odbyły się między innymi rewia włoska i rewia latynoska. Teatr prowadzą Jarosław Barów, znany muzyk i Jarosław Loos, koszaliński biznesmen.

==Przypisy==
<references/>
==Linki zewnętrzne==
* [www.teatr-muza.pl/ Teatr Variete Muza]
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Teatr Muza (Koszalin)

2014-10-05T13:30:42Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ '''Teatr Variete Muza w Koszalinie''' - działający od 2009 w Koszalinie teatr variete, organizujący imprezy, spotkania i koncerty w konwenc..."

__NOTOC__
'''Teatr Variete Muza w Koszalinie''' - działający od [[2009]] w [[Koszalin|Koszalinie]] teatr variete, organizujący imprezy, spotkania i koncerty w konwencji kabaretowej i show.<ref>[http://www.strefabiznesu.gp24.pl/artykul/koszalin-rok-dzialalnosci-prywatnego-teatru-variete-muza-oplacalo-sie-44203.html].</ref>. [[Plik:Muza.jpg|thumb|right|wnętrze Teatru Muza podczas przedstawienia]]

Teatr mieści się w zabytkowym budynku przy ul. Morskiej. Do lat 70. Przy ul. Morskiej 9 działało kino Muza z salą na [[500]] miejsc. Na przełomie lat 2007/2008 przebywał tu, na czas remontu własnej siedziby, zespół [[Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego (Koszalin)|Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie]].<ref>[http://www.teatr-muza.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=242&Itemid=196].</ref>.
Wśród imprez, które organizowano odbyły się między innymi rewia włoska i rewia latynoska. Teatr prowadzą Jarosław Barów, znany muzyk i Jarosław Loos, koszaliński biznesmen.

==Przypisy==
<references/>
==Linki zewnętrzne==
* [www.teatr-muza.pl/ Teatr Variete Muza]
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Muza.jpg

2014-10-05T13:28:34Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Teatr Muza |Źródło=http://www.strefabiznesu.gp24.pl/artykul/koszalin-rok-dzialalnosci-prywatnego-teatru-variete-muza-oplacalo-sie-44203.html |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Teatr Muza |Źródło=http://www.strefabiznesu.gp24.pl/artykul/koszalin-rok-dzialalnosci-prywatnego-teatru-variete-muza-oplacalo-sie-44203.html |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Ignacy Kuczkowski

2014-10-05T12:58:42Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Ignacy Kuczkowski |grafika_osoba=I kuczkowski.jpg |grafika_opis= |funkcja=działacz społeczny, starosta koszaliński |urodziny_data=2..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ignacy Kuczkowski
|grafika_osoba=I kuczkowski.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=działacz społeczny, starosta koszaliński
|urodziny_data=[[27 kwietnia]] [[1898]]
|urodziny_miejsce=Warszawa
|smierc_data=[[24 stycznia]][[1980]]
|smierc_miejsce=
|miejsce_spoczynku= Cmentarzu Komunalny w Kołobrzegu, kwatera nr XII, rząd 8, grób 2.
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Ignacy Kuczkowski''' (1898-1980) - koszaliński starosta, działacz społeczny, żołnierz września 1939.
==Życiorys==

Ignacy Kuczkowski urodził się 27 kwietnia 1898 roku w Warszawie. W [[1928]] ukończył studia na Politechnice Warszawskiej z tytułem inżyniera mechanika. Uzyskał stopień Komandora podporucznika Marynarki Wojennej II RP. Obrońca Helu w 1939 roku. Organizator polskiej gospodarki morskiej w okresie powojennym. Drugi i zarazem ostatni starosta koszaliński przed reformą administracyjną [[1950]].<ref>[http://www.mmkoszalin.eu/artykul/starosta-ignacy-kuczkowski].</ref>

Po wojnie Ignacy Kuczkowski został odesłany do Szczecina, gdzie zetknął się z późniejszym prezydentem miasta – inż. Piotrem Zarembą. Ówczesne władze administracyjne skierowały Kuczkowskiego do współpracy z władzami radzieckimi w zakresie odbudowy gospodarki morskiej w zniszczonym porcie szczecińskim. Na ich zlecenie opracował dla Ministerstwa Żeglugi raport o stanie portu i możliwościach uruchomienia żeglugi w Szczecinie. W czerwcu [[1945]] został mianowany na stanowisko zastępcy naczelnika Wydziału Morskiego w Biurze Pełnomocnika Rządu na Okręg Pomorze Zachodnie z siedzibą w Koszalinie. Jednocześnie jest kierownikiem oddziału technicznego w tym wydziale.

W lutym [[1946]] podjął pracę w Delegaturze Ministerstwa Przemysłu w Szczecinie, jako inspektor Delegatury na Okręg Pomorze Zachodnie.
Do zadań Kuczkowskiego należało zabezpieczenie w pasie całego wybrzeża obiektów morskich oraz uruchomienie rybołówstwa morskiego, jako nowej gałęzi gospodarki. W ciągu dwóch lat zorganizował uruchomienie osiemnastu jednostek pływających oraz zapewnienie stałej żeglugi przybrzeżnej od Zalewu Szczecińskiego aż po Zatokę Gdańską. Z dniem [[1 lutego]] [[1949]] decyzją ministra Administracji Publicznej został mianowany na funkcję Starosty Powiatowego w Koszalinie. Jednocześnie był radnym Powiatowej Rady Narodowej w Koszalinie. Funkcje te wypełniał do [[15 lipca]] [[1950]]. W ciągu kadencji uruchomił w Koszalinie Sanatorium Przeciwgruźlicze, oraz włożył dużo pracy w zorganizowaniu szpitala w Koszalinie. W lipcu [[1950]] został skierowany na stanowisko kierownika Wydziału Budownictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie, pełni tę funkcję do końca maja [[1952]].

Jednocześnie z wykonywaniem pracy na tych stanowiskach Ignacy Kuczkowski pełnił szereg dodatkowych funkcji społecznych i zawodowych.
W [[1964]] na stałe przeprowadził się do Kołobrzegu.Został wybrany na stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kołobrzegu. Funkcję tę wypełniał do końca września [[1965]].

W [[1966]] przeszedł na emeryturę. Do końca życia mieszkał w Kołobrzegu.<ref>[http://www.przyjaciele.koszalin.pl/pl/galerie-koszalina2/66-galeria-8-memoria-pionierzy-1.html].</ref> Uchwałą Rady Miejskiej w Koszalinie w uznaniu zasług jedna z ulic na koszalińskim Osiedlu Przylesie otrzymała imię Ignacego Kuczkowskiego.

==Odznaczenia==
* Srebrny Krzyż Zasługi

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* 555 Twarzy Koszalina, Koszalin 2011, str.213. ISBN 978-83-924050-3-0

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:I kuczkowski.jpg

2014-10-05T12:58:10Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Ignacy Kuczkowski|Źródło=http://www.mmkoszalin.eu/artykul/starosta-ignacy-kuczkowski |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Ignacy Kuczkowski|Źródło=http://www.mmkoszalin.eu/artykul/starosta-ignacy-kuczkowski |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Skansen Kultury Jamneńskiej

2014-10-05T12:37:02Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ '''Skansen Kultury Jamneńskiej'''- skansen utworzony w 1982 w wydzielonym Dziale Etnograficznym Muzeum (Koszalin), prezentujący e..."

__NOTOC__
'''Skansen Kultury Jamneńskiej'''- skansen utworzony w [[1982]] w wydzielonym Dziale Etnograficznym [[Muzeum w Koszalinie|Muzeum (Koszalin)]], prezentujący eksponaty dawnej kultury jamneńskiej.[[Plik:Etn dz 4.jpg|thumb|right|Skansen Kultury Jamneńskiej]]

W obrębie zbiorów można wydzielić następujące kolekcje: zabytki kultury pomorskiej, zabytki kultury jamneńskiej, zabytki grup przesiedleńczych oraz wytwory współczesnej sztuki ludowej i rękodzieła. W [[1983]] muzeum zakupiło i przeniosło na posesję muzealną zabytkową (z [[1869]]), szachulcową zagrodę rybacką ze wsi Dąbki. Służy ona działowi jako miejsce ekspozycji stałych; początkowo eksponowano w niej zabytki Pomorza i grup przesiedleńczych, od maja [[2001]] można w niej oglądać wystawę Wyspa kulturowa. Wieś Jamno pod Koszalinem w całości poświęconą kulturze jamneńskiej. Dział jest organizatorem dwóch konkursów: Rzeźba regionalna Pomorza Zachodniego, Ludowa i nieprofesjonalna twórczość plastyczna Pomorza Środkowego, którym towarzyszą wystawy pokonkursowe, a nagrodzone prace wzbogacają kolekcję współczesnej sztuki ludowej działu.<ref>[http://www.muzeum.koszalin.pl/?q=node/39].</ref>.

==Przypisy==
<references/>
==Linki zewnętrzne==
* [http://www.muzeum.koszalin.pl Muzeum w Koszalinie]
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Etn dz 4.jpg

2014-10-05T12:35:04Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Skansen Kultury Jamneńskiej |Źródło=http://www.muzeum.koszalin.pl/?q=node/39 |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Skansen Kultury Jamneńskiej |Źródło=http://www.muzeum.koszalin.pl/?q=node/39 |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Marek Kamiński

2014-10-05T12:21:25Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Marek Kamiński |grafika_osoba=Images.jpg |grafika_opis= |funkcja=podróżnik, pisarz, działacz społeczny, biznesmen |urodziny_data=..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Marek Kamiński
|grafika_osoba=Images.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=podróżnik, pisarz, działacz społeczny, biznesmen
|urodziny_data=[[24 marca]] [[1964]]
|urodziny_miejsce=Gdańsk
|smierc_data=
|smierc_miejsce=
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Marek Kamiński''' (ur. 1964) - polski polarnik, podróżnik, przedsiębiorca. Jako pierwszy zdobył oba bieguny Ziemi w ciągu jednego roku bez pomocy z zewnątrz. Honorowy obywatel [[Koszalin|Koszalina]]([[1996]])<ref>[http://koszalin.pl/pl/page/honorowi-obywatele-miasta].</ref>, w [[1982]] ukończył [[II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego]] w Koszalinie.

==Życiorys==
Studiował filozofię oraz fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. Jest założycielem Instytutu Marka Kamińskiego, Fundacji Marka Kamińskiego oraz przedsiębiorcą. Autor wielu książek, filmów, działacz społeczny.Odbył wiele wypraw po niemal wszystkich zakątkach globu (m.in. Mont Blanc, Kilimandżaro,Stany Zjednoczone, Kanada, Australia, Malezja i Indie).<ref>[http://www.marekkaminski.com/index1.php?p=m&id=3].</ref>

==Odznaczenia==
* Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
* Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

==Przypisy==
<references/>

==Linki zewnętrzne==
* [http://www.marekkaminski.com/ strona internetowa Marka Kamińskiego]

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Images.jpg

2014-10-05T12:20:56Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Marek Kamiński |Źródło=http://www.ceo.org.pl/pl/szkolazklasa2zero/news/patroni-wip-20-fizyka-i-geografia |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Marek Kamiński |Źródło=http://www.ceo.org.pl/pl/szkolazklasa2zero/news/patroni-wip-20-fizyka-i-geografia |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Julius Jury

2014-10-05T11:57:45Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Julius Jury |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=artysta, malarz |urodziny_data=1812 |urodziny_miejsce= |smierc_data=1893 |sm..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Julius Jury
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=artysta, malarz
|urodziny_data=[[1812]]
|urodziny_miejsce=
|smierc_data=[[1893]]
|smierc_miejsce=
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Julius Jury''' (1812-1893) - najwybitniejszy [[Koszalin|koszaliński]] malarz. Malował obrazy o tematyce religijnej i historycznej m.in. w Londynie i Monachium.<ref>[http://www.koszalin.pl/pl/page/historyczne-ciekawostki].</ref> Był znakomitym kopistą i kopie jego prac przez długie lata funkcjonowały jako pocztówki. Do największych dzieł malarza należały obrazy: Samson i Dalia, Dwa Fauny i Salome u stóp św. Jana. Dwa jego obrazy zdobiły salę posiedzeń koszalińskiego ratusza.<ref>[http://www.przyjaciele.koszalin.pl/pl/historia-miasta/wiek-xix-xviii.html].</ref>

==Przypisy==
<references/>

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Johann Ernst Benno

2014-10-05T11:34:01Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Johann Ernst Benno |grafika_osoba=Jeb mmk.jpg |grafika_opis= |funkcja=pisarz, poeta |urodziny_data=12 czerwca 1777 |urodziny_mie..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Johann Ernst Benno
|grafika_osoba=Jeb mmk.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=pisarz, poeta
|urodziny_data=[[12 czerwca]] [[1777]]
|urodziny_miejsce=Karlino
|smierc_data=[[19 kwietnia]][[1848]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Johann Ernst Benno''' (1777-1848) -pisarz i poeta związany z [[Koszalin|Koszalinem]], autor wielu poematów i powieści historycznych.
==Życiorys==

Urodził się w Karlinie jako syn senatora karlińskiego Gottlieba Daniela Benike. Uczęszczał do szkół w Karlinie, Gryficach oraz do gimnazjum w Berlinie. Podczas wojen francuskich [[1813]]-[[1814]] brał udział jako huzar. Był sekretarzem rządowym w Szczecinie, później w Koszalinie. W [[1843]] podjął prace w Izbie Rachunkowej.
Swoje dzieła pisał wyraźnie dla ludzi z Pomorza. Jego pierwsza powieść z [[1822]] to Bogusław X. Książę pomorski, w której opisał życie księcia. W powieści Sygnał strażnika z Koszalina z [[1824]] pokazał Pomorze Zachodnie i Pomorze Gdańskie w [[XIII]] wieku. Był autorem ut Historii miasta Koszalina ([[1840]]).

Napisał wiele wierszy. Jeden z najbardziej znanych to Pieśń patriotyczna w święto stulecia zjednoczenia wszystkich Pomorzan z [[1821]], który ukazuje historię Pomorza od czasów pogańskich. Zmarł po ciężkiej chorobie 19 kwietnia 1848 r. w Koszalinie.

==Odznaczenia==
* Krzyż Żelazny

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Rocznik Koszaliński nr 30/2002
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Jeb mmk.jpg

2014-10-05T11:33:36Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Johann Beno |Źródło=http://www.mmkoszalin.eu/artykul/johann-ernst-benno-zasluzony-zapomniany-koszalinianin |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Johann Beno |Źródło=http://www.mmkoszalin.eu/artykul/johann-ernst-benno-zasluzony-zapomniany-koszalinianin |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Ludwig Karkutsch

2014-10-05T11:24:07Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ludwig Karkutsch
|grafika_osoba=Karkutsch.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=przedsiębiorca, filantrop
|urodziny_data=[[21 listopada]] [[1813]]
|urodziny_miejsce=Koszalin
|smierc_data=[[26 września]][[1891]]
|smierc_miejsce=Szczecin
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}''' Ludwig Karkutsch''' (1813-1891) - koszaliński przedsiębiorca i filantrop, honorowy obywatel przedwojennego [[Koszalin|Koszalina]]. Fundator Domu Starców w Koszalinie (budynek obecnej policji przy ul. Krakusa i Wandy).
==Życiorys==

Urodził się w Koszalinie, w zamożnej rodzinie kupieckiej. Po wojnach napoleońskich rodzina Karkutschów przeprowadziła się na stałe do [[Szczecin|Szczecina]]. W ciągu życia zdobył znaczny majątek na hurtowym handlu zbożem i nasionami. Prowadził własną dużą hurtownię i biuro handlowe w samym centrum portu w Szczecinie. Należał do grona zamożnych kupców szczecińskich, którzy swoją wysoką pozycję społeczną podkreślali darowiznami i zakładaniem fundacji na rzecz lokalnej społeczności. Niespełna rok przed śmiercią spisał testament, hojnie obdarzając oba miasta. Szczecinowi zapisał w darze [[300]] tys. marek na budowę Muzeum Miejskiego (obecnie Muzeum Narodowe). Wsparł też budowę otwartego w [[1915]] szczecińskiego szpitala chorób płucnych w lasach koło Zdunowa. W dowód wdzięczności miasto Szczecin postawiło mu pomnik na cmentarzu w Szczecinie-Niemierzynie i jego imieniem nazwało jedną z ulic (obecnie ul. św. Wojciecha).<ref>[http://muzeum.koszalin.pl/?q=node/146].</ref>

Koszalinowi Karkutsch zapisał [[400]] tys. marek z zastrzeżeniem, że mają być przeznaczone na budowę przytułku (dom starców) o nazwie „Fundacja Karkutscha”. Obecnie jest to gmach Komendy Rejonowej Policji przy ulicy Krakusa i Wandy, która do 1945 r. nosiła nazwę Karkutschstrasse. Zgodnie z wolą Karkutscha, Fundacją miało zarządzać pięcioosobowe kuratorium złożone z trzech członków zarządu miasta i dwóch koszalińskich radnych. Schronienie w przytułku znalazło 66 osób, wywodzących się głównie z zamożnego mieszczaństwa.

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin 1/2002 str.2
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Johann Hening

2014-10-05T11:23:12Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Johann Hening
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=nauczyciel, pierwszy dyrektor koszalińskiego Seminarium Nauczycielskiego
|urodziny_data=[[1783]]
|urodziny_miejsce=Darłowo
|smierc_data=[[1868]]
|smierc_miejsce=Zurich
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Johann Hening''' (1783-1868) - ewangelicki teolog i nauczyciel, pierwszy dyrektor koszalińskiego Seminarium Nauczycielskiego ([[1827]]-[[1851]]). Honorowy obywatel [[Koszalin|Koszalina]] ([[1839]]), reformator koszalińskiego szkolnictwa.
==Życiorys==

Henning urodził się w Darłowie jako syn radcy sądowego. Z wykształcenia był teologiem i nauczycielem. Na początku [[XIX]] wieku wiedzę pedagogiczną zdobył w zakładzie wychowawczym w Yverdon i w Lenzburgu w Szwajcarii.<ref>[http://muzeum.koszalin.pl/?q=node/146].</ref>

W [[1816]] władze rejencji koszalińskiej starały się podnieść z upadku poziom oświaty. W tym celu otwarto w Koszalinie Królewskie Seminarium Nauczycielskie, które miało kształcić nowe kadry.Jego dyrektorem został właśnie Johann Henning. Jeszcze tego samego roku położył kamień węgielny pod nowy budynek seminarium przy ul. Andersa (obecnie Zespół Szkół nr 1). Henning uznał, że seminarium potrzebuje szkoły ćwiczeń. Założył ją w [[1831]]. Była to trzyklasowa szkoła bezpłatna dla biednych dzieci, w której praktykę zdobywali początkujący nauczyciele. Kilka lat później Henning założył szkołę niedzielną dla praktykantów rzemieślników i osób zwolnionych ze szkoły. Rozbudował szkołę o pływalnię, salę gimnastyczną i wyposażył ją w organy.

Po 24 latach pracy w Koszalinie Henning przeniósł się do Szwajcarii, gdzie zmarł w [[1868]].

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin 3/2002 str.2
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Fryderyk Hildebrand

2014-10-05T11:22:18Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Fryderyk Hildebrand
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=naukowiec, botanik
|urodziny_data=[[6 kwiecień]] [[1835]]
|urodziny_miejsce=[[Koszalin]]
|smierc_data=[[30 grudnia]][[1915]]
|smierc_miejsce=Freiburg
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=niemiecka
|pseudonim=
}}'''Fryderyk Hildebrand''' (1835-1915) -[[Koszalin|koszaliński]] naukowiec i botanik, w latach [[1868]] do [[1907]] był profesorem botaniki na uniwersytecie we Freiburgu.<ref>[http://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Hermann_Gustav_Hildebrand].</ref>
Był profesorem uniwersytecki i dyrektorem Ogrodów Botanicznych we Freiburgu. W Koszalinie przy obecnej ul. 3 maja stoi nadal zbudowany przez rodzinę Hildebrand budynek z końca XIX w. W latach [[1905-19]] mieszkał tam Fryderyk Hildebrand.<ref>[http://www.it-pomorze.pl/zakladka/zawartosc/114/koszalin/].</ref>

==Przypisy==
<references/>

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Fryderyk Hildebrand

2014-10-05T11:12:42Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Fryderyk Hildebrand
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=naukowiec, botanik
|urodziny_data=[[6 kwiecień]] [[1835]]
|urodziny_miejsce=[[Koszalin]]
|smierc_data=[[30 grudnia]][[1915]]
|smierc_miejsce=Freiburg
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Fryderyk Hildebrand''' (1835-1915) -[[Koszalin|koszaliński]] naukowiec i botanik, w latach [[1868]] do [[1907]] był profesorem botaniki na uniwersytecie we Freiburgu.<ref>[http://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Hermann_Gustav_Hildebrand].</ref>
Był profesorem uniwersytecki i dyrektorem Ogrodów Botanicznych we Freiburgu. W Koszalinie przy obecnej ul. 3 maja stoi nadal zbudowany przez rodzinę Hildebrand budynek z końca XIX w. W latach [[1905-19]] mieszkał tam Fryderyk Hildebrand.<ref>[http://www.it-pomorze.pl/zakladka/zawartosc/114/koszalin/].</ref>

==Przypisy==
<references/>

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Fryderyk Hildebrand

2014-10-05T11:11:53Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Fryderyk Hildebrand |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=naukowiec, botanik |urodziny_data=6 kwiecień 1835 |urodziny_miejsce..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Fryderyk Hildebrand
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=naukowiec, botanik
|urodziny_data=[[6 kwiecień]] [[1835]]
|urodziny_miejsce=Koszalin
|smierc_data=[[30grudnia]][[1915]]
|smierc_miejsce=Freiburg
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Fryderyk Hildebrand''' (1835-1915) -[[Koszalin|koszaliński]] naukowiec i botanik, w latach [[1868]] do [[1907]] był profesorem botaniki na uniwersytecie we Freiburgu.<ref>[http://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Hermann_Gustav_Hildebrand].</ref>
Był profesorem uniwersytecki i dyrektorem Ogrodów Botanicznych we Freiburgu. W Koszalinie przy obecnej ul. 3 maja stoi nadal zbudowany przez rodzinę Hildebrand budynek z końca XIX w. W latach [[1905-19]] mieszkał tam Fryderyk Hildebrand.<ref>[http://www.it-pomorze.pl/zakladka/zawartosc/114/koszalin/].</ref>

==Przypisy==
<references/>

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Johann Hening

2014-10-05T10:59:49Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Johann Hening |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=nauczyciel, pierwszy dyrektor koszalińskiego Seminarium Nauczycielskiego |urodzin..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Johann Hening
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=nauczyciel, pierwszy dyrektor koszalińskiego Seminarium Nauczycielskiego
|urodziny_data=[[1783]]
|urodziny_miejsce=Darłowo
|smierc_data=[[1868]]
|smierc_miejsce=Zurich
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Johann Hening''' (1783-1868) - ewangelicki teolog i nauczyciel, pierwszy dyrektor koszalińskiego Seminarium Nauczycielskiego ([[1827]]-[[1851]]). Honorowy obywatel [[Koszalin|Koszalina]] ([[1839]]), reformator koszalińskiego szkolnictwa.
==Życiorys==

Henning urodził się w Darłowie jako syn radcy sądowego. Z wykształcenia był teologiem i nauczycielem. Na początku [[XIX]] wieku wiedzę pedagogiczną zdobył w zakładzie wychowawczym w Yverdon i w Lenzburgu w Szwajcarii.<ref>[http://muzeum.koszalin.pl/?q=node/146].</ref>

W [[1816]] władze rejencji koszalińskiej starały się podnieść z upadku poziom oświaty. W tym celu otwarto w Koszalinie Królewskie Seminarium Nauczycielskie, które miało kształcić nowe kadry.Jego dyrektorem został właśnie Johann Henning. Jeszcze tego samego roku położył kamień węgielny pod nowy budynek seminarium przy ul. Andersa (obecnie Zespół Szkół nr 1). Henning uznał, że seminarium potrzebuje szkoły ćwiczeń. Założył ją w [[1831]]. Była to trzyklasowa szkoła bezpłatna dla biednych dzieci, w której praktykę zdobywali początkujący nauczyciele. Kilka lat później Henning założył szkołę niedzielną dla praktykantów rzemieślników i osób zwolnionych ze szkoły. Rozbudował szkołę o pływalnię, salę gimnastyczną i wyposażył ją w organy.

Po 24 latach pracy w Koszalinie Henning przeniósł się do Szwajcarii, gdzie zmarł w [[1868]].

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin 3/2002 str.2
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Ludwig Karkutsch

2014-10-05T10:46:35Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Ludwig Karkutsch |grafika_osoba=Karkutsch.jpg |grafika_opis= |funkcja=przedsiębiorca, filantrop |urodziny_data=21 listopada [[1813]..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ludwig Karkutsch
|grafika_osoba=Karkutsch.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=przedsiębiorca, filantrop
|urodziny_data=[[21 listopada]] [[1813]]
|urodziny_miejsce=Koszalin
|smierc_data=[[26 września]][[1891]]
|smierc_miejsce=Szczecin
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}''' Ludwig Karkutsch''' (1813-1891) - koszaliński przedsiębiorca i filantrop, honorowy obywatel przedwojennego [[Koszalin|Koszalina]]. Fundator Domu Starców w Koszalinie (budynek obecnej policji przy ul. Krakusa i Wandy).
==Życiorys==

Urodził się w Koszalinie, w zamożnej rodzinie kupieckiej. Po wojnach napoleońskich rodzina Karkutschów przeprowadziła się na stałe do [[Szczecin|Szczecina]]. W ciągu życia zdobył znaczny majątek na hurtowym handlu zbożem i nasionami. Prowadził własną dużą hurtownię i biuro handlowe w samym centrum portu w Szczecinie. Należał do grona zamożnych kupców szczecińskich, którzy swoją wysoką pozycję społeczną podkreślali darowiznami i zakładaniem fundacji na rzecz lokalnej społeczności. Niespełna rok przed śmiercią spisał testament, hojnie obdarzając oba miasta. Szczecinowi zapisał w darze [[300]] tys. marek na budowę Muzeum Miejskiego (obecnie Muzeum Narodowe). Wsparł też budowę otwartego w [[1915]] szczecińskiego szpitala chorób płucnych w lasach koło Zdunowa. W dowód wdzięczności miasto Szczecin postawiło mu pomnik na cmentarzu w Szczecinie-Niemierzynie i jego imieniem nazwało jedną z ulic (obecnie ul. św. Wojciecha).<ref>[http://muzeum.koszalin.pl/?q=node/146].</ref>

Koszalinowi Karkutsch zapisał [[400]] tys. marek z zastrzeżeniem, że mają być przeznaczone na budowę przytułku (dom starców) o nazwie „Fundacja Karkutscha”. Obecnie jest to gmach Komendy Rejonowej Policji przy ulicy Krakusa i Wandy, która do 1945 r. nosiła nazwę Karkutschstrasse. Zgodnie z wolą Karkutscha, Fundacją miało zarządzać pięcioosobowe kuratorium złożone z trzech członków zarządu miasta i dwóch koszalińskich radnych. Schronienie w przytułku znalazło 66 osób, wywodzących się głównie z zamożnego mieszczaństwa.

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin 1/2002 str.2
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Karkutsch.jpg

2014-10-05T10:46:10Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Ludwig Karkutsch |Źródło=Ze zbiorów Muzeum Historii Szczecina |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Ludwig Karkutsch |Źródło=Ze zbiorów Muzeum Historii Szczecina |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Joanna Chojecka

2014-10-05T09:37:03Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Joanna Chojecka |grafika_osoba=02 ludzie 03.jpg |grafika_opis= |funkcja=działacz społeczny, dyrektor koszalińskiego Archiwum Państwo..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Joanna Chojecka
|grafika_osoba=02 ludzie 03.jpg
|grafika_opis=
|funkcja=działacz społeczny, dyrektor koszalińskiego Archiwum Państwowego
|urodziny_data=[[1971]]
|urodziny_miejsce=Słupsk
|smierc_data=
|smierc_miejsce=
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Joanna Chojecka''' (ur.1971)- koszaliński działacz społeczny, dyrektor koszalińskiego Archiwum Państwowego.

==Życiorys==

Urodziła się w Słupsku, do [[Koszalin|Koszalina]] trafiła w [[1998]]. Pracuje w koszalińskim Archiwum od [[1999]], a od [[2006]] pełni funkcję dyrektora tej instytucji. absolwentka Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku, oraz m.in. Szkoły Archiwalnej w Marburgu. Autorka wielu opracowań i publikacji związanych z regionalnymi źródłami historycznymi i archiwistyką.

== Odznaczenia==
* Krzyż Kawalerski orderu Odrodzenia Polski<ref>[http://www.prestizkoszalin.pl/magazyn/2/ludzie/order-dla-dyrektor].</ref>

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* 555 Twarzy Koszalina, Koszalin 2011, str.35. ISBN 978-83-924050-3-0

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:02 ludzie 03.jpg

2014-10-05T09:36:15Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Joanna Chojecka |Źródło=Ze zbiorów ZASP w Szczecinie |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=Joanna Chojecka |Źródło=Ze zbiorów ZASP w Szczecinie |Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Telewizja Bryza

2014-10-05T09:08:06Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "'''Telewizja Bryza''' -działająca w latach 1995-2000 koszalińska prywatna stacja telewizyjna. Obejmowała swoim zasięgiem Szczecin i Koszalin...."

'''Telewizja Bryza''' -działająca w latach [[1995]]-[[2000]] [[Koszalin|koszalińska]] prywatna stacja telewizyjna. Obejmowała swoim zasięgiem Szczecin i Koszalin.[[Plik:Bryza.jpg|thumb|right|logo TV Bryza]]

Telewizja Regionalna Bryza oferowała swoim odbiorcom szereg cyklicznych programów, takich jak Wiadomości koszalińskie, Prosto z Parnasu, czy Studio VIP. Redaktorem naczelnym i pomysłodawca powołania Bryzy był Jupi Podlaszewski. Stacja telewizyjna przestała funkcjonować w 2000 roku.

<references/>
==Bibliografia==
* Wojewódzka panorama kultury,Małgorzata Kołowska, Koszalin 1997.str. 151-152. ISBN: 83-901077-9-1
* Wiadomości Koszalińskie 12/1999 str.11
* Głos Koszaliński 204/2000 str.3

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Bryza.jpg

2014-10-05T09:07:10Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=TV Bryza |Źródło=http://www.szkw.extremal.pl/skw/himal97/himalaje.htm|Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

{{Informacje |Opis=TV Bryza |Źródło=http://www.szkw.extremal.pl/skw/himal97/himalaje.htm|Autor= |Data= |Licencja={{}} }}

Wandervogel Köslin

2014-10-05T08:32:10Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Wandervogel Koeslin''' (Wędrowne Ptaki)- Niemiecka organizacja młodzieżowa powstała pod koniec XIX w Steglitz. Działała także w [[Koszalin|Koszalinie]].

Koszalińskie gimnazjum dysponowało specjalną formą organizacji Wędrownych (wędrujących) ptaków, która powstała od niemieckiego ruchu młodzieżowego. została założona na tym terenie przez oficera Münchow ze Świnoujścia.
Był to paramilitarny związek młodzieżowy, mocno spokrewniony z harcerzami, jednak organizacyjnie niezależny, z własną niemiecką tradycją i mundurami. Co ciekawe, w koszalińskiej organizacji, dużą rolę odgrywały dziewczęta. Jego działalność polegała na organizowaniu grup, wspólnym spędzaniu czasu na wyprawach, szkoleniach i wędrówkach.<ref>[http://www.przyjaciele.koszalin.pl/pl/historia-miasta/koszalin-lat-ii-wojny/91-wdrowne-ptaki-niemiecka-organizacja-modzieowa-sprzed-i-wojny-wiatowej.html].</ref>
Grupy Wędrownych ptaków dziewcząt od [[1910]] w liceach i zakładach typu studium, były w związkach z grupami chłopców dość dobrze zjednoczone. Wędrowne Ptaki były ruchem apolitycznym.<ref>[http://wiadomosci.onet.pl/prasa/wedrowne-ptaki-dziadowie-hipisow/v0wyk].</ref>

Koszaliński ruch miał przed I wojną światową organizowała Ewa Heyer. Do koszalińskich grup Wędrownych ptaków należeli chłopcy i dziewczęta niższego pochodzenia, w grupie było nie więcej niż 7 – 10 osób. Wybuch I wojny światowej głęboko też dotknął życie młodzieży w Koszalinie, pod broń zgłosiła się cała najwyższa klasa gimnazjum, klasa maturalna, prawie wszyscy uczniowie szkoły średniej, znaczna część uczniów klas drugich i wszyscy młodzi profesorowie szkoły średniej.Po I wojnie światowej ruch Wędrownych Ptaków w Koszalinie stopniowo zaczął zanikać.

<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin -siedemsetletnia historia pomorskiego miasta i regionu. F.Schwenkler

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Wandervogel Köslin

2014-10-05T08:31:29Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Wandervogel Koeslin''' (Wędrowne Ptaki)- Niemiecka organizacja młodzieżowa powstała pod koniec XIX w Steglitz. Działała także w [[Koszalin|Koszalinie]].

Koszalińskie gimnazjum dysponowało specjalną formą organizacji Wędrownych (wędrujących) ptaków, która powstała od niemieckiego ruchu młodzieżowego. została założona na tym terenie przez oficera Münchow ze Świnoujścia.
Był to paramilitarny związek młodzieżowy, mocno spokrewniony z harcerzami, jednak organizacyjnie niezależny, z własną niemiecką tradycją i mundurami. Co ciekawe, w koszalińskiej organizacji, dużą rolę odgrywały dziewczęta. Jego działalność polegała na organizowaniu grup, wspólnym spędzaniu czasu na wyprawach, szkoleniach i wędrówkach.<ref>[http://www.przyjaciele.koszalin.pl/pl/historia-miasta/koszalin-lat-ii-wojny/91-wdrowne-ptaki-niemiecka-organizacja-modzieowa-sprzed-i-wojny-wiatowej.html].</ref>
Grupy Wędrownych ptaków dziewcząt od [[1910]] w liceach i zakładach typu studium, były w związkach z grupami chłopców dość dobrze zjednoczone. Wędrowne Ptaki były ruchem apolitycznym.<ref>[http://wiadomosci.onet.pl/prasa/wedrowne-ptaki-dziadowie-hipisow/v0wyk].</ref>

Koszaliński ruch miał przed I wojną światową przywódczynię, Ewę Heyer. Do koszalińskich grup Wędrownych ptaków należeli chłopcy i dziewczęta niższego pochodzenia, w grupie było nie więcej niż 7 – 10 osób. Wybuch I wojny światowej głęboko też dotknął życie młodzieży w Koszalinie, pod broń zgłosiła się cała najwyższa klasa gimnazjum, klasa maturalna, prawie wszyscy uczniowie szkoły średniej, znaczna część uczniów klas drugich i wszyscy młodzi profesorowie szkoły średniej.Po I wojnie światowej ruch Wędrownych Ptaków w Koszalinie stopniowo zaczął zanikać.

<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin -siedemsetletnia historia pomorskiego miasta i regionu. F.Schwenkler

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Wandervogel Köslin

2014-10-05T08:30:29Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "'''Wandervogel Koeslin'''- inaczej:Wędrowne Ptaki. Niemiecka organizacja młodzieżowa powstała pod koniec XIX w Steglitz. Działała także w Koszalinie...."

'''Wandervogel Koeslin'''- inaczej:Wędrowne Ptaki. Niemiecka organizacja młodzieżowa powstała pod koniec XIX w Steglitz. Działała także w [[Koszalin|Koszalinie]].[[Plik:Pommern rejencja.png|thumb|right|herb rejencji koszalińskiej]]

Koszalińskie gimnazjum dysponowało specjalną formą organizacji Wędrownych (wędrujących) ptaków, która powstała od niemieckiego ruchu młodzieżowego. została założona na tym terenie przez oficera Münchow ze Świnoujścia.
Był to paramilitarny związek młodzieżowy, mocno spokrewniony z harcerzami, jednak organizacyjnie niezależny, z własną niemiecką tradycją i mundurami. Co ciekawe, w koszalińskiej organizacji, dużą rolę odgrywały dziewczęta. Jego działalność polegała na organizowaniu grup, wspólnym spędzaniu czasu na wyprawach, szkoleniach i wędrówkach.<ref>[http://www.przyjaciele.koszalin.pl/pl/historia-miasta/koszalin-lat-ii-wojny/91-wdrowne-ptaki-niemiecka-organizacja-modzieowa-sprzed-i-wojny-wiatowej.html].</ref>
Grupy Wędrownych ptaków dziewcząt od [[1910]] w liceach i zakładach typu studium, były w związkach z grupami chłopców dość dobrze zjednoczone. Wędrowne Ptaki były ruchem apolitycznym.<ref>[http://wiadomosci.onet.pl/prasa/wedrowne-ptaki-dziadowie-hipisow/v0wyk].</ref>

Koszaliński ruch miał przed I wojną światową przywódczynię, Ewę Heyer. Do koszalińskich grup Wędrownych ptaków należeli chłopcy i dziewczęta niższego pochodzenia, w grupie było nie więcej niż 7 – 10 osób. Wybuch I wojny światowej głęboko też dotknął życie młodzieży w Koszalinie, pod broń zgłosiła się cała najwyższa klasa gimnazjum, klasa maturalna, prawie wszyscy uczniowie szkoły średniej, znaczna część uczniów klas drugich i wszyscy młodzi profesorowie szkoły średniej.Po I wojnie światowej ruch Wędrownych Ptaków w Koszalinie stopniowo zaczął zanikać.

<references/>
==Bibliografia==
* Koszalin -siedemsetletnia historia pomorskiego miasta i regionu. F.Schwenkler

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Rejencja koszalińska

2014-10-05T08:05:05Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Rejencja koszalińska''' -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w [[1816]] istniała do [[1945]] jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.[[Plik:Pommern rejencja.png|thumb|right|herb rejencji koszalińskiej]]

Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w [[sierpniu 1816]]. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - [[Koszalin]] stał się siedzibą Rejencji Koszalińskiej (Die Regierung). Rejencja koszalińska po reformie w [[1939]] obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -[[Kołobrzeg]], Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - Regierungspräsident, któremu podlegali starostowie -Landrat. <ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/wiek-xix-xviii/14--rejencja-koszaliska.html].</ref>

Administrację rządową Rejencji Koszalińskiej ulokowano w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych [[XIX]] w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse- dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse- dziś ul.J.Słowackiego 11. W [[1900]] oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w [[1936]] czasowo sztab nowo tworzonej [[32 Dywizji Piechoty]] Wehrmachtu.

Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.

Prezydenci Rejencji Koszalińskiej - Regierungspräsidenten:

* 1816 bis 1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
* 1829 bis 1834 von Bonin
* 1835 bis 1851 August Leopold von Fritsche
* 1852 bis 1856 Freiherr Schüler von Senden
* 1857 wakat
* 1858 bis 1864 Naumann
* 1865 bis 1868 von Kotze
* 1868 bis 1874 von Kamptz
* 1875 bis 1883 von Auerswald
* 1884 bis 1893 Graf Clairon d'Haussouville
* 1893 bis 1897 Freiherr von der Reck
* 1898 wakat
* 1899 bis 1903 von Tepper-Laski
* 1904 bis 1908 Graf von Schwerin
* 1908 bis 1911 Freiherr von Funck
* 1912 bis 1918 Dr. Drews
* 1918 bis 1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
* 1922 bis 1925 Dr. Junghann
* 1925 bis 1934 Cronau
* 1934 bis 1937 Goeppert
* 1938 bis 1945 Dr. Müller

Prezydentami rejencji zostawali przedstawiciele górnych sfer społecznych - junkrowie, ziemianie, lekarze, prawnicy.

<references/>
==Bibliografia==
* Ultrafiolet nr 5/2005, str. 10
* Dzieje Koszalina. Bogusław Drewniak, Henryk Lesicki. Instytut zachodniopomorski Szczecin, Monografie regionalne nr 2

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Rejencja koszalińska

2014-10-05T08:04:22Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Rejencja koszalińska''' -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w [[1816]] istniała do [[1945]] jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.[[Plik:Pommern rejencja.png|thumb|right|herb rejencji koszalińskiej]]

Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w [[sierpniu 1816]]. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - [[Koszalin]] stał się siedzibą Rejencji Koszalińskiej (Die Regierung). Rejencja koszalińska po reformie w [[1939]] obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -[[Kołobrzeg]], Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - Regierungspräsident, któremu podlegali starostowie -Landrat. <ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/wiek-xix-xviii/14--rejencja-koszaliska.html].</ref>

Administrację rządową Rejencji Koszalińskiej ulokowano w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych [[XIX]] w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse- dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse- dziś ul.J.Słowackiego 11. W [[1900]] oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w [[1936]] czasowo sztab nowo tworzonej [[32 Dywizji Piechoty]] Wehrmachtu.

Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.

Prezydenci Rejencji Koszalińskiej - Regierungspräsidenten

* 1816 bis 1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
* 1829 bis 1834 von Bonin
* 1835 bis 1851 August Leopold von Fritsche
* 1852 bis 1856 Freiherr Schüler von Senden
* 1857 wakat
* 1858 bis 1864 Naumann
* 1865 bis 1868 von Kotze
* 1868 bis 1874 von Kamptz
* 1875 bis 1883 von Auerswald
* 1884 bis 1893 Graf Clairon d'Haussouville
* 1893 bis 1897 Freiherr von der Reck
* 1898 wakat
* 1899 bis 1903 von Tepper-Laski
* 1904 bis 1908 Graf von Schwerin
* 1908 bis 1911 Freiherr von Funck
* 1912 bis 1918 Dr. Drews
* 1918 bis 1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
* 1922 bis 1925 Dr. Junghann
* 1925 bis 1934 Cronau
* 1934 bis 1937 Goeppert
* 1938 bis 1945 Dr. Müller

Prezydentami rejencji zostawali przedstawiciele górnych sfer społecznych - junkrowie, ziemianie, lekarze, prawnicy.

<references/>
==Bibliografia==
* Ultrafiolet nr 5/2005, str. 10
* Dzieje Koszalina. Bogusław Drewniak, Henryk Lesicki. Instytut zachodniopomorski Szczecin, Monografie regionalne nr 2

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Rejencja koszalińska

2014-10-05T08:02:31Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Rejencja koszalińska''' -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w [[1816]] istniała do [[1945]] jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.[[Plik:Pommern rejencja.png|thumb|right|herb rejencji koszalińskiej]]

Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w [[sierpniu 1816]]. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - [[Koszalin]] stał się siedzibą Rejencji Koszalińskiej (Die Regierung). Rejencja koszalińska po reformie w [[1939]] obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -[[Kołobrzeg]], Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - Regierungspräsident, któremu podlegali starostowie -Landrat. <ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/wiek-xix-xviii/14--rejencja-koszaliska.html].</ref>

Administrację rządową Rejencji Koszalińskiej ulokowano w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych [[XIX]] w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse- dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse- dziś ul.J.Słowackiego 11. W [[1900]] oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w [[1936]] czasowo sztab nowo tworzonej [[32 Dywizji Piechoty]] Wehrmachtu.

Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.

Prezydenci Rejencji Koszalińskiej - Regierungspräsidenten

* 1816 bis 1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
* 1829 bis 1834 von Bonin
* 1835 bis 1851 August Leopold von Fritsche
* 1852 bis 1856 Freiherr Schüler von Senden
* 1857 wakat
* 1858 bis 1864 Naumann
* 1865 bis 1868 von Kotze
* 1868 bis 1874 von Kamptz
* 1875 bis 1883 von Auerswald
* 1884 bis 1893 Graf Clairon d'Haussouville
* 1893 bis 1897 Freiherr von der Reck
* 1898 wakat
* 1899 bis 1903 von Tepper-Laski
* 1904 bis 1908 Graf von Schwerin
* 1908 bis 1911 Freiherr von Funck
* 1912 bis 1918 Dr. Drews
* 1918 bis 1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
* 1922 bis 1925 Dr. Junghann
* 1925 bis 1934 Cronau
* 1934 bis 1937 Goeppert
* 1938 bis 1945 Dr. Müller

Prezydentami rejencji zostawali przedstawiciele górnych sfer społecznych - junkrowie, ziemianie, lekarze, prawnicy.

<references/>
==Bibliografia==
* Ultrafiolet nr 5/2005, str. 10

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Pommern rejencja.png

2014-10-05T07:59:18Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=rejencja koszalinska |Źródło=http://www.hot.ee/wappenrolle/prov.html|Autor= |Data= |Licencja=}} }}

{{Informacje |Opis=rejencja koszalinska |Źródło=http://www.hot.ee/wappenrolle/prov.html|Autor= |Data= |Licencja=}} }}

Rejencja koszalińska

2014-10-05T07:56:49Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "'''Rejencja koszalińska''' -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w 1816 istniała do 1945 jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją..."

'''Rejencja koszalińska''' -jednostka administracyjna wprowadzona w Prusach w [[1816]] istniała do [[1945]] jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją pomorską ze stolicą w Szczecinie a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie i zachodniopomorskie.[[Plik:plik.jpg|thumb|right|herb rejencji koszalińskiej]]

Nowy podział administracyjny Prus dokonany został w [[sierpniu 1816]]. Kraj podzielono na trzy prowincje, a prowincje na rejencje - [[Koszalin]] stał się siedzibą Rejencji Koszalińskiej (Die Regierung). Rejencja koszalińska po reformie w [[1939]] obejmowała 13 powiatów, w tym 3 miejskie -[[Kołobrzeg]], Koszalin i Słupsk. Na czele rejencji stał prezydent rejencji - Regierungspräsident, któremu podlegali starostowie -Landrat. <ref>[http://przyjaciele.koszalin.pl/de/historia-miasta/wiek-xix-xviii/14--rejencja-koszaliska.html].</ref>

Administrację rządową Rejencji Koszalińskiej ulokowano w 10 punktach miasta. W latach dwudziestych i trzydziestych [[XIX]] w. wybudowano obiekty w narożniku ówczesnych ulic Heilig-Geiststrasse- dziś ul. Gen. Wł. Andersa, a Junkerstrasse- dziś ul.J.Słowackiego 11. W [[1900]] oficjalną siedziba był Pałac przy Regierungstrasse 12. W pałacu ulokowano w [[1936]] czasowo sztab nowo tworzonej [[32 Dywizji Piechoty]] Wehrmachtu.

Rejencja rozbudowywała swoją strukturę, ale mimo rozbudowy obiektu, jej ekspozytury mieściły się w kilku budynkach.

Prezydenci Rejencji Koszalińskiej - Regierungspräsidenten

* 1816 bis 1828 Graf zu Dohna-Wundlaken
* 1829 bis 1834 von Bonin
* 1835 bis 1851 August Leopold von Fritsche
* 1852 bis 1856 Freiherr Schüler von Senden
* 1857 wakat
* 1858 bis 1864 Naumann
* 1865 bis 1868 von Kotze
* 1868 bis 1874 von Kamptz
* 1875 bis 1883 von Auerswald
* 1884 bis 1893 Graf Clairon d'Haussouville
* 1893 bis 1897 Freiherr von der Reck
* 1898 wakat
* 1899 bis 1903 von Tepper-Laski
* 1904 bis 1908 Graf von Schwerin
* 1908 bis 1911 Freiherr von Funck
* 1912 bis 1918 Dr. Drews
* 1918 bis 1922 Freiherr von Zedlitz und Neukirch
* 1922 bis 1925 Dr. Junghann
* 1925 bis 1934 Cronau
* 1934 bis 1937 Goeppert
* 1938 bis 1945 Dr. Müller

Prezydentami rejencji zostawali przedstawiciele górnych sfer społecznych - junkrowie, ziemianie, lekarze, prawnicy.

<references/>
==Bibliografia==
* Ultrafiolet nr 5/2005, str. 10

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Radio Koszalin

2014-10-05T07:13:17Z

Tomasz Wojciechowski:

'''Radio Koszalin''' - Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w [[Koszalin| Koszalinie]] przy ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego [[41]] jest jedną z 17 działających na terenie kraju spółek radiofonii regionalnych. Jest to jedna z rozgłośni miejskich, oferująca szeroki zakres informacji lokalnych.[[Plik:Radio Koszalin.jpg|thumb|right|Radio Koszalin]]

== Historia i działalność==

W dniu [[15 listopada]] [[1953]] otwarto uroczyście w Koszalinie Ekspozyturę Programowa Polskiego Radia, była to rozgłośnia państwowa. Z czasem Radio w Koszalinie zyskało pewna autonomie, przekształcając się w okresie transformacji systemowej w jeno z niezależnych, lokalnych źródeł informacji.

W ciągu ponad 40 lat działalności radia Koszalin, doprowadzono do emisji całodobowego programu, zawierającego audycje z zakresu muzyki, publicystyki, historii regionalnej i spraw społecznych. Jednym ze stałych elementów ramówki jest Studio Bałtyk, gdzie zaproszeni goście odpowiadają na pytania.

Niezależnie od prowadzonej działalności emisyjnej Radio Koszalin organizuje koncerty (muzyki poważnej w ramach Salonu Muzycznego Radia Koszalin oraz rozrywkowej w ramach Muzycznej Sceny Radia Koszalin). W Studiu Koncertowo-Nagraniowym im. Czesława Niemena, które znajduje się w siedzibie Radia Koszalin, są także realizowane sesje nagraniowe. Stacja nadaje swój całodobowy program na terenie wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, zachodniej części województwa pomorskiego i północnej części województwa wielkopolskiego. Zasięg emisji obejmuje tereny dawnych województw koszalińskiego, słupskiego i pilskiego. Program Polskiego Radia Koszalin jest również odbierany za pośrednictwem internetu.

<references/>
==Bibliografia==
* Na koszalińskiej antenie: 1953-1978. Koszalin, 1978.
* Wojewódzka panorama kultury, Koszalin 1997. ISBN: 83-901077-9-1
==Linki zewnętrzne==
* [http://www.radio.koszalin.pl Radio Koszalin]

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Radio Koszalin

2014-10-05T07:12:36Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "'''Radio Koszalin''' - Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w Koszalin przy ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 41 jest jedną z 17 działających n..."

'''Radio Koszalin''' - Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w [[Koszalinie|Koszalin]] przy ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego [[41]] jest jedną z 17 działających na terenie kraju spółek radiofonii regionalnych. Jest to jedna z rozgłośni miejskich, oferująca szeroki zakres informacji lokalnych.[[Plik:Radio Koszalin.jpg|thumb|right|Radio Koszalin]]

== Historia i działalność==

W dniu [[15 listopada]] [[1953]] otwarto uroczyście w Koszalinie Ekspozyturę Programowa Polskiego Radia, była to rozgłośnia państwowa. Z czasem Radio w Koszalinie zyskało pewna autonomie, przekształcając się w okresie transformacji systemowej w jeno z niezależnych, lokalnych źródeł informacji.

W ciągu ponad 40 lat działalności radia Koszalin, doprowadzono do emisji całodobowego programu, zawierającego audycje z zakresu muzyki, publicystyki, historii regionalnej i spraw społecznych. Jednym ze stałych elementów ramówki jest Studio Bałtyk, gdzie zaproszeni goście odpowiadają na pytania.

Niezależnie od prowadzonej działalności emisyjnej Radio Koszalin organizuje koncerty (muzyki poważnej w ramach Salonu Muzycznego Radia Koszalin oraz rozrywkowej w ramach Muzycznej Sceny Radia Koszalin). W Studiu Koncertowo-Nagraniowym im. Czesława Niemena, które znajduje się w siedzibie Radia Koszalin, są także realizowane sesje nagraniowe. Stacja nadaje swój całodobowy program na terenie wschodniej części województwa zachodniopomorskiego, zachodniej części województwa pomorskiego i północnej części województwa wielkopolskiego. Zasięg emisji obejmuje tereny dawnych województw koszalińskiego, słupskiego i pilskiego. Program Polskiego Radia Koszalin jest również odbierany za pośrednictwem internetu.

<references/>
==Bibliografia==
* Na koszalińskiej antenie: 1953-1978. Koszalin, 1978.
* Wojewódzka panorama kultury, Koszalin 1997. ISBN: 83-901077-9-1
==Linki zewnętrzne==
* [http://www.radio.koszalin.pl Radio Koszalin]

{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:Radio Koszalin.jpg

2014-10-05T07:11:48Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Radio Koszalin |Źródło=http://www.radio.koszalin.pl |Autor= |Data=|Licencja= }} Kategoria:

{{Informacje |Opis=Radio Koszalin |Źródło=http://www.radio.koszalin.pl |Autor= |Data=|Licencja= }} Kategoria:

Ryszard Siennicki

2014-10-05T06:53:35Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ryszard Siennicki
|grafika_osoba=
|grafika_opis=
|funkcja=malarz, artysta plastyk
|urodziny_data=[[1909]]
|urodziny_miejsce=Warszawa
|smierc_data=[[1980]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Ryszard Siennicki''' (1909-1980)- koszaliński malarz, artysta plastyk, organizator Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w [[Koszalin|Koszalinie]].

==Życiorys==

Urodził się w Warszawie. Ukończył w [[1929]] Warszawską Szkołę Rysunkową. Zamieszkał w Koszalinie w [[1953]]. Był współorganizatorem i uczestnikiem międzynarodowych plenerów malarskich w Osiekach w latach [[1963]]-[[1981]]. Był pierwszym prezesem ZPAP w Koszalinie. Dał się poznać jako wybitny rysownik, grafik i projektant. Ulubione formy twórczości to olej, rysunek.<ref>[http://www.artinfo.pl/?pid=artists&id=102832&lng=1].</ref>

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* zapiski Koszalińskie 2/1962, str.126
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Ryszard Siennicki

2014-10-05T06:52:56Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ryszard Siennicki
|grafika_osoba=1559.JPG
|grafika_opis=
|funkcja=malarz, artysta plastyk
|urodziny_data=[[1909]]
|urodziny_miejsce=Warszawa
|smierc_data=[[1980]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Ryszard Siennicki''' (1909-1980)- koszaliński malarz, artysta plastyk, organizator Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w [[Koszalin|Koszalinie]].

==Życiorys==

Urodził się w Warszawie. Ukończył w [[1929]] Warszawską Szkołę Rysunkową. Zamieszkał w Koszalinie w [[1953]]. Był współorganizatorem i uczestnikiem międzynarodowych plenerów malarskich w Osiekach w latach [[1963]]-[[1981]]. Był pierwszym prezesem ZPAP w Koszalinie. Dał się poznać jako wybitny rysownik, grafik i projektant. Ulubione formy twórczości to olej, rysunek.<ref>[http://www.artinfo.pl/?pid=artists&id=102832&lng=1].</ref>

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* zapiski Koszalińskie 2/1962, str.126
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Ryszard Siennicki

2014-10-05T06:52:33Z

Tomasz Wojciechowski:

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ryszard Siennicki
|grafika_osoba=1559.JPG
|grafika_opis=
|funkcja=malarz, artysta plastyk
|urodziny_data=[[1909]]
|urodziny_miejsce=Warszawa
|smierc_data=[[1980]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Ryszard Siennicki''' (1909-1980)- koszaliński malarz, artysta plastyk, organizator Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w [[Koszalin|Koszalinie]].

==Życiorys==

urodził się w Warszawie. Ukończył w [[1929]] Warszawską Szkołę Rysunkową. Zamieszkał w Koszalinie w [[1953]]. Był współorganizatorem i uczestnikiem międzynarodowych plenerów malarskich w Osiekach w latach [[1963]]-[[1981]]. Był pierwszym prezesem ZPAP w Koszalinie. Dał się poznać jako wybitny rysownik, grafik i projektant. Ulubione formy twórczości to olej, rysunek.<ref>[http://www.artinfo.pl/?pid=artists&id=102832&lng=1].</ref>

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* zapiski Koszalińskie 2/1962, str.126
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Ryszard Siennicki

2014-10-05T06:50:08Z

Tomasz Wojciechowski: Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Ryszard Siennicki |grafika_osoba=1559.JPG |grafika_opis= |funkcja=malarz, artysta plastyk |urodziny_data=1909 |urodziny_miejsce=Wars..."

__NOTOC__
{{Osoba infobox
|osoba=Ryszard Siennicki
|grafika_osoba=1559.JPG
|grafika_opis=
|funkcja=malarz, artysta plastyk
|urodziny_data=[[1909]]
|urodziny_miejsce=Warszawa
|smierc_data=[[1980]]
|smierc_miejsce=[[Koszalin]]
|miejsce_spoczynku=
|lokalizacja_grobu=
|lata_dzialalnosci =
|tytuly=
|narodowosc=polska
|pseudonim=
}}'''Ryszard Siennicki''' (1909-1980)- koszaliński malarz, artysta plastyk, organizator Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w [[Koszalin|Koszalinie]]. Organizator [[pleneru w Osiekach|Międzynarodowy Plener Malarski (Osieki)]].

==Życiorys==

urodził się w Warszawie. Ukończył w [[1929]] Warszawską Szkołę Rysunkową. Zamieszkał w Koszalinie w [[1953]]. Był współorganizatorem i uczestnikiem międzynarodowych plenerów malarskich w Osiekach w latach [[1963]]-[[1981]]. Był pierwszym prezesem ZPAP w Koszalinie. Dał się poznać jako wybitny rysownik, grafik i projektant. Ulubione formy twórczości to olej, rysunek.<ref>[http://www.artinfo.pl/?pid=artists&id=102832&lng=1].</ref>

==Przypisy==
<references/>
==Bibliografia==
* zapiski Koszalińskie 2/1962, str.126
{{AutorP|[[Użytkownik:Tomasz Wojciechowski|Tomasz Wojciechowski]]}}

Plik:1559.JPG

2014-10-05T06:49:27Z

Tomasz Wojciechowski: {{Informacje |Opis=Ryszard Siennicki obraz, olej |Źródło=http://zbiory.muzeum.koszalin.pl/navigart/select/taxonomy?tid=542&vt=grid |Autor= |Data= |Licencja=}} }} Kategoria:

{{Informacje |Opis=Ryszard Siennicki obraz, olej |Źródło=http://zbiory.muzeum.koszalin.pl/navigart/select/taxonomy?tid=542&vt=grid |Autor= |Data= |Licencja=}} }} Kategoria: