Cmentarz radziecki (Borne Sulinowo): Różnice pomiędzy wersjami
Utworzono nową stronę "{{Cmentarz infobox | cmentarz_nazwa = Cmentarz radziecki w Bornym Sulinowie | cmentarz_grafika = Borne Sulinowo, tzw. cmentarz z pepeszą.JPG | grafika_opis = nagrobek I..." |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 23: | Linia 23: | ||
Na cmentarzu znajduje się 348 mogił, w tym 146 anonimowych. Większość grobów pochodzi z lat [[1945]] – [[1967]]. Po [[1970]] r. na cmentarzu chowano tylko dzieci, na nagrobkach których do dziś można znaleźć kolorowe zabawki. | Na cmentarzu znajduje się 348 mogił, w tym 146 anonimowych. Większość grobów pochodzi z lat [[1945]] – [[1967]]. Po [[1970]] r. na cmentarzu chowano tylko dzieci, na nagrobkach których do dziś można znaleźć kolorowe zabawki. | ||
Centralnym punktem cmentarza jest grób-pomnik upamiętniający 20-letniego Iwana Paddubnego. Był to żołnierz z tutejszej bazy wojskowej, który w 1946 r. w sąsiedniej wsi Krągi urządził strzelaninę uśmiercając kilkanaście osób. Pomnik stał pierwotnie w centrum miasta na skrzyżowania ul. Orła Białego, Lipowej i Alei Niepodległości. Przedstawia on dłoń trzymająca skierowaną do góry pepeszę, czyli radziecki pistolet maszynowy. Pomnik ten stał się symbolem cmentarza, który powszechnie nazywany jest ‘cmentarzem z pepeszą’. | Centralnym punktem cmentarza jest grób-pomnik upamiętniający 20-letniego Iwana Paddubnego. Był to żołnierz z tutejszej bazy wojskowej, który w [[1946]] r. w sąsiedniej wsi [[Krągi (powiat szczecinecki|Krągi]] urządził strzelaninę uśmiercając kilkanaście osób. Pomnik stał pierwotnie w centrum miasta na skrzyżowania ul. Orła Białego, Lipowej i Alei Niepodległości. Przedstawia on dłoń trzymająca skierowaną do góry pepeszę, czyli radziecki pistolet maszynowy. Pomnik ten stał się symbolem cmentarza, który powszechnie nazywany jest ‘cmentarzem z pepeszą’. | ||
Teren cmentarza jest zadbany. Na opiekę nad nim władze [[Borne Sulinowo|Bornego Sulinowa]] otrzymują wsparcie finansowe z Rady Ochrony Pamięci, Walk i Męczeństwa. | Teren cmentarza jest zadbany. Na opiekę nad nim władze [[Borne Sulinowo|Bornego Sulinowa]] otrzymują wsparcie finansowe z Rady Ochrony Pamięci, Walk i Męczeństwa. | ||
Wersja z 22:40, 27 wrz 2013
| Cmentarz radziecki w Bornym Sulinowie | |||
| |||
| Adres | Borne Sulinowo, ul. Wojska Polskiego | ||
| Data powstania | 1945 r. | ||
| Data zamknięcia | 1992 r. | ||
| Stan obecny | zachowany, nieczynny | ||
| Zobacz cmentarz na: | |||
|
Mapa Google. | ||
|
Google Street View. | ||
Cmentarz radziecki w Bornym Sulinowie, w powiecie szczecineckim.
Cmentarz położony jest w lesie przy drodze wylotowej z Bornego Sulinowa w kierunku Szczecinka. Założony został w 1945 r., co było związane z utworzeniem w miejscowości radzieckiej bazy wojskowej. Funkcjonował on do 1992 r., kiedy to baza została zlikwidowana i administrację cmentarza przejęły władze miasta.
Jest to cmentarz cywilno – wojskowy. Chowano na nim żołnierzy radzieckich z 6 Witebsko-Nowogródzkiej Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej, ich rodziny, pracowników cywilnych, a także dezerterów, którzy zginęli po wojnie. Spoczęli tu także żołnierze radzieccy z garnizonu w Szczecinku, a w 2007 r. przeniesiono tu szczątki ze likwidowanych radzieckich cmentarzy wojskowych w Kołobrzegu i Białogardzie.
Na cmentarzu znajduje się 348 mogił, w tym 146 anonimowych. Większość grobów pochodzi z lat 1945 – 1967. Po 1970 r. na cmentarzu chowano tylko dzieci, na nagrobkach których do dziś można znaleźć kolorowe zabawki.
Centralnym punktem cmentarza jest grób-pomnik upamiętniający 20-letniego Iwana Paddubnego. Był to żołnierz z tutejszej bazy wojskowej, który w 1946 r. w sąsiedniej wsi Krągi urządził strzelaninę uśmiercając kilkanaście osób. Pomnik stał pierwotnie w centrum miasta na skrzyżowania ul. Orła Białego, Lipowej i Alei Niepodległości. Przedstawia on dłoń trzymająca skierowaną do góry pepeszę, czyli radziecki pistolet maszynowy. Pomnik ten stał się symbolem cmentarza, który powszechnie nazywany jest ‘cmentarzem z pepeszą’.
Teren cmentarza jest zadbany. Na opiekę nad nim władze Bornego Sulinowa otrzymują wsparcie finansowe z Rady Ochrony Pamięci, Walk i Męczeństwa.
Bibliografia
- Olej – Kobus A., Kobus K., Rembas M. Nekropolie. Zabytkowe cmentarze wielokulturowej Polski. Warszawa 2009.
- Rostkowski J. Znikające miasta. Gross Born - Borne Sulinowo Westfalenholf – Kłomino. Warszawa 2004.
