Cmentarz ewangelicki (Gryfino)
| Dawny cmentarz ewangelicki w Gryfinie | |||
| |||
| Nazwa niemiecka | {{{nazwa_niemiecka}}} | ||
| Osiedle | {{{osiedle}}} | ||
| Adres | Gryfino, ul. Parkowa | ||
| Powierzchnia | {{{powierzchnia}}} | ||
| Wyznanie | ewangelicki | ||
| Data powstania | II poł. XVIII w. ? | ||
| Data zamknięcia | przed 1945 r. | ||
| Stan obecny | Park Miejski im. Stanisławy Siarkiewicz | ||
| Zobacz cmentarz na: | |||
|
Mapa Google. | ||
|
Google Street View. | ||
Cmentarz ewangelicki w Gryfinie założony został w II połowie XVIII w. , gdy zabrakło miejsca na pochówki na cmentarzu przykościelnym. Funkcjonował on co najmniej do początku XX w., kiedy to powstał obecny cmentarz komunalny przy ul. Pomorskiej.
Cmentarz ten był zorganizowany w stylu parkowym z bogatym drzewostanem i układem alejkowo – kwaterowym wykorzystującym pofałdowane ukształtowanie terenu. Posiadał powierzchnię ok. 6 ha. Jeszcze w latach 60-tych XX w. widoczne były neoklasycystyczne grobowce rodzinne. Następnie teren cmentarza został uporządkowany i ze względu na jego walory botaniczne utworzono tu park. Pod koniec lat 80-tych ubiegłego stulecia park miejski otrzymał imię S.A. Kalinowskiego (był to zasłużony żołnierz radziecki, który zginął w walkach wyzwoleńczych o Pomorze Zachodnie). W 2003 r. nastąpiła zmiana patrona – parkowi nadano imię Stanisławy Siarkiewicz (była pierwszą po wojnie nauczycielką języka polskiego w gryfińskim Liceum Ogólnokształcącym, malarką, poetką).
Po dawnym cmentarzu pozostał jedynie bogaty drzewostan, który tworzą 32 gatunki i odmiany drzew, w większości są to drzewa liściaste: lipy, kasztane, dęby, klony.
Przez park przebiega ścieżka dydaktyczna zaprojektowana ze względu na walory przyrodnicze i historyczne. Znajduje się tu również plac zabaw dla dzieci.
Bibliografia
- H. Grecki, Karta cmentarza ewangelickiego w Gryfinie, dokumentacja WUOZ, Szczecin 1999
- L.A.Kemmling, Gryfińskie cmentarze, w: Nekropolie, kirkuty, cmentarze: materiały konferencyjne, t.1, A. Łazowski (red.), Szczecin 2002.
