Kościół (Trzęsacz): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
End (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
End (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 10: Linia 10:


{{Autor|[[User:End|Kinga Konieczny]]}}
{{Autor|[[User:End|Kinga Konieczny]]}}
[[Kategoria:Pomeranica]]

Wersja z 02:48, 11 lis 2013

Ruiny kościoła w Trzęsaczu

Ruiny kościoła na szczycie klifu w Trzęsaczu to pozostałość zbudowanego na przełomie XIV i XV w. kościoła pw. św. Mikołaja. Stał on wówczas w środku wsi, którą od brzegu morza dzieliły niemal dwa kilometry. Ostatnie nabożeństwo odprawiono w świątyni 2 marca 1874 r. Pierwsza ściana runęła do Bałtyku w 1901 r. Dziś na klifowym wybrzeżu pozostał tylko fragment ostatniej, południowej ściany kościoła.

Z kościołem związane są legendy. Jedna z nich mówi o Kaźku i Ewie, parze kochanków, którzy mieszkali tu przed wiekami. Kaźko wyruszył na wojnę przeciwko Brandenburczykom, z której już nie wrócił. Ewie z żalu za ukochanym, serce pękło. Została pochowana na przykościelnym cmentarzu i od tego czasu duch Kaźka zaklęty w morskie fale przybywa, aby połączyć się z ukochaną. Według innej legendy to rozpacz Bałtyku sprawiła, że morskie fale pochłaniają ląd. Przed wiekami rybacy wyłowili na brzeg boginkę morza, córkę Bałtyku, a kiedy zmarła z tęsknoty, pochowano ją na przykościelnym cmentarzu. Zrozpaczony ojciec chciał odebrać zwłoki ukochanej córki. Przez stulecia słał w kierunku lądu potężne fale, aż przeniósł jej grób na dno głębiny. I w zemście za śmierć córki nie spocznie, aż ostatnią ścianę kościoła pochłoną fale.

Bibliografia

  • K. Konieczny, R. Kotla, 50 cudów Pomorza Zachodniego, Wyd. Agora, Warszawa 2012
  • K. Konieczny, J. Pluciński, P. Sikora, Plażownik zachodni, Wyd. Agora, Warszawa 2011



Autor opracowania: Kinga Konieczny