Dwór (Przylep): Różnice pomiędzy wersjami
m zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|” |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 31: | Linia 31: | ||
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie | Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie | ||
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}} | {{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}} | ||
[[Kategoria: | [[Kategoria:Dwory]] | ||
[[Kategoria:Przylep | [[Kategoria:Przylep]] | ||
Aktualna wersja na dzień 12:18, 26 mar 2025
| Dwór w Przylepie | |||
|
| |||
| Lokalizacja | 72-005 Przylep | ||
| Projektant | nieznany | ||
| Data budowy | przełom XIX i XX w. | ||
Dwór w Przylepie (niem. Prilipp, gmina Kołbaskowo)
Wieś
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1176 roku. Wynika z niej, że miejscowość należała do klasztoru św. Jana w Szczecinie, a część ziem była nadana szpitalowi św. Ducha. W 1637 roku posiadłość została zamieniona w folwark w dziedzicznej dzierżawie. W XVII wieku wieś należała do miasta Szczecina. Od 1724 roku była własnością fundacji kościoła Św. Jana. Na początku XIX wieku dzierżawcami ziem była rodzina Boyschów. Z kolei w 1857 roku dzierżawcą był Hoppe. Wieś składała się z trzech budynków, sześciu stodół, była zamieszkana przez 8 rodzin, razem przez 49 mieszkańców. Folwark obejmował 657 mórg ziemi, 250 owiec hodowlanych, 17 koni, 46 sztuk bydła i 20 krów. Od 1884 do 1928 roku dzierżawcą był Karl Borchert. Ostatnim właścicielem do 1945 roku był Hans Borchert. Wówczas powierzchnia majątku wynosiła 165 ha, a hodowla obejmowała 80 sztuk bydła, 35 owiec oraz 16 koni. W 1939 roku wieś była zamieszkana przez 79 osób.
Po II wojnie światowej folwark stał się częścią Rolniczego Zakładu Doświadczalnego w Ostoi.
Dwór
We wsi znajduje się parterowy, murowany dwór o powierzchni 915 m2 zbudowany w stylu neoklasycystycznym na przełomie XIX i XX wieku.
Po II wojnie światowej był wykorzystywany jako budynek biurowy, następnie przez długi czas, do końca lat 90. XX wieku, nie był użytkowany. Obecnie po kapitalnym remoncie znajduje się w rękach prywatnych.
W sąsiedztwie znajduje się zachowany budynek gospodarczy i niewielki park złożony m.in. z kasztanowców, lip, klonów, cisów i żywotników.
Obiekt dostępny z zewnątrz.
Bibliografia
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
