Dwór (Tolcz): Różnice pomiędzy wersjami
Sidvicious (dyskusja | edycje) Utworzono nową stronę "{{Dwór infobox |dwór_nazwa = Dwór w Tolczu |dwór_grafika = Dwór Tolcz.jpeg |grafika_opis = |nazwa_niemiecka = |lokalizacja ..." |
m zamienił w treści „|dwór_nazwa = ” na „|dwór_nazwa = ” |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Dwór infobox | {{Dwór infobox | ||
|dwór_nazwa | |dwór_nazwa = Dwór w Tolczu | ||
|dwór_grafika = Dwór Tolcz.jpeg | |dwór_grafika = Dwór Tolcz.jpeg | ||
|grafika_opis = | |grafika_opis = | ||
Wersja z 11:59, 25 wrz 2013
| Dwór w Tolczu | |||
| |||
| Lokalizacja | 73-113 Tolcz | ||
| Projektant | nieznany | ||
| Data budowy | 1835 r., przeb. 1926 r. | ||
Dwór w Tolczu – niem. Resehl (gmina Stara Dąbrowa)
Wieś
W średniowieczu wieś należała do posiadłości rodu von Wedlów, którzy mieli w niej drobnych lenników. W 1324 roku miejscowość razem z dobrami ziemskimi w Laskówku została sprzedana Danekinowi de Tolzowi. W 1358 roku rycerz Bernd von Lentze Starszy w intencji swojej żony Matyldy przekazał klasztorowi augustianów w Stargardzie rentę ze swych łanów znajdujących się w tej miejscowości. W 1362 roku prepozyt kolegiaty NMP w Szczecinie kupił 4½ łanu we wsi. W XVIII wieku właścicielem majątku w Tolczu był Kurt Wilhelm von Wedel, po nim jego bratanek – Juliusz Henryk Ernst von Wedel. W 1782 roku właścicielem majątku był kapitan Daniel Gustaw von Werner, po nim w 1804 roku jego syn Gustaw Otto Fryderyk Adolf von Werner. W 1828 roku właścicielem majątku został Ernst Richard von Schöning z Kurcewa, potem z Lubiatowa-Kłębów. W rękach tego rodu wieś pozostała do końca II wojny światowej. W XIX wieku wieś składała się z 14 dymów, karczmy, kuźni, 5 kmieci, 3 półchłopów i gospodarstwa szkolnego. W 1910 roku we wsi mieszkało 159 osób. Ostatnim właścicielem w 1939 roku był Hans von Schöning, a jego majątek obejmował 465 ha ziemi. W 1939 roku wieś zamieszkiwało 182 mieszkańców.
Dwór
We wsi znajduje się ruina dworu zbudowanego w 1835 roku w stylu północnego klasycyzmu. W 1926 roku budynek był remontowany. Do dziś zachowały się ściany parteru i trójkondygnacyjna wieża przykryta namiotowym dachem. W sąsiedztwie zachowały się dawna obora i stajnia oraz park dworski z początku XIX wieku o powierzchni 4,2 ha ze stawem oraz starodrzewem złożonym m.in. z jodły jednobarwnej, sosny limby, dębu błotnego, dębu czerwonego, dębu szypułkowego oraz platana klonolistnego. Obiekt dostępny z zewnątrz.
Bibliografia
Majewski M.(red), Bierca A.,Gwiazdowska E., Kalita-Skwirzyńska K., Kulesza-Szerniewicz O., MaćkówN., Markiewicz U., Rymar E., Słowiński S., Witek W., Katalog Zabytków Powiatu Stargardzkiego, Tom I, Tom II,Stargard 2010
