Cmentarz przykościelny (Stolec)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 18:58, 25 wrz 2013 autorstwa Anubiska (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Cmentarz infobox | cmentarz_nazwa = Cmentarz przykościelny w Stolcu | cmentarz_grafika = Stolec,cmentarz przykościelny.JPG | grafika_opis = teren cmentarza, w tle ko...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz przykościelny w Stolcu
Cmentarz przykościelny w Stolcu
teren cmentarza, w tle kościół i pomnik Jurgena v. Ramin
Adres Stolec (gm. Dobra)
Wyznanie ewangelicki
Data powstania XVI –XVIII w.
Data zamknięcia przed 1945 r.
Stan obecny zniszczony, pojedyncze nagrobki
Zobacz cmentarz na:
Mapa Google.
[ Google Street View.]


Cmentarz przykościelny w Stolcu zlokalizowany jest w środkowej części wsi, przy kościele pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe.

Od XVI w. Stolec (niem. Stolzenburg) należał do rodu szlacheckiego von Ramin (posiadłością tą zarządzali do 1869 r.). Przy istniejącej wówczas świątyni mógł już funkcjonować cmentarz. W latach 1731-1735 w miejscu XV-wiecznego kościoła stanął nowa, barokowa budowla sakralna otoczona wraz z obszarem cmentarza kamiennym murem z bramką.

Sam cmentarz ulokowany jest na nierównym terenie, wywyższonym w części wschodniej. Ma on powierzchnię ok. 0,9 ha. Na jego terenie zachowało się kilka żeliwnych krzyży, które pochodzą z przełomu XIX i XX w. Na wzniesieniu cmentarza stoi późnoklasycystyczny pomnik nagrobny Jürgena Berndta Wilhelma von Ramin, który był właścicielem Stoleckiego majątku. Zginął on 2 grudnia 1792 r. w wieku 28 lat spadając z konia podczas galopowania po okolicznych lasach. Pomnik nagrobny ufundowała żona zmarłego - Wilhelmina Julia Amalia z domu von Hacke. Ma on około 4 metrów wysokości i formę obelisku murowanego z cegły i obłożonego płytami piaskowca. Zdobią go rzeźby nawiązujące do życia zmarłego: po lewej stronie – postać płaczącego anioła symbolizuje wdowę, po prawej stronie znajduje się putto, które jest personifikacją osieroconej córki. Przy dziecku stoi pies, a gzyms cokołu zdobią trąbka i róg – symbole myśliwskiej pasji zmarłego.

Cmentarz wraz z pomnikiem nagrobnym Jürgena von Ramin został wpisany w 2000 r. do wojewódzkiego rejestru zabytków.

Bibliografia

  • M. Rembas, Zachodniopomorskie tajemnice, Szczecin 2011
  • H. Grecki, Karta cmentarza przykościelnego w Stolcu, dokumentacja WUOZ, Szczecin 1998,
  • K. Kalita – Skwirzyńska, M. Opęchowski, Stolec, Rzędziny, Łęgi, Szczecin 2004



Autor opracowania: Agata Freindorf