Cmentarz przykościelny (Kołowo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 20:49, 28 wrz 2013 autorstwa Anubiska (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Cmentarz infobox | cmentarz_nazwa = Cmentarz przykościelny w Kołowie | cmentarz_grafika = Kołowo, cmentarz przykościelny, mapa 1937.jpg | grafika_opis = teren cmen...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz przykościelny w Kołowie
Cmentarz przykościelny w Kołowie
teren cmentarza na mapie z 1937 r.
Adres Kołowo (gm. Stare Czarnowo)
Wyznanie ewangelicki
Data powstania XIX w. ?
Data zamknięcia przed 1945 r.
Stan obecny zdewastowany
Zobacz cmentarz na:
Mapa Google.
[ Google Street View.]


Cmentarz przykościelny w Kołowie, wsi położonej na skraju Puszczy Bukowej, w gminie Stare Czarnowo, w powiecie gryfińskim.

W centrum wsi znajduje się kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, wybudowany pod koniec XIX w. na fundamentach wcześniejszej świątyni. Wokół niego zorganizowany został cmentarz otoczony kamiennym murem zachowanym częściowo do dziś. Główne wejście z ceglanymi słupkami bramnymi znajduje się po wschodniej stronie.

Na cmentarzu, prócz muru, zachowała się część nagrobków sprzed 1945 r. Są to kamienne krzyże z II połowy XIX w., żeliwne ogrodzenia kwater, obudowane mogiły ziemne, podstawy płyt nagrobków oraz stele nagrobne z inskrypcjami. Spoczywa tu m.in. Christine Neumann oraz państwo Hesse: Wilhelm (27.6.1861 - 18.4.1933) i Anna, z domu Weidemann (4.12.1868 – brak daty śmierci).

Na terenie cmentarza przykościelnego zachował się częściowo ok. 100 letni starodrzew, głównie jesiony wyniosłe i klony jawory. Teren cmentarza w swych historycznych granicach wraz z kościołem znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej „A”.

Wewnątrz kościoła również znajdują się płyty nagrobne. Wmurowane są w podłogę na styku nawy i prezbiterium. Są to 3 płyty:
1. opata kołbackiego Jana Jordani, zmarłego w 1395 r. (wapienna płyta przedstawiająca postać zmarłego w cysterskim habicie, z laską opacką w lewej dłoni i księgą w prawej dłoni);
2. koniuszego książęcego z 1615 r.;
3. łowczego z 1775 r.

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • Baczyńska – Padjasek M., Cieśla S. Historia i pamięć. Cmentarze powiatu gryfińskiego. Gryfino 2012.
  • Księga Puszczy Bukowej. Tom I: Środowisko przyrodnicze. Red. G. Domian, K. Ziarnek. Szczecin 2010.
  • Wolender T. Karta ewidencyjna kościoła filialnego Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kołowie. Dokumentacja WUOZ. Szczecin 1994.



Autor opracowania: Agata Freindorf