Julita Fedorowicz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 84: Linia 84:
|5 listopada 1960
|5 listopada 1960
|-
|-
|Niebo i piekło (jednoaktówka)
|Prosper Merimee
|[[Aleksander Rodziewicz]]
|Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski)
|8 października 1960
|-
|Dwie barwy krwi
|Dwie barwy krwi
|Harald Hauser
|Harald Hauser

Aktualna wersja na dzień 01:54, 23 cze 2026

Julita Fedorowicz
scenograf teatralny i telewizyjny
brak zdjecia
brak zdjecia
Data urodzenia 30 lipca 1930
Miejsce urodzenia Zakopane
Data śmierci 22 stycznia 2021
Miejsce śmierci Szczecin


Julita Fedorowicz (1930-2021) – scenograf teatralny i telewizyjny

Życiorys

Julita Fedorowicz (także Julitta) urodziła się 30 lipca 1930 roku w Zakopanem. Pochodziła z rodziny o zainteresowaniach artystycznych. Była córką meteorologa Józefa Fedorowicza „Pimka” (przezwisko wywodziło się od skrótu nazwy Państwowego Instytutu Meteorologicznego) i nauczycielki, absolwentki Instytutu Pedagogicznego w Warszawie, Zofii z Średnickich. Miała starszą siostrę Eugenię. Ojciec podczas studiów w Ufie (Rosja), uczestniczył w pracach lokalnego Studia Teatralnego, gdzie zgłębiał swoją wiedzę o teatrze i aktorstwie. Po przyjeździe z rodziną do Zakopanego w 1922 roku nawiązał na niwie artystycznej kontakt z Witkacym, który usiłował w mieście stworzyć własny teatr. W teatrze tym Józef Fedorowicz zajmował się stroną organizacyjną i administracyjną. Wystąpił także w kilku premierowych sztukach Witkacego. W późniejszych latach, blisko już zaprzyjaźniony z Fedorowiczami Witkacy, trzykrotnie sportretował Julitę (pierwszy portret w 1934 roku) oraz kilkakrotnie pozostałych członków rodziny. Fedorowiczowie utrzymywali także serdeczne więzi z Marią Kasprowiczową, Jackiem Malczewskim, Michałem Choromańskim, Karolem Szymanowskim, Władysławem Broniewskim i Julianem Tuwimem.

Julita dzieciństwo spędziła w Zakopanem. Tu chodziła do szkoły powszechnej. Należała do harcerstwa. Po wojnie przez dwa lata uczęszczała do elitarnego żeńskiego Państwowego Liceum Gospodarczego w Kuźnicach, ufundowanego jeszcze w XIX w. przez hr. Jadwigę z Działyńskich Zamoyską. Tam zdała maturę.

Rozpoczęła naukę w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Za namową matki podjęła studia na Wydziale Scenografii, gdzie uczyła się m.in. pod kierunkiem prof. Andrzeja Stopki. Dyplom uzyskała w 1955 roku. W latach 1955-1958 pracowała jako scenograf w Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu. Zrealizowała tam m.in. scenografię do Maturzystów Zdzisława Skowrońskiego, Ostrego dyżuru Jerzego Lutowskiego, Don Karlosa Friedricha Schillera, Achillesa i panien Artura Marii Swinarskiego. Współpracowała także z opolskim Teatrem 13 Rzędów. W 1959 roku w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie zrealizowała scenografię do Wujaszka Wani Antoniego Czechowa w reż. Jerzego Grotowskiego. Rok później dla Jerzego Jarockiego przygotowała scenografię do Widoku z mostu Arthura Millera w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach.

W 1960 roku została scenografem Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. Sporadycznie przygotowywała scenografie dla teatrzyków studenckich. W latach 1966-1979 blisko współpracowała ze szczecińskim Ośrodkiem Telewizyjnym, dla którego zrealizowała wiele programów teatralnych, muzycznych i rozrywkowych. Robiła także scenografie dla OTV Wrocław (m.in. Bar Świat).

Zajmowała się także grafiką użytkową, architekturą wnętrz i wystawiennictwem. W 1978 roku w salonie wystawienniczym przy ul. Wojska Polskiego w Szczecinie prezentowała swoje dekoracje do Medei Eurypidesa. Wystawę zaprezentowano także w Stargardzie Szczecińskim. W 2010 roku w książce Przyszłość Witkacego pod red. Teresy Pękali, ukazał się artykuł Julity Fedorowicz Witkacy jakiego pamiętam. Wspomnienia.

Co roku odwiedzała rodzinne Zakopane, gdzie miała swoje drugie mieszkanie.

Była zamężna z Jerzym Stopą, lekarzem laryngologiem. Syn Przemysław „Mac” Stopa, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, jest założycielem i głównym projektantem Massive Design, utytułowanej warszawskiej pracowni architektonicznej, specjalizującej się m.in. w projektowaniu wnętrz biurowych i publicznych oraz form przemysłowych.

Zmarła 22 stycznia 2021 roku w Szczecinie.

Z rodzinnego archiwum



Prace scenograficzne (Szczecin)

Teatr

Tytuł Autor Reżyseria Teatr Data premiery
Kapelusz pełen deszczu Michael Vincente Gazzo Jerzy Jarocki Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 4 czerwca 1960
Godzina dwunasta Aleksiej Arbuzow Aleksander Rodziewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 5 listopada 1960
Niebo i piekło (jednoaktówka) Prosper Merimee Aleksander Rodziewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 8 października 1960
Dwie barwy krwi Harald Hauser Tadeusz Żuchniewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 30 listopada 1960
Wielki bluff Juliusz Głowacki Aleksander Rodziewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 16 lutego 1961
Łowcy głów Max Regnier wg pomysłów André Gillois Stanisław Milski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 16 marca 1961
Kuglarze Zdzisław Skowroński Zdzisław Tobiasz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 12 września 1961
Skąpiec Molière Andrzej Makarewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 24 września 1961
Marzenia i klęski Sidney Howard Krystyna Tyszarska Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 24 października 1961
Odwety Leon Kruczkowski Aleksander Rodziewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 3 lutego 1962
...i śpiące niech obudzi Ireneusz Kwiatkowski (scenariusz) Ireneusz Kwiatkowski Studencki Teatrzyk ZMS przy Politechnice Szczecińskiej 11 lutego 1962
Idiotka Marcel Achard Irena Grywińska-Adwentowicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 24 kwietnia 1962
Barbara I, II, III... Janusz Warmiński Ryszard Sobolewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 3 lipca 1962
Hotel Astoria Aleksander Sztejn Ryszard Sobolewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 6 listopada 1962
Gra i rzeczywistość (Miłość aktorów) Tito Strozzi Ryszard Sobolewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 5 stycznia 1963
Czerwone pantofelki Paul Kester Jerzy Wąsowicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 31 marca 1963
Czarowna noc; Zabawa (jednoaktówki) Sławomir Mrożek Jan Zdrojewski Teatr Propozycji (Klub „13 Muz”) 8 kwietnia 1963
Grupa Laokoona Tadeusz Różewicz Janusz Marzec Teatr Propozycji (Klub „13 Muz”) 23 września 1963
Słoń a Indyk (w cyklu: Wieczory przy kominku) Sławomir Mrożek Jan Tesarz Klub „13 Muz" październik 1963
Remanenty Jarosław Abramow Andrzej Androchowicz Studencki Teatr Polityczny kwiecień 1964
Jam session Maciej Zenon Bordowicz Andrzej Ziębiński Teatr „13 Muz" 11 października 1965
Kot w butach Zenon Laurentowski Ewa Kołogórska Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 19 października 1968
Nowe Wyzwolenie Stanisław Ignacy Witkiewicz Jowita Pieńkiewicz Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Imprez Artystycznych (Klub „13 Muz”) 26 kwietnia 1969
Królowa Śniegu Eugeniusz Szwarc Jowita Pieńkiewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 7 listopada 1969
Posłuchajcie (wieczór kulturalny) różni autorzy Bohdan Gierszanin Klub Młodych „Nad Odrą” 22 listopada 1970
Żeby jak słońce świecił socjalizm (program składany) różni autorzy Bohdan Gierszanin, Janusz Marzec Estrada Szczecińska 6 listopada 1972
Sytuacja Wiktor Rozow Bohdan Albert Janiszewski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 27 kwietnia 1975



Projekty kostiumów do sztuki Kot w butach (1968)



Telewizja

Tytuł Autor Reżyseria Realizacja telewizyjna Data premiery
Jeźdźcy do morza John Millinghton Synge Juliusz Burski 28 grudnia 1966
Morska nawigacyja do Lubeka Marcin Borzymowski Juliusz Burski Andrzej Androchowicz 11 czerwca 1967
Ukryty sojusznik Joseph Conrad Juliusz Burski 29 grudnia 1967
Freja z Siedmiu Wysp Joseph Conrad Juliusz Burski Ryszard Zawidowski 8 marca 1968
Falk (Tajfun) Joseph Conrad Juliusz Burski Wiesław Wodecki 7 czerwca 1968
Murzyn z załogi „Narcyza” Joseph Conrad Juliusz Burski Ryszard Zawidowski 25 października 1968
Rekonstrukcja poety Zbigniew Herbert Jowita Pieńkiewicz Ryszard Zawidowski 16 marca 1969
Jedenasty list Kamilli Colon Stanisław Maria Saliński Ryszard Zawidowski Ryszard Zawidowski 26 marca 1971
Jeślim nie posiadł miłości był całej (z cyklu Strofy Poezji Świata) utwory poetów angielskich Janusz Rudnicki Janusz Rudnicki 10 września 1972
Pułapka z mahoniu Wiesław Andrzejewski Czesław Staszewski Ryszard Zawidowski 26 stycznia 1973
Venus z Solare Vercors (właśc. Jean Bruller) Czesław Staszewski Ryszard Zawidowski 13 maja 1973
Medalion Władysław Wojciechowski Czesław Staszewski Ryszard Zawidowski 2 maja 1975
Medea Eurypides Jerzy Wójcik Ryszard Zawidowski 6 lutego 1978
Po tamtej stronie świec Stanisław Grochowiak Ryszard Bugajski Ryszard Zawidowski 15 stycznia 1979





Ciekawostki

  • W 2017 roku Julita Fedorowicz przekazała Książnicy Pomorskiej w Szczecinie zbiór oryginalnych listów i kartek pocztowych, które Witkacy adresował do jej rodziców



Bibliografia

Inne źródła



Autor opracowania: Andrzej Androchowicz