Cmentarz ewangelicki (Gryfino): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anubiska (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Anubiska (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 3: Linia 3:
| cmentarz_grafika = Gryfino, cmentarz ul Parkowa, mapa 1933.jpg
| cmentarz_grafika = Gryfino, cmentarz ul Parkowa, mapa 1933.jpg
| grafika_opis = cmentarz na mapie z 1933 r.
| grafika_opis = cmentarz na mapie z 1933 r.
| nazwa_niemiecka = 
| osiedle =
| adres = Gryfino, ul. Parkowa
| adres = Gryfino, ul. Parkowa
| powierzchnia =
| wyznanie = ewangelicki
| wyznanie = ewangelicki
| data_powstania = II poł. XVIII w. ?  
| data_powstania = II poł. XVIII w. ?  

Wersja z 22:20, 25 wrz 2013

Dawny cmentarz ewangelicki w Gryfinie
Dawny cmentarz ewangelicki w Gryfinie
cmentarz na mapie z 1933 r.
Adres Gryfino, ul. Parkowa
Wyznanie ewangelicki
Data powstania II poł. XVIII w. ?
Data zamknięcia przed 1945 r.
Stan obecny Park Miejski im. Stanisławy Siarkiewicz
Zobacz cmentarz na:
Mapa Google.
Google Street View.


Cmentarz ewangelicki w Gryfinie założony został w II połowie XVIII w. , gdy zabrakło miejsca na pochówki na cmentarzu przykościelnym. Funkcjonował on co najmniej do początku XX w., kiedy to powstał obecny cmentarz komunalny przy ul. Pomorskiej.

Cmentarz ten był zorganizowany w stylu parkowym z bogatym drzewostanem i układem alejkowo – kwaterowym wykorzystującym pofałdowane ukształtowanie terenu. Posiadał powierzchnię ok. 6 ha. Jeszcze w latach 60-tych XX w. widoczne były neoklasycystyczne grobowce rodzinne. Następnie teren cmentarza został uporządkowany i ze względu na jego walory botaniczne utworzono tu park. Pod koniec lat 80-tych ubiegłego stulecia park miejski otrzymał imię S.A. Kalinowskiego (był to zasłużony żołnierz radziecki, który zginął w walkach wyzwoleńczych o Pomorze Zachodnie). W 2003 r. nastąpiła zmiana patrona – parkowi nadano imię Stanisławy Siarkiewicz (była pierwszą po wojnie nauczycielką języka polskiego w gryfińskim Liceum Ogólnokształcącym, malarką, poetką).

Po dawnym cmentarzu pozostał jedynie bogaty drzewostan, który tworzą 32 gatunki i odmiany drzew, w większości są to drzewa liściaste: lipy, kasztane, dęby, klony.

Przez park przebiega ścieżka dydaktyczna zaprojektowana ze względu na walory przyrodnicze i historyczne. Znajduje się tu również plac zabaw dla dzieci.

Bibliografia

  • H. Grecki, Karta cmentarza ewangelickiego w Gryfinie, dokumentacja WUOZ, Szczecin 1999
  • L.A.Kemmling, Gryfińskie cmentarze, w: Nekropolie, kirkuty, cmentarze: materiały konferencyjne, t.1, A. Łazowski (red.), Szczecin 2002.



Autor opracowania: Agata Freindorf