Eduard Knoblauch: Różnice pomiędzy wersjami
Utworzono nową stronę "{{Osoba infobox |osoba=Eduard Knoblauch |grafika_osoba=Knoblauch Eduard 01.jpg |grafika_opis= |funkcja=architekt |urodziny_data=25 września 1801 |urodziny_miejs..." |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 2 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 27: | Linia 27: | ||
W [[1830]] został pierwszym prywatnym architektem w Berlinie. Projektował domy i rezydencje dla zamożnej burżuazji oraz budynki użyteczności publicznej. | W [[1830]] został pierwszym prywatnym architektem w Berlinie. Projektował domy i rezydencje dla zamożnej burżuazji oraz budynki użyteczności publicznej. | ||
Był współzałożycielem Architektenverein zu Berlin (Stowarzyszenie Architektów), współwydawcą czasopism fachowych dotyczących architektury, np. "Architektonisches Album" i " Zeitschrift für Bauwesen", a od 1845 | Był współzałożycielem Architektenverein zu Berlin (Stowarzyszenie Architektów), współwydawcą czasopism fachowych dotyczących architektury, np. "Architektonisches Album" i " Zeitschrift für Bauwesen", a od 1845 członkiem Akademie der Künste (Akademia Sztuk Pięknych). | ||
Jego synowie Edmund i Gustav oraz wnuk Arnold wybrali również zawód architekta. | Jego synowie Edmund i Gustav oraz wnuk Arnold wybrali również zawód architekta. | ||
[[Plik:Pałac (Otok).jpeg|300px|right|thumb|Pałac w Otoku]] | [[Plik:Pałac (Otok).jpeg|300px|right|thumb|Pałac w Otoku]] | ||
Carl Heinrich Eduard Knoblauch zmarł [[29 maja]] [[1865]] | Carl Heinrich Eduard Knoblauch zmarł [[29 maja]] [[1865]] i został pochowany na cmentarzu St.Marien- und St. Nikolai-Friedhof w Berlinie. | ||
==Dzieła== | ==Dzieła== | ||
| Linia 49: | Linia 49: | ||
{{AutorP|[[Użytkownik:I.strzelecka|Izabela Strzelecka]]}} | {{AutorP|[[Użytkownik:I.strzelecka|Izabela Strzelecka]]}} | ||
[[Kategoria:Architekci i budowniczowie]] | |||
[[Kategoria: | |||
{{DEFAULTSORT:Knoblauch, Eduard}} | {{DEFAULTSORT:Knoblauch, Eduard}} | ||
Aktualna wersja na dzień 15:35, 5 sie 2025
| Eduard Knoblauch | |||
| architekt | |||
| |||
| Data urodzenia | 25 września 1801 | ||
| Miejsce urodzenia | Berlin | ||
| Data śmierci | 29 maja 1865 | ||
| Miejsce śmierci | Berlin | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Eduard Knoblauch (1801-1865) - architekt niemiecki, projektant budynku Królewskiej Dyrekcji Kolei (Königliche Eisenbahn-Direction) w Szczecinie oraz dworów w Otoku i Waniorowie.
Życiorys
Carl Heinrich Eduard Knoblauch urodził się 25 września 1801 w Berlinie. Był wnukiem Johanna Christiana Knoblaucha i synem Carla Friedricha Knoblaucha. Zarówno dziadek, jak i ojciec zajmowali się produkcją jedwabiu.
Eduard studiował na Berliner Bauakademie. W 1818 zdał egzamin na geodetę (Feldmesserprüfung), a w 1828 uzyskał tytuł mistrza budownictwa.
Po ukończeniu studiów (1828) odbył podróż po Niemczech i Holandii. W latach 1829-1830, razem z przyjaciółmi Friedrichem Augustem Stülerem i drezdeńskim architektem Woldemarem Hermannem, zwiedzał Francję, Szwajcarię i Włochy.
W 1830 został pierwszym prywatnym architektem w Berlinie. Projektował domy i rezydencje dla zamożnej burżuazji oraz budynki użyteczności publicznej.
Był współzałożycielem Architektenverein zu Berlin (Stowarzyszenie Architektów), współwydawcą czasopism fachowych dotyczących architektury, np. "Architektonisches Album" i " Zeitschrift für Bauwesen", a od 1845 członkiem Akademie der Künste (Akademia Sztuk Pięknych).
Jego synowie Edmund i Gustav oraz wnuk Arnold wybrali również zawód architekta.
.jpeg)
Carl Heinrich Eduard Knoblauch zmarł 29 maja 1865 i został pochowany na cmentarzu St.Marien- und St. Nikolai-Friedhof w Berlinie.
Dzieła
- 1842 zamek myśliwski Blomenburg w Selent
- 1844 Krollsches Etablissement (z Ludwigiem Persius i Carlem Ferdinandem Langhans), Berlin
- 1846–1850 zamek Schlemmin
- 1846–1848 zamek Kröchlendorff
- 1856–1858 budynek Królewskiej Dyrekcji Kolei (Königliche Eisenbahn-Direction), Szczecin
- 1856–1858 zamek Lanke (przebudowa i rozbudowa)
- 1858–1860 Jüdisches Krankenhaus, Berlin
- 1859–1866 Neue Synagoge), Berlin
Bibliografia
Aßmann G. Carl Heinrich Eduard Knoblauch. Zeitschrift für Bauwesen 1865, s. 427–434.
