Andrzej Lelewski: Różnice pomiędzy wersjami
Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba= Andrzej Lelewski |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=żołnierz |urodziny_data= |urodziny_miejsce= |smierc_data= |smierc_miejsce= |..." |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 4: | Linia 4: | ||
|grafika_osoba= | |grafika_osoba= | ||
|grafika_opis= | |grafika_opis= | ||
|funkcja=żołnierz | |funkcja= żołnierz | ||
|urodziny_data= | |urodziny_data=[[20 kwietnia]] [[1950]] | ||
|urodziny_miejsce= | |urodziny_miejsce=Cypriany | ||
|smierc_data= | |smierc_data= | ||
|smierc_miejsce= | |smierc_miejsce= | ||
|miejsce_spoczynku= | |miejsce_spoczynku= | ||
|lokalizacja_grobu= | |lokalizacja_grobu= | ||
|lata_dzialalnosci= | |lata_dzialalnosci=[[1975]]-[[2010]] | ||
|tytuly= | |tytuly= | ||
|narodowosc=polska | |narodowosc=polska | ||
| Linia 19: | Linia 19: | ||
'''Andrzej Lelewski (1950- )''' - zawodowy oficer Wojska Polskiego. Dowódca [[12 Dywizja Zmechanizowana|12. Dywizji Zmechanizowanej]] w [[Szczecin]]ie. | '''Andrzej Lelewski (1950- )''' - zawodowy oficer Wojska Polskiego. Dowódca [[12 Dywizja Zmechanizowana|12. Dywizji Zmechanizowanej]] w [[Szczecin]]ie. | ||
==Życiorys== | ==Życiorys== | ||
Andrzej Lelewski urodził się [[20 kwietnia]] [[1950]] roku w Cyprianach na Kujawach. | |||
W roku 1975 ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Pancernych w Poznaniu. Dowodził plutonem a potem kompanią czołgów w 23 | |||
W roku [[1975]] ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Pancernych w Poznaniu. Dowodził plutonem, a potem kompanią czołgów w [[W:23 Pułk Czołgów Średnich|23. Pułku Czołgów Średnich]] [[W:5 Saska Dywizja Pancerna|5. Dywizji Pancernej]]. W latach [[1979]]-[[1982]] był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie, a po jej ukończeniu aspirantem w Inspektoracie Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej w Warszawie. | |||
Od roku [[1983]] pełnił funkcję szefa szkolenia – zastępcy dowódcy [[W:73 Pułk Czołgów|73. Pułku Czołgów]] w Gubinie. Od roku [[1985]] szef sztabu – zastępca dowódcy [[W:27 Pułk Czołgów|27. Pułku Czołgów]]. W roku [[1990]] po odbyciu praktyki w sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu został zastępcą ds. liniowych, a następnie szefem sztabu – zastępcą dowódcy [[W:11 Dywizja Zmechanizowana|11. Dywizji Zmechanizowanej]]. Ukończył studia podyplomowe w moskiewskiej Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. | |||
W lipcu [[1994]] roku w stopniu płk dypl. objął dowodzenie [[12 Dywizja Zmechanizowana|12. Dywizji Zmechanizowanej]]. Od maja [[1997]] roku był zastępcą szefa sztabu ds. operacyjnych Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W roku [[1999]] ukończył kurs taktyczno-operacyjny integracji NATO. W kwietniu [[2001]] został zastępcą dowódcy [[W:1 Korpus Zmechanizowany (III RP)|1. Korpusu Zmechanizowanego]] w Bydgoszczy, a w sierpniu [[2002]] roku awansował na gen. bryg. Od [[2003]] do [[2006]] zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Międzynarodowego Korpusu w Grecji. Ukończył kurs Planowania Strategicznego Wyższych Dowódców NATO w Hadze. W [[2007]] został szefem Zarządu Planowania Operacyjnego w Sztabie Generalnym WP, a [[15 sierpnia]] [[2008]] roku awansował na gen. dyw. | |||
W styczniu [[2010]] przeszedł w stan spoczynku. | |||
==Odznaczenia== | ==Odznaczenia== | ||
| Linia 28: | Linia 35: | ||
==Bibliografia== | ==Bibliografia== | ||
*Faszcza, Dariusz. Dowódcy 12 Dywizji | *Faszcza, Dariusz. Dowódcy 12 Dywizji PiechotyZmechanizowanej 1919-2008. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Pogranicze [etc.], 2009. | ||
*Faszcza, Dariusz. 12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana : 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. | *Faszcza, Dariusz. 12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana : 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. | ||
*Królikowski, Janusz. Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. T. 2 (I-M). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. | *Królikowski, Janusz. Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. T. 2 (I-M). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. | ||
{{AutorP|[[User:Szymon Bursewicz|Szymon Bursewicz]]}} | |||
{{RedaktorP|[[Użytkownik:I.strzelecka|Izabela Strzelecka]]}} | |||
{{DEFAULTSORT:Lelewski, Andrzej}} | |||
[[Kategoria:Pomeranica]] | |||
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]] | |||
[[Kategoria:Pomeranica - Wojsko]] | |||
[[Kategoria:Pomeranica - Żołnierze]] | |||
[[Kategoria:Szczecin]] | |||
[[Kategoria:Pomeranica zredagowane 2017]] | |||
Aktualna wersja na dzień 10:47, 7 lis 2017
| Andrzej Lelewski | |||
| żołnierz | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 20 kwietnia 1950 | ||
| Miejsce urodzenia | Cypriany | ||
| Lata działalności | 1975-2010 | ||
| Narodowość | polska | ||
Andrzej Lelewski (1950- ) - zawodowy oficer Wojska Polskiego. Dowódca 12. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie.
Życiorys
Andrzej Lelewski urodził się 20 kwietnia 1950 roku w Cyprianach na Kujawach.
W roku 1975 ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Pancernych w Poznaniu. Dowodził plutonem, a potem kompanią czołgów w 23. Pułku Czołgów Średnich 5. Dywizji Pancernej. W latach 1979-1982 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie, a po jej ukończeniu aspirantem w Inspektoracie Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej w Warszawie.
Od roku 1983 pełnił funkcję szefa szkolenia – zastępcy dowódcy 73. Pułku Czołgów w Gubinie. Od roku 1985 szef sztabu – zastępca dowódcy 27. Pułku Czołgów. W roku 1990 po odbyciu praktyki w sztabie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu został zastępcą ds. liniowych, a następnie szefem sztabu – zastępcą dowódcy 11. Dywizji Zmechanizowanej. Ukończył studia podyplomowe w moskiewskiej Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.
W lipcu 1994 roku w stopniu płk dypl. objął dowodzenie 12. Dywizji Zmechanizowanej. Od maja 1997 roku był zastępcą szefa sztabu ds. operacyjnych Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W roku 1999 ukończył kurs taktyczno-operacyjny integracji NATO. W kwietniu 2001 został zastępcą dowódcy 1. Korpusu Zmechanizowanego w Bydgoszczy, a w sierpniu 2002 roku awansował na gen. bryg. Od 2003 do 2006 zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Międzynarodowego Korpusu w Grecji. Ukończył kurs Planowania Strategicznego Wyższych Dowódców NATO w Hadze. W 2007 został szefem Zarządu Planowania Operacyjnego w Sztabie Generalnym WP, a 15 sierpnia 2008 roku awansował na gen. dyw.
W styczniu 2010 przeszedł w stan spoczynku.
Odznaczenia
Andrzej Lelewski odznaczony został m.in.:
- Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Złotym Krzyżem Zasługi
Bibliografia
- Faszcza, Dariusz. Dowódcy 12 Dywizji PiechotyZmechanizowanej 1919-2008. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Pogranicze [etc.], 2009.
- Faszcza, Dariusz. 12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana : 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015.
- Królikowski, Janusz. Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. T. 2 (I-M). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010.
